ایفای نقش میانجی‌گری با آموزش والدین/ تغییر الگوهای ارزشی جامعه

حجت‌الاسلام والمسلمین کدخدایی، عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات زن و خانواده در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، به تبیین چرایی کم رنگ شدن نقش میانجی گری برخی والدین به هنگام دعواهای زناشویی فرزندانشان پرداخت و گفت: تغییر فرایند ساخت و ساختار خانواده از یک سو و تغییر در کیفیت و کمیت عاملیت والدین و فرزندان در شکل‌گیری و استمرار ازدواج از سوی دیگر می‌تواند مبنای تحلیل اجتماعی این پدیده باشد.

وی با صرف‌نظر از داوری ارزشی در این زمینه گفت: در گذشته نقش والدین در مراحل مختلف تشکیل خانواده پررنگ بود. نقش والدین، از در نظر گرفتن کاندیدای ازدواج گرفته تا القای ملاک‌ها و معیارهای عینی و ذهنی برای فرزند و شرایط زندگی فرزندان، بسیار برجسته بود.

وی ادامه داد: ساخت خانواده برای دختر و پسر تا میزان قابل ملاحظه‌ای مستند به معماری و بنایی والدین بود و از این رو انحراف یا تعالی آن نیز به والدین منتسب می‌شد. معماری که ساختمانی را بسازد خودش را موظف به دفاع از حریم آن نیز می‌داند، خصوصا اینکه این بنا به هویت معماران آن یعنی والدین گره خورده باشد. براین اساس بسیاری از مشکلات با هدایت و میانجی گری والدین ترقیق و حل و فصل می‌شد.

حجت‌الاسلام کدخدایی با بیان اینکه ساختار خانواده‌های مدرن به گونه‌ای است که عملا امکان نظارت مستقیم، شناخت و کنترل والدین نسبت به زندگی فرزندان را محدود می‌کند تصریح کرد: فرزندانی که از همان ابتدای ازدواج، مقید به زندگی مستقل از والدین هستند، عملا فرصت نظارت و متعاقب آن شناخت و کنترل و هدایت‌گری مبتنی بر شناخت از طرف والدین را از دست می‌دهند.

جهت‌گیری‌های کور عاطفی

عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات زن و خانواده جهت‌گیری‌های کور عاطفی و داوری‌های احساسی نسبت به فرزند، توسط والدین هرکدام از زوجین جوان را یکی از عوامل تغییر نقش والدین از میانجی‌گر به مدافع فرزند برشمرد.

این کارشناس خانواده با تأکید بر اینکه برخی از عوامل این پدیده (تغییر نقش والدین از میانجی به مدافع) را باید در تغییر الگوهای ارزشی و هنجاری جامعه جستجو کرد، گفت: حقیقت آن است که قبح زدایی از طلاق و ترویج نامتناسب ارزش‌های جایگزین مثل کار، استقلال، تحصیلات، خوش‌باشی فردگرایانه و ... نیز می تواند از عوامل اجتماعی این پدیده باشد.

وی در ادامه سخنان خود عواملی که اشاره شد را فقط نمونه های محدودی از عوامل اجتماعی دانست و گفت: بی شک در فهم دقیق عوامل این پدیده اجتماعی بایستی عوامل حقوقی، سیاسی، اقتصادی، تربیتی و روانشناختی نیز مد نظر قرار گیرد. همه این عوامل شناسایی شده و راهبردها و راهکارهای اصلاحی ناظر بر این عوامل تنظیم شود.

حجت‌الاسلام کدخدایی شناخت درمانی را اولین و مهمترین راهبرد ناظر به والدین دانست و گفت: تصحیح نگرش والدین در مورد موضوعات مرتبط با این پدیده بسیار مهم است. همان طور که در ابتدای ازدواج زوجین جوان را ملزم به حضور در کارگاه‌های آموزشی می‌کنند، می‌توان این کارگاه‌های الزامی را برای والدین نیز پیش بینی کرد.

ضرورت تقویت پیوندها و روابط خویشاوندی بین زوجین جوان و خویشاوندان دوطرف

وی علاوه بر این نقش رسانه را در مسیر نگرش سازی و فرهنگ سازی برای خانواده‌ها و والدین بسیار ممتاز برشمرد و تصریح کرد: تقویت پیوندها و روابط خویشاوندی بین زوجین جوان و خویشاوندان دوطرف از دیگر عواملی است که انسجام اجتماعی را بالا برده و به صورت غیرمستقیم زمینه‌های کنترل اجتماعی را ایجاد می‌کند.