اجازه والدین برای جبهه یکی از کلیشههای داستانهای دفاع مقدس است
گروه اندیشه: یکی از نویسندگان استان همدان عنوان کرد: متأسفانه چیزی که در داستانهای چاپ شده دفاع مقدس کلیشه شده این است که همه مادران در نهایت به فرزندانشان اجازه جبهه رفتن میدهند در حالیکه واقعیت همواره این نیست.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از همدان، مریم زندی، مسئول واحد آفرینشهای ادبی حوزه هنری استان همدان، دوشنبه، 26 بهمنماه در نشست نقد پیش از چاپ، چهار داستان گفت: از مزیتهای نقد پیش از چاپ این است که مواردی که نویسنده روی آنها تردید دارد تاحدی برطرف میشود و بازخوردی که از جلسات قبل داشتیم نشان میدهد که این نشستها نتایج خوبی داشته است.
وی افزود: ممکن است نکاتی به ذهن افراد دیگر برسد که خود نویسنده موقع نوشتن متوجه آنها نبوده و البته بدیهیست که در آخر این خود نویسنده است که نظر نهایی را میدهد، و بهترین مزیت آن این است که نویسنده اثر که نظرات و پیشنهادهای مختلف را در مورد کار خود شنیده است.
مرتضی فرجی، از فعالان خانه رمان حوزه هنری همدان نیز عنوان کرد: هر نقدی باید در چارچوب خود صورت گیرد و نه طبق اصول و مفاهیمی کلی که از نقد میدانیم، باید اول بفهمیم که مضمون اثر چیست چه حرفی میخواهد بگوید و همه چیز را حول محور همان مضمون نقد کنیم.
در ادامه مهین سماواتی، یکی از نویسندگان استان نیز ابراز کرد: نکته مهمی که در داستاننویسی باید رعایت شود پایانبندی غیر معمول است، یعنی پایان داستان نباید آن چیزی نباشد که مخاطب از قبل میدانسته است.
وی ادامه داد: متأسفانه چیزی که در داستانهای دفاع مقدس کلیشه شده است این است که همه مادران در نهایت به فرزندانشان اجازه جبهه رفتن میدهند در حالیکه واقعیت همواره این نیست.
در پایان مونا اسکندری نویسنده این چهار کتاب عنوان کرد: تجربه جنگ نشانداده بیشتر شهدا از خانوادههای مستضعف بودند چراکه حق طلب بوده و ظلم برایشان ملموستر بوده همچنین تعلقات کمتری داشته و راحتتر دل میکندند برای همین موقعیت اجتماعی شخصیتها را در داستان مطرح کردم و دلیل دیگر هم به وجود آوردن فضای ذهنی برای همذات پنداری مخاطب با شخصیتها بود.
وی در خصوص تکراری بودن دستکاری شناسنامه هم گفت: درست است که این قضیه تکرار شده اما نوع دستکاری شناسنامه ممکن است متفاوت باشد و من با نشاندادن نوع دستکاری میخواستم ساده بودن شخصیت را نیز بیان کنم.
یادآور میشود، این نشست پیرامون نقد پیش از چاپ، چهار داستان به نامهای «چهل و نُهی»، «رفاقت پنج تومانی»، «یک سبد انجیر خالهبازی»، و «یکی مثل همه» از آثار مونا اسکندری با حضور نویسندگان کودک و نوجوان و علاقمندان صورت گرفت.
وی افزود: ممکن است نکاتی به ذهن افراد دیگر برسد که خود نویسنده موقع نوشتن متوجه آنها نبوده و البته بدیهیست که در آخر این خود نویسنده است که نظر نهایی را میدهد، و بهترین مزیت آن این است که نویسنده اثر که نظرات و پیشنهادهای مختلف را در مورد کار خود شنیده است.
مرتضی فرجی، از فعالان خانه رمان حوزه هنری همدان نیز عنوان کرد: هر نقدی باید در چارچوب خود صورت گیرد و نه طبق اصول و مفاهیمی کلی که از نقد میدانیم، باید اول بفهمیم که مضمون اثر چیست چه حرفی میخواهد بگوید و همه چیز را حول محور همان مضمون نقد کنیم.
در ادامه مهین سماواتی، یکی از نویسندگان استان نیز ابراز کرد: نکته مهمی که در داستاننویسی باید رعایت شود پایانبندی غیر معمول است، یعنی پایان داستان نباید آن چیزی نباشد که مخاطب از قبل میدانسته است.
وی ادامه داد: متأسفانه چیزی که در داستانهای دفاع مقدس کلیشه شده است این است که همه مادران در نهایت به فرزندانشان اجازه جبهه رفتن میدهند در حالیکه واقعیت همواره این نیست.
در پایان مونا اسکندری نویسنده این چهار کتاب عنوان کرد: تجربه جنگ نشانداده بیشتر شهدا از خانوادههای مستضعف بودند چراکه حق طلب بوده و ظلم برایشان ملموستر بوده همچنین تعلقات کمتری داشته و راحتتر دل میکندند برای همین موقعیت اجتماعی شخصیتها را در داستان مطرح کردم و دلیل دیگر هم به وجود آوردن فضای ذهنی برای همذات پنداری مخاطب با شخصیتها بود.
وی در خصوص تکراری بودن دستکاری شناسنامه هم گفت: درست است که این قضیه تکرار شده اما نوع دستکاری شناسنامه ممکن است متفاوت باشد و من با نشاندادن نوع دستکاری میخواستم ساده بودن شخصیت را نیز بیان کنم.
یادآور میشود، این نشست پیرامون نقد پیش از چاپ، چهار داستان به نامهای «چهل و نُهی»، «رفاقت پنج تومانی»، «یک سبد انجیر خالهبازی»، و «یکی مثل همه» از آثار مونا اسکندری با حضور نویسندگان کودک و نوجوان و علاقمندان صورت گرفت.
