مسلمانان به تمام پیامبران الهی حرمت می‌گذارند

واحد بکرایی، دانشجوی دکترای تخصصی علوم قرآن و حدیث در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از کردستان، اظهار کرد: وقتی که نام اولیاء خدا برده می‌شود مجلس معطر، جانها معطر و ضمیر آدمی روشن می‌شود و آدمی از زمین کنده می‌شود و آسمانی‌تر می‌شود.

وی با اشاره به اینکه انسان در طول زندگی خویش  گرفتاری‌های را دارد که خود را فراموش می‌کند و این بدترین مصیبت است، افزود: در سوره حشر  آیه 19 بسیار تکان دهنده‌ای وجود دارد که می فرماید:«وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ أُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ؛ و چون كسانى مباشيد كه خدا را فراموش كردند و او [نيز] آنان را دچار خودفراموشى كرد آنان همان نافرمانانند».

دانشجوی دکترای تخصصی علوم قرآن و حدیث شهر سنندج در آیه دیگری نیز می فرماید: «اولئک هم الفاسقون؛ فاسقان چنینند» ما فکر می‌کنیم که فسق و فاسقی کسی است که مرتکب محرمات شود اما تعبیر قرآنی این است که آدمی خود را نشناسد با خود بیگانه باشد و خدا را از یاد ببرد این شخص در صدر فاسقان نشسته است. و متأسفانه بدترین گناه وجودی را مرتکب شده است.

وی بیان کرد: گاهی برای جلوگیری از فراموشی خود و خدا نیاز به تذکر و یادآوری داریم که این یادآوری یا از طرف خودمان و یا گاهی دیگران به ما یادآوری می‌کنند. و یا گاهی باید در محیط که یادآور خدا باشد قرار گیریم و یاد خدا و نام خدا چون باران برما ریزش کند.

بکرایی بیان کرد: موانع زندگی و حواجب آنقدر زیاد می‌باشد که کمترین بی‌توجهی می‌تواند ما را از یاد خداوند غافل کند و پاک از مبداء وجود و اصل خودمان غافل شویم.

وی عنوان کرد: مناسبت‌هایی که به نام دین و یا به نام‌های دیگر برگزار می‌شوند یکی از شئونش همین است هرچند که ما در آداب و رسوم ملی و مذهبی خودمان تولد پیامبران دیگر را جشن نمی‌گیریم و هر دیانتی هم البته بیشترین توجه را به پیامبر خود دارد.

دانشجوی دکترای تخصصی علوم قرآن و حدیث شهر سنندج افزود: به لحاظ اندیشه اسلامی ما به همه پیامبران قبل از پیامبراکرم(ص) حرمت می‌گذاریم و آن‌ها را بزرگ می‌شماریم آن‌ها جزء اولیای خداوند هستند.

وی اعلام کرد: بنابراین یک مسلمان می‌تواند با عیسی(ع) سخن بگوید، از روح او و از تعلیمات او کسب برکت کند در سایه فضل او بنشیند و عنایت او را خواستار شود و او را بیگانه با خود نداند پیامبران همه برادران یکدیگرند و چنانچه در قرآن آمده است«لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ؛ ما میان هیچکدام از پیامبران خداوند فرق نمی گذاریم».

بکرایی عنوان کرد: ما نیز آن ها را متفاوت از هم نمی‌دانیم چراکه یک رسالت داشتند و همه از یک منبع و سرچشمه پیام خود را گرفته‌اندو یک قصد و نیت داشته‌اند، برای اینکه آدمیان را به سعادت و هدایت برسانند و یاد خدا را در دل انسان‌ها زنده نگه دارند و فضایی را پدید آورند که آدمیان بدون اجبار و بدون اکراه به سوی جاده‌ی هدایت کشیده خواهند شد.

وی عنوان کرد: پیامبران برای اینکه یادخدا را در دل انسان‌های زنده نگه دارند و فضایی را پدید بیاورند که آدمی در آن فضا به عبادت نزدیکتر باشد و از ضلالت دورتر شود این فضا اگر پدید آمد آدمیان بدون اجبار و بدون اکراه به سوی جاده هدایت کشیده خواهند شد.

این استاد دانشگاه بیان کرد: در مغرب زمین با این که به ظاهر سکولار و بی‌دین شده است، حتی ضددین‌ها در آن جولان دارند با همه‌ی این احوال نیکی‌هایی که در این جا جاری است، این‌ها میراث و باقی‌مانده دینداری این قوم است میراث آن وقتی است که پدران آن ها و اجداد آن‌ها دلی در گرو محبت حق داشته‌اند و عبادت می‌کردند و خوف خداوند دل‌هایشان را پرکرده محبت عیسی(ع) را داشته‌اند و او را پیام‌آور خداوند می‌دانستند و به سبب دل بستگی دستورات او را اجرا می‌کردند و این چنان ریشه‌دار شده در این قوم و چنان در جانشان نشسته که امروزحتی بدون اینکه نام او را ببرند و بدون اینکه مدعی اطاعت و متابعت از او باشند خود به خود آن را اجرا می‌کنند و به عمل کردن به آن مشعوف و مفتخراند.

وی بیان کرد: ساخته شدن اخلاق معنایی جز این ندارد چه این که انسان آگاهانه کار نیک انجام دهد و چه ناآگاهانه انجام دهد و این کار نیک آثار نیکوی خود را برجای خواهد گذاشت و جامعه را در یک سامان مطلوب قرار خواهد داد وای به وقتی که همین بقایا و همین مواریث انبیا سست شوند و از میان بروند در آن صورت ادب و تمدن به خطر خواهد افتاد پس به همین دلیل ما مسلمانان نام و یاد عیسی بن مریم(س) را گرامی می‌داریم و تولدایشان را تبریک می‌گوییم.

بکرای عنوان کرد: در ادبیات فارسی همانطور که بسیار واضح است از عیسی(ع) بسیار یاد شده است و از عجایب این است که در دیوان حافظ شاید نام عیس(ع) بیش از هر پیامبر دیگری به کار رفته است و در ادبیات فارسی نیز اینگونه است یکی از این دلایل این است که مسلمانان در کل رابطه شان با مسیحیان خیلی خوب بوده است.

وی ادامه داد: در قرآن هم اتفاقا از مسیحیان به نیکی یاد شده است که این نشان از ریشه تاریخی آن دارد در زمان پیامبر اسلام(ص) بیشترین دشمنی با ایشان از ناحیه یهودیان بوده است.

وی با اشاره به اینکه گواه این واقعیت آیه 82 سوره مائده است که می‌فرماید: « لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُواْ وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ قَالُوَاْ إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لاَ يَسْتَكْبِرُونَ؛ مسلما يهوديان و كسانى را كه شرك ورزيده‏اند دشمن‏ترين مردم نسبت به مؤمنان خواهى يافت و قطعا كسانى را كه گفتند ما نصرانى هستيم نزديكترين مردم در دوستى با مؤمنان خواهى يافت زيرا برخى از آنان دانشمندان و رهبانانى‏اند كه تكبر نمى‏ورزند» با پیامبر اسلام در نپیچیدند خیانت نکردند و نجنگیدند البته هم زیر پرچم اسلام هم نیامدند ولی به راه خودشان رفتند ولی یهودیان به هر دلیل مقابل پیامبر ایستادند و حوادث تلخی هم روی داد.

وی در پایان یادآور شد: هر چند با وصف تفاوت‌های دیدگاهی هر سه دین بزرگ اسلام، مسیحی و یهودیت اما احترام به پیامبران الهی بنا برمتن صریح آیات قرآن امری واجب است. اگرچه به قول مولانا جلال الدین بلخی چنین اختلاف نگرشی در میان ادیان به نظرگاه انسان‌ها برمی‌گردد و لطمه‌ای به اصل دین نمی‌رساند، اصل ادیان الهی یکی است. 

 

گفتگو از: فرهاد محمدی