
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، به نقل از روزنامه مصری «المصری الیوم»، شامگاه گذشته، سوم آذرماه برابر با 12 صفرالمظفر، مراسم سالگرد استاد محمود خلیل الحصری در مسجد ایشان در استان الجیزه مصر با حضور جمع زیادی از قاریان و بزرگان قرآنی کشور مصر برگزار شد.
در این مراسم استاد دکتر احمد نعینع، قاری برجسته جهان اسلام در تشریح شخصیت استاد محمود خلیل الحصری گفت: شیخ الحصری انسانی با کرامت، با صراحت، متواضع و فروتن بود. اولین دیدار بنده با ایشان به زمانی بازمیگردد که برای انجام تلاوت قبل از نماز صبح مسجد امام حسین(ع) از اسکندریه به قاهره هر دو هفته یک بار سفر میکردم.
وی افزود: در مسجد امام حسین(ع) مراسم خاصی ابتدای هر ماه برگزار میشد که به (السهره الدینیه) مشهور بود (به معنای شبزندهداری دینی) من از این فرصت استفاده میکردم و برای رادیو مصر تلاوتها و ابتهالها را ضبط میکردم. در یکی از این سلسله مجالس، من خود را به «المصطبه» رساندم(المصطبه در مصر به مکانی اطلاق میشد که قاریان و مبتهلان در آن مینشستند و منتظر نوبت خود برای اجرای برنامه میشدند) آن شب شیخالحصری را به همراه شیخ نصرالدین الطوبار، مبتهل برجستهای که ابتهالش در مدح حضرت زهرا(س) زبانزد خاص و عام بود در «المصطبه» یافتم. از آنجایی که من با کت و شلوار آمده بودم شیخ الحصری گمان کرده بود که من از کارکنان مسجد هستم. هر چند که پیش از آن شب، استاد الحصری تلاوت مرا در مجلس ختم یکی از خویشاوندان شنیده بود و مرا نیز تحسین و تلاوتم را تأیید کرده بود ولی در مراسم مسجد امام حسین(ع) مرا به خاطر نیاورد و بنده نیز به ایشان عرض نکردم که امشب تلاوت خواهم کرد.
نعینع افزود: شیخ الحصری هنگامی که شنید مجری مرا برای تلاوت فراخواند، گفت «من باید تا آخر تلاوت این قاری جوان را بشنوم». من تلاوت کردم و پس از پایان تلاوت به خدمتشان عرض ارادت کردم و ایشان گفت «ماشاءالله، تو قاری متقن و دقیقی هستی» سپس، ادامه داد «آیا ماشین داری؟ عرض کردم که نه» ایشان اصرار کرد که با ماشینش مرا به هتل التوفیقیه برساند. در هتل متوجه شدم که شیخ الحصری چمدانم را از هتل تحویل گرفته و درون خودروی خود قرار داد و مرا به خانهاش برد. در خانهاش نیز اتاق خود را به من اختصاص داد و میزبانی کریمانهاش شامل حال بنده شد.
این داور بینالمللی گفت: شیخ الحصری تا سال 1980میلادی قاری مخصوص مسجد امام حسین(ع) بود. از سال 1980 تا 1985 نیز شیخ محمود علیالبناء و از 1985 تا 1988 شیخ عبدالباسط و از 1988 تاکنون بنده قاری ویژه مسجد امام حسین(ع) هستم. خداوند رحمان شیخ الحصری را غریق و قرین رحمت کند. مایه افتخار و مباهات بنده است. در جایی تلاوت میکنم که زمانی ایشان در آنجا تلاوت میکرد.