یادداشت وارده/
راه مسابقات بینالمللی ایران از پنجم مالزی میگذشت
گروه فعالیتهای قرآنی: در یادداشت حامد ولیزاده در پی اعلام نتیجه مسابقات قرآن مالزی آمده است: برای بنده و فرد به فرد جامعه قاریان و حافظان، شنیدن عنوان چهارم شما بسیار سخت بود و برای من این سختی دوچندان بود؛ شاید در تجربهای مشابه و حسی همدلانه!
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) در پی رتبه چهارم پنجاه و هشتمین دوره مسابقات بینالمللی قرآن مالزی توسط سیدمصطفی حسینی، قاری اعزامی از جمهوری اسلامی ایران، حامد ولیزاده، از قاریان استان آذربایجان غربی و نماینده ایران در رشته قرائت سی و سومین دوره مسابقات بینالمللی قرآن یادداشتی را برای انتشار در اختیار ایکنا قرار داد که متن یادداشت بدین شرح است:
بسم الله
منت خدای را عزوجل که جمع قرآندوستان را بر سر سفره پرنعمت قرآن کریم جای داد تا از این چشمه زلال حکمت و معرفت مستفیض شوند و معرفت و شهود درک کرده را همچون بلبلان خوش آواز، بر سراسر پهنه گیتی فاش سازند.
قرآن، این معجزه خواندنی و شنیدنی حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی(ص) آنقدر شیرین و اعجازآمیز است که قریحه هر آفریدهای را تحت تاثیر قرار داده و موجی از احساسات رنگارنگ خاضعانه را در طبع او ایجاد میکند و در این بین، قاریان قرآن نقش بیبدیلی در جریانسازی این جوش و خروش برخواسته از فطرت دارند.
و اما مسابقات بینالمللی قرآن کریم کشور مالزی به عنوان قدیمیترین مسابقات در سطح جهان، همواره جایگاه والایی در بین علاقهمندان هنر تلاوت داشته و دارد و همه ساله نگاههای میلیونها مسلمان را به خود معطوف میکند. مسابقاتی که حالا تقریبا به اندازه یک مرد 58 ساله سن دارد و بعد از گذشت این عمر، جایش را بیش از پیش در اذهان مسلمانان جهان باز کرده است.
در طول سنوات گذشته کشور عزیزمان نیز جهت برگزاری باشکوهتر این مسابقات و البته معرفی نخبگان قرآنی کشور در این مسابقات نمایندگان شایستهای داشته است که همگی جزو افتخارات ایران اسلامی هستند. در طول این سالها قاریان منتخب جمهوری اسلامی ایران پس از عبور از مرحله سراسری قرآن کریم و احراز رتبه به عنوان نماینده ایران در این مسابقات حضور داشته و از آبروی قرآنی کشورمان به خوبی دفاع کردهاند.
کسب چندین رتبه نخست مسابقات و سایر عنوانهای ممتاز کسب شده توسط قراء ایرانی نشان دهنده این مطلب است که ایران و قاریان ایرانی هر سال یک پای ثابت سکوی قهرمانی مسابقات مالزی هستند. شاهد این قدرت و قوت قراء ایرانی اینکه سالهاست مرحله مقدماتی این مسابقات در هتل محل اسکان برای قاریان ایرانی دیگر اجباری نیست و دستاندرکاران امر فهمیدهاند که قاریان ایرانی آنقدر قوی هستند که بدون گذراندن مرحله مقدماتی میتوانند در صحن اصلی به تلاوت بپردازند. این در حالی است که حتی نمایندگان کشور مصر به عنوان مهد تلاوت قرآن کریم همه ساله مجبورند مسابقه را از این مرحله آغاز کنند!
اگر سابقه برگزاری این مسابقات و نتایج به دست آمده را مرور کنیم اولین نکتهای که در مورد قاریان صاحب عنوان به چشم میخورد این است که کشور ایران بعد از میزبان دارای بیشترین تعداد رتبه اول در طول برگزاری مسابقات است. اگر آمار نتایج کلی مسابقات نیز در دست بود این موضوع به راحتی قابل اثبات بود که سهم ایران بر روی سکوی قهرمانی این رقابتها برای جایگاههای دوم تا پنجم نیز بالاتر از سایر کشورهاست.
به واقع اگر این حقیقت را در نظر داشته باشیم که بسیاری از داوران نسبت به شرکت کنندگان کشور میزبان ارادت ویژهای داشته و این ارادت را غالبا در لحاظ کردن نمرات نشان میدهند، پس به راحتی قابل حدس است که اگر جای این ارادت به قاریان میزبان را، انصاف و تصمیمهای دانش محور میگرفت، چه بسا امروز آمار قاریان ایرانی حاضر در مسابقات مالزی بسیار بهتر بود و شاید حتی بالاتر از مالزی.
گواه این مسئله آنکه بسیاری از داوران مسابقات مالزی نه اهل تلاوت هستند، نه تألیف شاخصی در این زمینه دارند، نه عنوان معلومی و نه اثر قابل دفاع در حوزه هنر تلاوت!! و جالبتر اینکه بسیاری از آنها (از جمله برخی داوران سعودی) اصلا اعتقادی به هنر تلاوت تحقیق به این شیوه را ندارند و طبق فتوای برخی از مفتیهای خود آن را غنا و گناهآلود میدانند.
آنها تلاوت قرآن را فقط به صورت ترتیلهای خودشان شنیدهاند و قبول دارند!!
و باز جالبتر اینکه بسیاری از داوران، اعطاء کل نمره بخش خود به قاری میزبان را، یکی از عوامل دعوت شدن سال بعدشان میدانند و تا اسم میزبان را میشنوند نمره کامل منظور کرده و برگه را کنار میگذارند.
از جمله نشانههای ضعف هیأت داوران مسابقات بینالمللی مالزی که ذکر مناقبشان به اختصار از دیدهتان گذشت، نتیجه فاخر مسابقات بینالمللی مالزی سال 94 بود که با حضور استاد عبدالفتاح طاروطی در بین هیئت داوران به عنوان چهره شناخته شده در عالم تلاوت و تاثیرگذار در آراء و نظرات ایشان، نماینده شایسته ایران با اختلاف بیسابقه، رتبه اول را کسب کرد و این اختلاف نمره حقیقی شهید حاج حسنی کارگر با رقبایش، به رکوردشکنی معروف شد.
و چه بسا اگر داوران حاضر در سایر دورهها نیز، اعلم و آگاه و یا حداقل تأثیرپذیر از یک اهل فن بودند نتایج طور دیگری رقم میخورد و چه بسا شاهد کسب رتبه نخست توسط قاریان ایرانی در تمام سالها بودیم.....
تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل!!
و اما پس از برگزاری 58 دوره از این مسابقات انتظار میرفت شاهد مشخصتر شدن فرآیند ارزشگذاری و ملاک تعیین نفرات منتخب مسابقات باشیم. در حالی که همهساله شاهد کسب عنوان اول توسط قاریانی هستیم که تلاوتشان شاید هیچ وجه تشابهی با هم ندارد و حتی گاهی اوقات صاحب عنوان اول مسابقات با غلط اعرابی به این مقام دست یافته است. حتی اگر در بین قاریان ایرانی که در این مسابقات حائز رتبه شدهاند نیز نگاه کنیم شاهد تفاوت معنادار سبک و سیاق تلاوتشان خواهیم شد که هیچ کدام شبیه به هم و حتی هم جنس نیستند!!
یقینا در یک فرآنید مستمر، تکرار روندهای گذشته باعث پررنگتر شدن مسیرهای روتین و مشخصتر شدن روش انجام فرآیند میشود. ولی در مورد مسابقات مالزی هرقدر تلاش میکنیم، نمیتوانیم مولفههای ثابت و مشخصی را به عنوان پارادایم تحقیقمان بشناسیم. انگار قرار نیست خط و ربط انتخابها مشخص باشد؛ طوری که حتی بی نقصترین تلاوتها نیز ممکن است عنوانی کسب نکند و در عوض یک ترتیلخوان عنواندار شود.
و امسال، نتایج مسابقات بینالمللی قرآن کریم مالزی یکبار دیگر نشان داد که برداشتها از مدل داوری این مسابقات با واقعیتها بسیار فاصله دارد. اگر چه حتی به نظر میرسد خود مسئولان مسابقات مالزی نیز از چند و چون داوری و انتخاب نفرات منتخب بیاطلاع باشند....
اینکه قاریان ما در مسابقات مالزی لزوماً باید از سبک و سیاق خاصی تبعیت کنند نیز قطعیت ندارد؛ چرا که اگر تلاوت قاریان ایرانی صاحب عنوان اول در این مسابقات را با هم مقایسه کنیم، خواهیم دید که با هم تفاوت دارند.
شاید تنها موضوعی که وجه اشتراک همه ممتازین باشد این است که صوت قوی یکی از شاخصههای تلاوتشان بوده است که البته این مشخصه نیز امسال زیر سوال رفت، چرا که نماینده کشورمان با صدای بسیار قوی و عالی در مسابقه حاضر و به اجرای تلاوت پرداخت اما عنوان وی چهارم اعلام شد.
پس اینکه چطور باید خواند تا اول مالزی شد جوابی مشخص و تعریف شده ندارد و برای مسئله ای که سوالش مشخص نیست پیدا کردن جواب درست، غیر ممکنترین کار دنیاست!
در انتهای این متن موجز و مختصر که به موضوع مسابقات بینالمللی قرآن کریم مالزی اختصاص دارد، روی حرفهایم با دوست عزیزم حاج مصطفی حسینی است که میدانم بسیار زحمت کشیده و این رتبه برایش بسیار غیرمنتظره بوده است.
خداقوت ای قهرمان دوست داشتنی ایران. قدرت و قوت تلاوت شما در قیاس با سایر رقبایت بسیار واضح و برای تک تک ما اثبات شده است. هیچکدام از ما اسم شما را لابهلای رتبههای اعلام شده مسابقات جستجو نکردیم؛ چرا که از قبل شما برایمان اول بودی و هستی و خواهی بود.
حقیر به شخصه یک رتبه اول به رتبههای اول قبلیمان اضافه کردم به نام سیدمصطفی حسینی که الحق و الانصاف که استحقاقش را داری.
جامعه قرآنی ایران از اصالت تلاوت و هنرهای فنی آن، آموزههایی در سینه دارند که تلاوت زیبای شما برخواسته از همین حس و حال زیبا بود. اینکه تلاوت باید خداپسندانه و زیبا باشد و در قلبها، قاری اثر گذاشته باشد تا تاثیر معنوی تلاوت وی در دلهای مستمعین دوچندان شود. این شاخصه مهم تلاوت شماست که در مسابقات مالزی هم شاهد اجرای پرشکوه این حس و حال بودیم.
تلاوتی را از شما دیدیم و شنیدیم که قرار است تصور ما از نحوه نزول آیات نورانی توسط حضرت جبرییل امین بر قلب مبارک پیامبر اکرم(ص) باشد.
و حقیر به عنوان عضو کوچکی از جامعه قرآنی کشور، به تلاوت زیبای شما افتخار میکنم که به دور از هیاهوی رایج این روزهای تلاوت، که برخی داد زدنهای زیاد و بالا بردن صدا را معیار تلاوت فاخر میدانند، تلاوتی تاثیرگذار و روحنواز انجام دادید.
سید عزیز
برای بنده و فرد به فرد جامعه قاریان و حافظان، شنیدن عنوان چهارم شما بسیار سخت بود. و برای من این سختی دوچندان بود؛ شاید در تجربه ای مشابه و حسی همدلانه!
قطعا و یقینا سالهای درازی در عالم تلاوت قرآن پیشرو خواهی داشت و ان شاء الله در این سالها افتخارات زیادی کسب خواهی کرد. لذا دیگر در فکر و خیال این مسابقات که به تاریخ پیوست نباید بود. حقیر نیز در سالهای قبل تجربه بودن در جایگاه کنونی شما را داشتهام. اما به لطف خدا و قرآن و اهل بیت(ع) امروز برای کسب عنوان بینالمللی عازم مسابقات تهران هستم. نتیجه مسابقات تهران هر طور رقم بخورد تقدیر الهی است، اما من هیچگاه فراموش نخواهم کرد که راه مسابقات بینالمللی تهران، از رتبه پنجم مسابقات مالزی میگذشت....
و چه بسا اگر آن رتبه به «ناحق» پنجم نبود، امروز در این جایگاه و این تجربه از هنر تلاوت نبودم....
اگر چه رتبه تلخی را کسب کردم، اما یاد گرفتم که یا علی بگویم از صفر شروع به ساختن کنم. بیشک اولین گام دور ریختن حرف و حدیثها و انتقادات ریز و درشتی بود که هیچ تاثیری جز افسردگی و فرسودگی نداشتند.
حتی رتبهام در مسابقات سراسری تبریز نیز، اگر چه خیلی دور از ذهن بود اما دیگر ناراحتش نبودم؛ چون یاد گرفته بودم که فقط باید زحمت بکشم و توکل به خدا داشته باشم...
سید بزرگوار، مطمین هستم که شما آنقدر روح بزرگی دارید که دچار ناراحتی مسابقات و رتبه نخواهید بود. چرا که به خوبی مراحل خودسازی را گذرانده و مثال عبادالرحمن شدهاید.
امیدوارم در سالهای آتی، رتبه اول مسابقات بینالمللی را کسب و جامعه قرآنی را خوشحال کنید.دوام توفیق شما را از خداوند منان خواستارم.
ایران منتظر یا علی توست قهرمان
ولیزاده /19 اردیبهشت ماه 95
حاج حامد مثل بعصی از آقایان اهل شعار دادن و انتقاد و تخریب نیست.
خیلی خوب تحلیل کرده بود مسابقات رو و خیلی هم خوب روحیه داده به سید مصطفی.
دم هر دو عزیز گرم
اما چون ما اول نشدیم میگوییم ناداوری شده است البته به نظر من تلاوت آقای حسینی در حد دوم شدن در مسابقات مالزی بود نه اول شدن و قاری مالزی از ایشان بسیار بهتر تلاوت کرد .
شماکه از ارادت به میزبان و ناداوری در مالزی سخن میگویید
آیا تا به حال به این فکر کرده اید که چرا در مسابقات ایران همیشه ایرانی ها اول میشوند؟