یاد خدا، تنها عبادتی‌‎ست که مرزى براى آن تعیین نشده است

حجت‏‌‎الاسلام حسین سیدی ثانی، دبیر ستاد تفسیر قرآن در آذربایجان شرقی در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان شرقی به مراتب ایمان و نحوه توکل به خدای متعال توسط انسان اشاره کرد و گفت: خداوند قادر و توانای مطلق بوده و انسان را از سختی‏‌های غیرقابل تحمل نجات می‎دهد، پس کسی که به چنین خدایی معتقد شد و پیوسته با یاد چنین خدایی زندگی کرد هیچ وقت در برابر مشکلات مالی، اجتماعی و روحی و روانی، خم به ابرو نیاورده و با توکل بر خدا، بر تمام مشکلات پیروز خواهد شد و با اعتماد به خدا، قلبش را نیز آرامش می‎‏دهد.

وی ادامه داد: در آیه 28 سوره رعد نیز باری تعالی به این امر اشاره فرموده که «الَّذینَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِکْرِ اللَّهِ أَلا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوب‏؛ آنان که ایمان آورده‌اند و دلهایشان با یاد خدا آرام می‌گیرد بدانید که تنها با یاد خداست که دل‌ها آرامش می‌یابد.»؛ که همان معنا استنباط می‏‌شود.

سیدی ثانی یادآور شد: یاد خدا، تنها عبادتى است که در مقرّرات دینى، حدّ و مرزى براى آن معیّن نشده، بلکه در هر حال و در هر زمان و در هر مکانى مطلوب و سفارش شده است.

وی افزود: هنگامى که انسان، خداى حقیقى را شناخت و خود را در محضر او دید، نخستین اثر یاد خداوند متعال، فرمانبرى از اوست؛ بنابراین هر چه معرفت انسان نسبت به آفریدگار خود بیشتر شود و بیشتر به یاد او باشد، اطاعتش از حضرت حق، افزون‎تَر می‎‏شود.

وی همچنین با اشاره به حدیثی از رسول اکرم(ص) ادامه داد: حقیقت ذکر عبارت است از توجّه دل به آفریدگار جهان و احساس این واقعیت که جهان، محضر خداست و انسان، در حضور اوست و این معنا تحقّق نمی‎‏یابد، مگر با دو شرط، یکى معرفت حقیقى نسبت به خداوند متعال و دیگرى توجّه به ذات حق.

دبیر ستاد تفسیر قرآن در آذربایجان شرقی با استناد به آیه 23 سوره نجم ابراز کرد: کسانى که چیزى غیر از معبود حقیقى را عبادت می‏‎کنند، در واقع ، او را یاد نکرده‌‎اند؛ بلکه پندار خود را یاد کرده‌اند. «إِنْ هِىَ إِلَا أَسْمَاءٌ سَمَّیْتُمُوهَا أَنتُمْ وَ ءَابَاؤُکُم مَّا أَنزَلَ اللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَـنٍ إِن یَتَّبِعُونَ إِلَا الظَّنَّ وَ مَا تَهْوَى الْأَنفُسُ. این [بتان]، جز نام‌‎هایى بیش نیستند که شما و پدرانتان نام‎گذارى کرده‌اید و خدا بر حقّانیت آنها هیچ دلیلى نفرستاده است. آنان، جز از گمان و آنچه که دل‌خواهشان است، پیروى نمی‌کنند».

وی با بیان اینکه مستحب است که ذکر مخفى باشد، زیرا به اخلاص نزدیک و از ریا دور است، گفت: انجام دادن واجبات الهى و ترک محرّمات، نشانه معرفتِ حقیقى و ذکر حقیقى است و کسى که با زبان ذکر می‌گوید، ولى کردارش با گفتار او هماهنگ نیست، غافل و فراموشکار شمرده می‌شود، نه ذاکر.

مدیر حوزه علمیه ولی عصر(عج) تبریز با اشاره به حدیثی از امام علی(ع) مبنی براینکه «اَلذِّکرُ یونِسُ اللُّبَّ وَ یُنیرُ القَلبَ و یَستَنزِلُ الرَّحمَةَ؛ یاد خدا عقل را آرامش می‌دهد، دل را روشن می‌کند و رحمت او را فرود می‌آورد، تأکید کرد: تا انسان، آفریدگار حقیقى جهان را نشناسد، نمی‌تواند به آن ذات الهی ایمان آورده و او را یاد کند.