اعتراض تشکلهای دانشجویی شیراز از وضعیت نامناسب قبور شهدای گمنام دانشگاهها
گروه اجتماعی: تشکلهای دانشجویی دانشگاههای شیراز با انتشار بیانیهای نسبت به وضعیت نامناسب قبور شهدای گمنام در دانشگاههای این شهرستان اعتراض کردند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، تشکلهای دانشجویی دانشگاههای شیراز در بیانیه ای نسبت به مظلومیت قبور شهدای دانشگاه های شیراز واکنش نشان دادند.
در این بیانیه آمده است: «پندار ما این است که ما ماندهایم و شهدا رفتهاند، اما حقیقت آن است که زمان ما را با خود برده است و شهدا ماندهاند. شاید همین گواه بر مظلومیت شهدا باشد که پس از سی و اندی سال ما باید در پی اثبات مقام آن بی ادعایان جان بر کف باشیم. نه شهادت واژه بیگانهای است و نه شهید مفهوم نامتجانسی.
مگر میشود آزادهای باشد و آزادگی را نستاید. چگونه است که علم ارزشمند است ولی عملکننده به آن و ثبتکننده آن، آن هم با خونش ارزشمند نیست؟ ما همان ابتدای امر با شهیدان، این آزاد مردان و زنان راستین اسلام عهد بستیم که تا آنجا که میتوانیم در راه اهدافشان گام برداریم و آنها را با قدرت پیگیری کنیم که تکلیف، بیش از توان نیست.
بگذارید اندکی درد دل کنیم که لاجرم آن چه از دل برآید دل نشین خواهد بود. عهدهایمان را فراموش کردهایم. عجیب است این جبر کدامین سیسیم است؟ انسان یا دنیا؟
مگر قرار نبود بر سر فرهنگ غنی شهادت واهداف آنان با هم اتفاق کنیم تا بتوانیم دگر باره ققنوس به خاکستر نشسته ایران را به پرواز درآوریم؟! مگر قرار نبود در زیر یک بیرق سینه بزنیم؟ و تا پرچم لا الله الا الله بر تمام قلههای جهان را به اهتزاز در نیاوردهایم از پای ننشینیم؟ و چه علمی خالصتر است از علم شهدا؟ مگر نه آنکه آنان که با خون خود مشق عشق مینویسند، خالصترینند؟ مگر نه آنکه شهادت آن شجره طیبهای است که جز خاصان و متواضعان درگاه خداوندی از آن نمیچشند؟ مگر نه آنکه شهادت پیوستن به خدای ازلی است؟ مگر نه آنکه فوز و رستگاری علی(ع) موحد در شهادت است؟ روزی قرار بود علمی که آنان بر دوش گرفته بودند ما بر شانه نهیم و حال آن که الم آن را بر دل داریم.
چند صباحی است وضعیت نامطلوب مقبره شهدای دانشگاهها و علی الخصوص دانشگاه آزاد شیراز، آزاردهنده دلها شده است. خدا میداند آن زمان که ما اطلاع یافتیم اوضاع بدینسان است؛ خون، خونمان را میخورد. دل اندوهناک بود؛ بغض بر گلو چنگ میانداخت و خشم در رگ و پی مان جاری بود. رسممان اینگونه نبود؛ مراممان این گونه اجازه نمیداد. حال سهلانگاری را سبب اهانت میدانیم و نه غرض را؛ که اگر غرض سبب آن بوده، « إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعونَ؛ ما از آن خدا هستيم و به سوى او باز مىگرديم» (آیه 156 سوره بقره) ما از اماممان عذر خواهی میکنیم که ما زندهایم و حال یارانش اینگونه است.
مسئولین محترم کشور، استان و دانشگاه، این صندلیهایی که شما امروز به آن تکیه زدهاید بهای خون همین شهدایی است که در نهایت مظلومیت در خاک آرمیدهاند و منشأ خیر و معنویت در محیط دانشگاه هستند، نگذارید شرمنده آنها شویم.
امیداواریم که مسئولین ذیربط اقدامات لازم را در راستای برطرف شدن هر چه سریعتر این شرایط فراهم آورند؛ که در غیر این صورت تکلیف چیز دیگری است. در انتها خاطر نشان میشویم که امر به معروف و نهی از منکر ذو مراتب است».
یادآور میشود، تشکلهای دانشجویی، بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد شیراز، بسیج دانشجویی دانشگاه شیراز، بسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی شیراز، بسیج دانشجویی دانشگاه پیامنور شیراز، بسیج دانشجویی دانشگاه فرهنگیان شیراز، بسیج دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، بسیج دانشجویی دانشکده فنی مهندسی شهید باهنر شیراز، مجمع دانشجویان عدالتخواه دانشگاههای شیراز، مجمع دختران مسلمان دانشجویان دانشگاه شیراز، مجمع یادوراه شهدای دانشجویان دانشگاه شیراز، ستاد یادواره شهدای دانشگاه علوم پزشکی شیراز، مجمع دانشجویی آرمان دانشگاه آزاد شیراز، مجمع دانشجویی آرمان دانشگاه شیراز،انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شیراز، جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه شیراز، انجمن اسلامی مستقل دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز، تشکل دانشجویی وصال دانشگاه آزاد شیراز، انجمن اسلامی مستقل دانشجویان دانشگاه صنعتی شیراز این بیانیه را امضا کردند.
در این بیانیه آمده است: «پندار ما این است که ما ماندهایم و شهدا رفتهاند، اما حقیقت آن است که زمان ما را با خود برده است و شهدا ماندهاند. شاید همین گواه بر مظلومیت شهدا باشد که پس از سی و اندی سال ما باید در پی اثبات مقام آن بی ادعایان جان بر کف باشیم. نه شهادت واژه بیگانهای است و نه شهید مفهوم نامتجانسی.
مگر میشود آزادهای باشد و آزادگی را نستاید. چگونه است که علم ارزشمند است ولی عملکننده به آن و ثبتکننده آن، آن هم با خونش ارزشمند نیست؟ ما همان ابتدای امر با شهیدان، این آزاد مردان و زنان راستین اسلام عهد بستیم که تا آنجا که میتوانیم در راه اهدافشان گام برداریم و آنها را با قدرت پیگیری کنیم که تکلیف، بیش از توان نیست.
بگذارید اندکی درد دل کنیم که لاجرم آن چه از دل برآید دل نشین خواهد بود. عهدهایمان را فراموش کردهایم. عجیب است این جبر کدامین سیسیم است؟ انسان یا دنیا؟
مگر قرار نبود بر سر فرهنگ غنی شهادت واهداف آنان با هم اتفاق کنیم تا بتوانیم دگر باره ققنوس به خاکستر نشسته ایران را به پرواز درآوریم؟! مگر قرار نبود در زیر یک بیرق سینه بزنیم؟ و تا پرچم لا الله الا الله بر تمام قلههای جهان را به اهتزاز در نیاوردهایم از پای ننشینیم؟ و چه علمی خالصتر است از علم شهدا؟ مگر نه آنکه آنان که با خون خود مشق عشق مینویسند، خالصترینند؟ مگر نه آنکه شهادت آن شجره طیبهای است که جز خاصان و متواضعان درگاه خداوندی از آن نمیچشند؟ مگر نه آنکه شهادت پیوستن به خدای ازلی است؟ مگر نه آنکه فوز و رستگاری علی(ع) موحد در شهادت است؟ روزی قرار بود علمی که آنان بر دوش گرفته بودند ما بر شانه نهیم و حال آن که الم آن را بر دل داریم.
چند صباحی است وضعیت نامطلوب مقبره شهدای دانشگاهها و علی الخصوص دانشگاه آزاد شیراز، آزاردهنده دلها شده است. خدا میداند آن زمان که ما اطلاع یافتیم اوضاع بدینسان است؛ خون، خونمان را میخورد. دل اندوهناک بود؛ بغض بر گلو چنگ میانداخت و خشم در رگ و پی مان جاری بود. رسممان اینگونه نبود؛ مراممان این گونه اجازه نمیداد. حال سهلانگاری را سبب اهانت میدانیم و نه غرض را؛ که اگر غرض سبب آن بوده، « إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعونَ؛ ما از آن خدا هستيم و به سوى او باز مىگرديم» (آیه 156 سوره بقره) ما از اماممان عذر خواهی میکنیم که ما زندهایم و حال یارانش اینگونه است.
مسئولین محترم کشور، استان و دانشگاه، این صندلیهایی که شما امروز به آن تکیه زدهاید بهای خون همین شهدایی است که در نهایت مظلومیت در خاک آرمیدهاند و منشأ خیر و معنویت در محیط دانشگاه هستند، نگذارید شرمنده آنها شویم.
امیداواریم که مسئولین ذیربط اقدامات لازم را در راستای برطرف شدن هر چه سریعتر این شرایط فراهم آورند؛ که در غیر این صورت تکلیف چیز دیگری است. در انتها خاطر نشان میشویم که امر به معروف و نهی از منکر ذو مراتب است».
یادآور میشود، تشکلهای دانشجویی، بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد شیراز، بسیج دانشجویی دانشگاه شیراز، بسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی شیراز، بسیج دانشجویی دانشگاه پیامنور شیراز، بسیج دانشجویی دانشگاه فرهنگیان شیراز، بسیج دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، بسیج دانشجویی دانشکده فنی مهندسی شهید باهنر شیراز، مجمع دانشجویان عدالتخواه دانشگاههای شیراز، مجمع دختران مسلمان دانشجویان دانشگاه شیراز، مجمع یادوراه شهدای دانشجویان دانشگاه شیراز، ستاد یادواره شهدای دانشگاه علوم پزشکی شیراز، مجمع دانشجویی آرمان دانشگاه آزاد شیراز، مجمع دانشجویی آرمان دانشگاه شیراز،انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شیراز، جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه شیراز، انجمن اسلامی مستقل دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز، تشکل دانشجویی وصال دانشگاه آزاد شیراز، انجمن اسلامی مستقل دانشجویان دانشگاه صنعتی شیراز این بیانیه را امضا کردند.
