قرآن و امام علی(ع) در یک محیط واحده قرار دارند

وی افزود: از جمله کسانی که این حدیث را نقل کرده و صحت آن را نیز تایید کرده‎اند می‏توان به حاکم نیشابوری و ذهبی اشاره کرد که هر دو از کبار ائمه حدیث اهل سنت به شمار می‎روند.

این مرجع تقلید بیان کرد: این حدیث را می‎توان فصل الخطاب دانست زیرا تکلیف عامه و خاصه را مشخص می‏کند و دیگر حرفی باقی نمی‏ماند؛ از دیگر مباحثی که در این حدیث به چشم میخورد آن است که این حدیث از نظر دلالت نیز کاملا منحصر به فرد است و کسی نمی‎تواند در دلالت آن شک کند.

وی گفت: در رجال ذهبی بیان شده است که پیامبر اکرم(ص) این حدیث را با همین الفاظ دقیق بیان کرده‎اند؛ به همین جهت است که متاسفانه وقتی فقه حدیث به درستی فهمیده نشود، این احادیثه نقل می‎شود ولی اثری در بسیاری از ناقلان آن ندارد.

آیت‎الله‎العظمی وحید خراسانی بیان کرد: ذهبی و سایر ائمه عامه و حدیث که این حدیث را این چنین نقل کرده‎اند برای فهم آن بهتر است که به فهم خود قرآن بپردازندغ در واقع تا قرآن شناخته نشود، این حدیث نیز ناشناخته باقی می‎ماند.

وی گفت: از نظر فنی باید گفت کهمعیت از مفاهیم اضافی است و مفاهیم اضافیه، متقوم به طرفین است، نکته بعد آنکه این امر موجود به وجود طرفین است؛ از نظر برهان، در معیت، ذکر دو طرف، برای معیت، کافی است.

این مرجع تقلید بیان کرد: نکته محیرالعقول در این حدیث، تعبیر پیامبر اکرم است که در اینجا قرآن و امام علی(ع) را در کنار و با هم و در یک محیط ذکر کرده است یعنی اگر می‎خواهیم امام را بشناسیم باید قرآن را بشناسیم و اگر می‏خواهیم قرآن را بشناسیم باید امام را به خوبی درک کنیم.

وی گفت: اگر بخواهیم اعجاز قرآن را بیان کنیم، تا حد فهم باید بگوییم که نمی‎توانیم به اسرار باطنی قرآن برسیم زیرا قرآن، هم دارای سادگی است و هم اینکه لایدرک و غیر قابل توصیف است؛ چونان نور خورشید که آن را حس می‎کنیم ولی از بیان اجزا و شعاع و کیفیت آن عاجزیم.

آیت‎الله وحید خراسانی بیان کرد: نکته دیگر آن است که وقتی به اسم اعظم خداوند می‎رسیم که می‏توان از اسرار حروف مقطعه به آن رسید که عالم را زیرورو می‎کند و تمام مفسران درک آن عاجز هستند تنها گوشه‎ای از گنجینه قرآن است.

وی گفت: مشکل این دسته از اهل حدیث آن است که به فهم عمیق از قرآن نرسیده‎اند که بخواهند امام علی(ع) در این آیینه درک کنند زیرا امام علی(ع) در محیط قرآن است و این دو در یک محیط قرار دارند و هر کس که می‎خواهد به این حقایق برسد باید به این محیط وارد شود.

این استاد برجسته حوزه علمیه بیان کرد: قرآن در کتاب مکنون است ولی کسی نمی‎تواند اسرار آن را بازشناسی کند؛ البته خود قرآ« بیان کرده است که کسی غیر مطهرون که همان اولیاالله و معصومین(ع) هستند نمی‎توانند به آن دست یابند و دست بزنند؛ آنها به خوبی درک کرده‎اند که منظور از این دست زدن به قرآن توسط مطهرون و آیه رجس کجاست ولی متاسفانه هنوز به حقیقت آن نرسیده‎اند.

این مرجع تقلید گفت: قرآن به حدی عظمت دارد که حضرت موسی(ع) با هفت آیه خود، حضرت عیسی(ع) با آن معجزات و بزرگی، حضرت ابراهیم با خلوص یگانه در حدی نبودند این کتاب بر آنها نازل شود؛این گنج هستی تنها باید به پیامبر خاتم نازل می‎شد که این پیامبر خاتم این عظمت را در وجود امام علی(ع) بیان کرده است.

اوی با ذکر این مطلب که امام علی(ع) نیز اعجاز قرآن را تمام نشدنی و غیر قابل شمارش بیان کرده‎اند تصریح کرد: این سوال از علمای عامه و اهل حدیث مطرح است که چگونه شما به تبیان بودن قرآن بر کل شی قائل هستید و از دیگر سوی این حدیث را نیز نقل می‎کنید و کسی که این چنین تبیان کل شی است را در مرتبه‎ای پایین تر از خلیفه دوم می‎پندارید که خودتان نقل کرده‏‎اید که در زمان خلافت حتی احکام تیمم را نیز بلد نبود.