آیتالله وحید در جلسه تفسیر تبیین کرد:
چه کسانی صلاحیت امامت امت را دارند؟
گروه حوزههای علمیه: مفسر قرآن کریم با رد اعتبار برخی روایات در مورد صلاحیت امامت برای برخی افراد، به تبیین صلاحیت امامت از منظر قرآن و روایات پرداخت و تاکید کرد: براساس نص قرآن امامت به ظالمان نمیرسد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) آیتاللهالعظمی
حسین وحید خراسانی امروز 21 بهمن ماه در درس تفسیر خود در مسجد اعظم با اشاره به
حدیث ذهبی مبنی براینکه اگر بعد از پیامبر قرار بود نبوت ادامه داشته باشد، به
خلیفه دوم میرسید، با بیان اینکه متن روایت با روایات دیگر و نص قرآن در تعارض است
گفت: امام صادق(ع) فرمودند ما راضی نیستیم مذهب ما به ناحق ابلاغ شود یعنی هیچ
ابزار ناحقی نمیتواند برای ابلاغ یک پیام حق به کار رود.
این مرجع تقلید افزود: متن روایت از طرف علمای اهل سنت مورد تایید است، اما این روایت با برهان عقلی و نقلی و با قرآن در تضاد کامل است، زیرا بالاتفاق علمای عامه بیان کردهاند که از خلیفه دوم نقل است که همه مردم حجاز از او افقه هستند و اگر حتی در شکستن نفس هم باشد، درست نیست.
وی با طرح این سؤال که آیا کسی که چنین بیانی دارد، صلاحیت نبوت دارد یا خیر؟ تصریح کرد: یکی از ارکان حجیت روایت، تطابق آن مطلب با نص قرآن است در حالی که این روایت با نص صریح قرآن مخالف است؛ متکلمین عامه معتقد هستند امام امت باید افضل بر امت خویش باشد و باید بین امام و ماموم تفاوتی باشد و این تفاوت در همه ابعاد است زیرا افضلیت امام باید بر همه روشن باشد که این مسئله در قرآن و روایات تاکید شده است.
این مفسر قرآن بیان کرد: کسی که سوره بقره را در دو سال فراگرفت و این در حالی است که کودکان قرائت این سوره را ظرف چند روز یاد می گیرند، آیا صلاحیت امامت و نبوت دارد؟ مقام امامت به قدری والاست که حضرت ابراهیم(ع) از خدا برای ذریه خود این مقام را درخواست کرد و خدا نیز فرمود این مقام به ذریه ای که ظالم باشند نمیرسد.
وی تاکید کرد: ظالم در هر حال نمیتواند امام باشد، یعنی چه اینکه در حال حاضر ظالم باشد یا اینکه ظلم کرده و توبه کرده باشد و این مسئله در تاریخ روشن است که بتپرستی او در زمان جاهلیت بر همه مشخص است و اکثر امت رسولالله در زمان جاهلیت به شرک آلوده بودند و قطعا نمیتوانند امام باشند.
این مفسر تاکید کرد: اگر این روایت قبول شود و با روایات دیگر اهل سنت مطابقت یابد، دیگر هیچ آبرویی برای مدعیان آن باقی نمیماند.
این مرجع تقلید افزود: متن روایت از طرف علمای اهل سنت مورد تایید است، اما این روایت با برهان عقلی و نقلی و با قرآن در تضاد کامل است، زیرا بالاتفاق علمای عامه بیان کردهاند که از خلیفه دوم نقل است که همه مردم حجاز از او افقه هستند و اگر حتی در شکستن نفس هم باشد، درست نیست.
وی با طرح این سؤال که آیا کسی که چنین بیانی دارد، صلاحیت نبوت دارد یا خیر؟ تصریح کرد: یکی از ارکان حجیت روایت، تطابق آن مطلب با نص قرآن است در حالی که این روایت با نص صریح قرآن مخالف است؛ متکلمین عامه معتقد هستند امام امت باید افضل بر امت خویش باشد و باید بین امام و ماموم تفاوتی باشد و این تفاوت در همه ابعاد است زیرا افضلیت امام باید بر همه روشن باشد که این مسئله در قرآن و روایات تاکید شده است.
این مفسر قرآن بیان کرد: کسی که سوره بقره را در دو سال فراگرفت و این در حالی است که کودکان قرائت این سوره را ظرف چند روز یاد می گیرند، آیا صلاحیت امامت و نبوت دارد؟ مقام امامت به قدری والاست که حضرت ابراهیم(ع) از خدا برای ذریه خود این مقام را درخواست کرد و خدا نیز فرمود این مقام به ذریه ای که ظالم باشند نمیرسد.
وی تاکید کرد: ظالم در هر حال نمیتواند امام باشد، یعنی چه اینکه در حال حاضر ظالم باشد یا اینکه ظلم کرده و توبه کرده باشد و این مسئله در تاریخ روشن است که بتپرستی او در زمان جاهلیت بر همه مشخص است و اکثر امت رسولالله در زمان جاهلیت به شرک آلوده بودند و قطعا نمیتوانند امام باشند.
این مفسر تاکید کرد: اگر این روایت قبول شود و با روایات دیگر اهل سنت مطابقت یابد، دیگر هیچ آبرویی برای مدعیان آن باقی نمیماند.
