دولت آبادی عنوان کرد:
تعامل میان تئاتر و روانشناسی؛ زمینهساز اصلاح جامعه/ «شهر موشها 2» بدآموز است
گروه هنر: حسن دولتآبادی؛ کارشناس و پژوهشگر تئاتر کودک و نوجوان در دومین کنگره سراسری روانشناسی کودک و نوجوان بر ضرورت تعامل نزدیک روانشناسان و هنرمندان تئاتر سینما و تلویزیون تأکید کرد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) به نقل از روابط عمومی حوزه هنری کودک و نوجوان، حسن دولتآبادی؛ کارشناس تئاتر و مدیر دفتر تئاتر کودک و نوجوان حوزه هنری در دومین کنگره سراسری روانشناسی کودک و نوجوان که در مرکز همایشهای بینالمللی دانشگاه شهید بهشتی برگزار شد به ایراد سخن پرداخت.در این کنگره که علی زادهمحمدی، ریاست جلسه را به عهده داشت و ندا نظربلند واکرم قاسمپور از اعضای هیئت رئیسه آن بودند ابتدا مقالاتی با عناوینی چون«هنر درمانی بیانگر بر کاهش مشکلات رفتاری و هیجانی کودکان دارای تجربه مرگ سوگ پدر» نوشته مشترک جمشید سیامکی، محمد علی مظاهری، علی زادهمحمدی و آسیه اناری، «تدوین راهبردهای مطلوب سیمای جمهوری اسلامی ایران برای ترویج سلامت روان و سلامت روابط اجتماعی برای کودکان» نوشته احمد امین فرد، «نقش تلویزیون بر آگاهی هیجانی کودکان 7 تا 12 سال» نوشته زهرا حسینی،«اثر بخشی بسته مداخلهای هنردرمانی بر کاهش مشکلات رفتاری و هیجانی کودکان بدسرپرست 3 تا 6 سال ساکن خوابگاه» نوشته مشترک حمیده محمدینسب و پرسیاسادات سیدموسوی ارائه شد.
سپس دولتآبادی با اشاره به مقالات ارائه شده، نخست از اهمیت هنر به ویژه هنر نمایش در تلطیف وقوع سوگ مرگ عزیزان کودک سخن به میان آورد و به دو دیدگاه متفاوت موافق و مخالف مطرح شدن این موضوع در آثار داستانی پرداخت و گفت: داستان در قالبهای مختلف از جمله نمایش، مرگ را به صورتی حساب شده مطرح میکند و با نتیجهای مطلوب موجبات افزایش ظرفیت پذیرش مرگ در کودکان میشود که میتوان در این زمینه به طرح موضوع مرگ در افسانههای عامیانه به جا مانده استناد کرد.
این مدرس دانشگاه به تغییرات ایجاد شده در کودکان امروز نسبت به کودکان گذشته اشاره کرد و رفع مشکلات رفتاری موجود را در بهرهگیری از تئاتر دانست و از تأثیرات مثبت و منفی برخی از آثار تئاتری و سینمایی در پشیبرد بحث خود استفاده کرده و گفت: به عنوان نمونه به فیلم سینمایی «شهر موشها2 »اشاره میکنم و در بررسی این فیلم پنهان کاری و دروغ گویی توسط کودکان را یکی از نقاط ضعف فیلم شمرده و تأکید میکنم پناه دادن به دشمن، نادان شمردن والدین، ضعیف معرفی کردن نیروی پلیس،نادان شمردن همه مردم یک شهر در مقابل دانا بودن یک موش کور منزوی و رانده شده به غار، ترسناک بودن دو گربه با انتخاب شیوه تنپوش برای افزایش ترس و همچنین ناشناخته ماندن علت آمدن گربه کوچک و علت تلاش دو گربه برای دسترسی به آن، همه مصداقهای بدآموزی است.
این گزارش حاکی است مدیر دفتر تئاتر کودک و نوجوان حوزه هنری در ادامه سخنرانی خود در سخنرانی به فطری بودن گرایش انسان به ویژه کودک به بازی پرداخت و تصریح کرد: مراجعه مجدد جوامع پیشرفته به تئاتر در تمامی نهادها از جمله مدارس،مهدکودکها،انجمنهای زنان،انجمنهای محلی، کلیساها و .... به عنوان یک ضرورت در سیاستهای فرهنگی آن کشورها احساس نیاز شده است و در مقابل، نگاه صرفاً سرگرمکننده بودن تئاتر در ایران از جمله نارساییهای زیربنایی حوزه فرهنگی کشور است.
وی در پایان افزود: لازم است تجدید نظری در مورد اینگونه نگاه فرهنگی صورت پذیرد و به جای مددگیری از نیروی پلیس برای اصلاح جامعه در دوران بزرگسالی، بر اصلاح جامعه و تقویت ارزشها از کودکی متمرکز شویم و از ویژگی الگوپذیری کودک به مدد هنر تئاتر بهرهبرداری صورت گرفته تا به جامعه متعادل دست یابیم.
همچنین در ادامه این کنگره نشست پرسش و پاسخ میان حضار و کارشناسان برگزار شد و در پایان نیز مقرر شد تا در نشست خارج از کنگره زمینه برای ایجاد تعامل بیشتر میان تئاتر با روانشناسی فراهم شود.
