گلایه محمدمهدی مفتح از نبود یادبودی در محل شهادت پدرش
گروه دانشگاه: نماینده مجلس با گلایه از نبود یادبودی برای شهید مفتح در محل شهادتش در دانشکده الهیات گفت: از مصادیق وحدت حوزه و دانشگاه، همین دانشکده الهیات دانشگاه تهران است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا)، محمدمهدی مفتح، فرزند شهید آیتالله مفتح و نماینده مجلس شورای اسلامی عصر امروز، 30 آذرماه در مراسم بزرگداشت سی و ششمین سالگرد شهادت آیتالله مفتح که در دانشکده الهیات دانشگاه تهران برگزار شد، گفت: این جلسه بزرگداشت در دانشکده الهیات در تمام سالیان پس از شهادت آیتالله مفتح برگزار میشود و احیای نام مفتح و آرمانهای ایشان که وحدت حوزه و دانشگاه را دنبال میکرد از ثمرات این جلسات بوده است. اگر مجموع این صحبتها و سخنرانیها جمع شود قطعاً مجموعه بسیار نفیسی خواهد بود.
وی اظهار کرد: یکی از مصادیق وحدت حوزه و دانشگاه، شاید همین دانشکده الهیات دانشگاه تهران باشد. شهدای بزرگی در طول دوران تحصیلشان در این دانشکده بودند. امیدواریم به همین ترتیب در راه تحقق آرمان وحدت حوزه و دانشگاه که شاید از بزرگترین آرمانهای انقلاب باشد، گام برداریم.
محمدمهدی مفتح به بیان گلایه در مورد نبود یادبودی در محل شهادت آیتالله مفتح پرداخت و گفت: محل شهادت آیتالله مفتح در ساختمان جدید وجود ندارد، معماری که این ساختمان را ساخته است توجهی نداشته که یادمانی ساخته شود. قبلاً یک تابلوی برنجی بود که الان، آن هم نیست.
ماندگاری خاطره شهید مفتح ناشی از سیر و سلوک ایشان است
در ادامه برنامه کلیپی پخش شد و بعد از آن، محمود نیلی احمدآبادی، رئیس دانشگاه تهران با گرامیداشت سالگرد شهید مفتح، گفت: اینکه همچنان ما یاد و خاطره ایشان را گرامی میداریم و دانشگاه تهران به وجود چنین استادی افتخار میکند ناشی از علم و سیر و سلوک ایشان است.
وی افزود: وقتی خاطره کسی در جامعه علمی ماندگار میشود بیانگر این است که او آثار ماندگاری داشته است. اولین راهپیمایی بزرگ قبل از انقلاب در قیطریه بود و از همان شاید ایشان نشان شد که به طور فیزیکی حذف شود.
شهید مفتح به طور علمی به گسترش اسلام کمک میکرد
نیلی اظهار کرد: در دانشکده الهیات، آیتالله مفتح اثرات بسیار زیادی داشتند و به عنوان مدیر تعاملگرا و روحانیای که اجازه بیان همه عقاید را میداد، به طور علمی به گسترش اسلام کمک میکرد.
وی با بیان اینکه همیشه برایم سؤال بود که شهادت شهید مفتح چطور به این شکل گزیده انجام میشود، گفت: شهید مطهری، شهید بهشتی و شهید مفتح، هر سه صاحب تفکر بودند. معمولاً مخالفان بیشتر به سراغ شخصیتهای اجرایی میروند نه شخصیتهای فکری. دقیقاً سه نفری را از ما گرفتند که امروز و هر روزی که میگذرد میبینیم چقدر جایشان خالی است.
نیلی گفت: در بحث وحدت حوزه و دانشگاه که تا تحقق آن فاصله زیادی داریم را شاید حضور این سه نفر که هر دو را خوب میشناختند میتوانست خیلی در این رابطه کمککننده باشد.
وی با بیان اینکه کشور ما نیازمند استفاده از همه ظرفیتهاست، بیان کرد: حوزههای علمیه و دانشگاهها تلاش میکنند که برپایه علم و دانش عمل میکنند. کشور اسلامی ما نیاز بسیاری دارد پس از همه ظرفیتها باید استفاده کنیم، بهر حال این بزرگان از ملت ایران گرفته شدند؛ در زمانی که تفکراتی مثل داعش مطرح است نیاز به داشتن چنین افرادی داریم.
رئیس دانشگاه تهران عنوان کرد: دانشکده الهیات دانشگاه تهران، ظرفیت بسیار خوبی دارد و در کشور به عنوان دانشکدهای که قبل از انقلاب در حوزه تخصصیاش بهترین مرکز دانشگاهی بوده، منحصر به فرد است. ظرفیتهای دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران میتواند پلی برای توسعه همکاریهای حوزه و دانشگاه باشد.
وی گفت: حتماً کمک و پشتیبانی میکنیم که در دانشکده الهیات یادبودی برای آیتالله مفتح نصب شود. ایشان بخشی از تاریخ ایران هستند.
بنا بر این گزارش، در ادامه برنامه ابراهیم مقیمی، رئیس دانشکده جغرافیای دانشگاه تهران، در سخنرانی خود با موضوع مبانی علمی وحدت حوزه و دانشگاه در قلمروی جغرافیایی ایران، گفت: کشوری بسیار تأثیرگذار با آیندهای امیدوارکننده داریم، قلمروی تاریخ، آنچه به لحاظ جغرافیا به دست آورده است مدیون پدیدههای تأثیرگذار در این قلمرو بوده است.
وی افزود: تخمین ادامه راه و تأثیرگذاری ما در تحکیم همین وحدت است. وحدت میتواند مبانی سیاسی یا دینی داشته باشد، مبنای علمی هم میتواند داشته باشد.
مقیمی با بیان اینکه دو ضرورت در وحدت به لحاظ علمی میبینیم، بیان کرد: اولین ضرورت، ضرورت شناختی است؛ اعم از مبانی روانی، اجتماعی یا فرهنگی. اصولاً علوم شناختی مبتنی بر یکسری قواعد و اصول علمی هستند و این اصول هم متدولوژی تولید میکنند و هم نتیجهبخش هستند.
اعتقاد به باورها در وحدت تجلی پیدا میکند
رئیس دانشکده جغرافیا ادامه داد: اینکه در جامعهای هستیم که از ویژگیهای خاصی برخوردار است اجتنابناپذیر است. اگر بحث از وحدت حوزه و دانشگاه است، بخشی از این وحدت، در تحکیم باورهای جامعهای است که در آن زندگی میکنیم. اعتقاد به باورها در همین وحدت تجلی پیدا میکند.
نیلی بیان کرد: بعد دیگر، ضرورتی است که از منظر شناخت علمی برای وحدت قائل هستیم، علوم یا مبتنی بر محسوسات و یا مبتنی بر تجربیات هستند، در جهان امروز، تفکیک بین این دو آسان است اما در واقع تفکیکپذیر نیستند. آنچه که در حوزه مورد مطالعه قرار میگیرد اگر مبنای حسی داشته باشد به ارتقای تجربه گرایی کمک میکند، تجربه گرایی هم به شناخت حسی کمک میکند.
حوزه و دانشگاه در دو مسیر حسگرایی و تجربهگرایی با هم ممزوج شدهاند
وی با بیان اینکه حوزه و دانشگاه در دو مسیر حسگرایی و تجربهگرایی با هم ممزوج شدهاند، عنوان کرد: نه میتوان دانشگاه را محدود کرد که مکانی است متکی بر معرفت تجربهگرایانه و نه میتوان حوزه را محکوم کرد که معرفت تجربی در آن جایگاهی ندارد؛ اگر از این منظر بخواهیم به وحدت حوزه و دانشگاه نگاه کنیم، باید به وحدت علمی برسیم وحدتی که از کثرتها به وجود میآید.
