
حجتالاسلام حسین احمدی، مدرس حوزه علمیه لرستان و مدیر سابق حوزه علمیه آشتیان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، در رابطه با پیشینه تاریخی نام حضرت رقیه(س) گفت: این نام تنها به تاریخ اسلام تعلق ندارد و در زمان پیش از اسلام نیز در شبه جزیره عرب بین اعراب مرسوم بوده است، نبی مکرم اسلام(ص) نخستین فردی هستند که در تاریخ اسلام نام دختر خویش را رقیه نهادند و از این پس حضرت علی(ع) و دیگر ائمه نیز برخی از دختران خویش را به این نام نامگذاری کردند.
وی با بیان این مطلب که نام مبارک حضرت رقیه(س) بین دختران امام حسین(ع) کمتر به چشم میخورد و گویا ایشان با نام فاطمه صغری نامگذاری شدند و به رقیه ملقب بودند، اظهار کرد: در کتابهای تاریخی چنین آمده است؛ «در میان کودکان امام حسین(ع) دختر کوچکی به نام فاطمه بود و چون امام حسین(ع) مادر بزرگوارشان را بسیار دوست میداشتند، هر فرزند دختری که خدا به ایشان میداد، نامش را فاطمه میگذاشت».
شواهد تاریخی حضور کودک سه ساله در کربلا
مدرس حوزه علمیه با اشاره به اینکه نام مبارک رقیه در کتب تاریخ اسلامی کمتر به چشم میخورد، احتمال لقب بودن رقیه را قوی دانست و گفت: به تأیید برخی از کتب و منابع تاریخی احتمال اینکه نام اصلی ایشان فاطمه صغری باشد وجود دارد، همچنین شرح حال کودکی حضرت رقیه(س) از منظر مورخان همان عصر که از دختری سه ساله یاد کردهاند و این شرح حال را صرفاً در توصیف رقیه(س) آوردهاند دلیل دیگری بر وجود تاریخی حضرت رقیه(س) است.
حجتالاسلام احمدی گفتوگوی حضرت زینب(س) با سر مبارک امام حسین(ع) در کوفه و بیان اشعاری همچون «ای برادرم! با فاطمه کوچک سخن بگو که نزدیک است قلبش تهی گردد» و سخن سیدالشهدا(ع) در مواجه با شمر که فرمودند؛ «زینبم! سکینهام! فرزندانم، بعد از من چه کسی سرپرست شما خواهد بود؟ رقیهام! ام کلثومم! شما ودیعه و امانت پرروردگارم هستید! امروز وعده نزدیک شده است» شواهدی هستند که دال بر وجود حضرت رقیه در کربلا دارد.
وی برخی از دلایل برای پذیرش یا عدم قبول وجود حضرت رقیه(س) در کربلا را کمرنگ بودن امکانات نگارشی، ظلم و ستیز حاکمان وقت، بیدقتی به جزئیات رویداد کربلا عنوان کرد و افزود: در دورههایی همچون عزنویان و مغول بسیاری از منابع تاریخ شیعی غارت یا در جریان کتابخانه سوزیها نابود شد که میتوان یکی دیگر از علل کمرنگ بودن نام حضرت رقیه در تاریخ این عوامل باشد.
مدرس حوزه علمیه با بیان اینکه تشریح کمرنگ بودن نام حضرت رقیه(س) موجبات شبه و تردید را فراهم می کند گفت: عدم ذکر نام رقیه در برخی از کتب و منابع تاریخی نمیتواند دلیلی بر خرافه بودن این کودک سه ساله باشد، نام مبارک ایشان میتواند کنیه و لقب در کنار نام اصلی باشد و بنا بر احتمال بسیار قوی حضرت رقیه(س) همان فاطمه صغری هستند که نام مبارکشان در بسیاری از تاریخی ذکر شده است.
تربیت حضرت رقیه(س) به سبک زندگی رسولالله(ص)
حجتالاسلام احمدی اظهار کرد: همانطور که ائمه اطهار(ع) از مردم عامی جدا بوده و در زمره معصومین تعریف میشوند، حساب فرزندان ائمه(ع) نیز از حیث معنوی و معرفتی با دیگران جداست، امامان معصوم(ع) در تربیت فرزندان خویش نکات بسیار ظریفی را لحاظ میکردند که شاید امروز از دید بسیاری از والدین نادیده گرفته میشود.
مدیر سابق حوزه علمیه صاحب الامر آشتیان با اشاره به رابطه تنگاتنگ تغذیه با تربیت صحیح، اضافه کرد: کودکان برخلاف گمان والدین از درک بسیار بالایی برخوردارند نباید به هیچ وجه هوش و دقت آنان در این دوران نادیده گرفته شود.
حجتالاسلام احمدی ادامه داد: امام حسین(ع) در تربیت فرزندان به روش والدین خویش عمل کرده و تنها در مسیر سبک و سیاق دینی حرکت کرد؛ اما این بدان معنا نیست که تمامی فرزندان چون فرزند معصوم هستند به درجاتی والایی از معرفت و شناخت دست مییابند، برای بودن در مسیر ولایت و کسب لیاقت قابلیت نیز لازم است.
وی تصریح کرد: تربیت خاص سیدالشهدا(ع) از رقیه(س) شخصیتی وارسته و ملکوتی ساخت و با شناخت حقانیت راه حق توانست با وجود سن کم حماسهای شگرف بیافریند، معجزات و کرامات ایشان شواهدی قطعی از عظمت و بزرگی آن حضرت و مظلومیت ایشان و دیگر خاندان عصمت و طهارت(ع) دارد.
مدرس حوزه علمیه در پایان اظهار کرد: متولیان برگزاری مراسم سوگواری سیدالشهدا در نظر داشته باشند در کنار عناوین عزاداری مباحث معرفتی عاشورا را نیز در نظر بگیرند و اجازه ندهند این مبحث مهم به حاشیه رود.