هزار بیت شاهنامه فردوسی در وصف توحید و یگانگی خداوند است
گروه اندیشه: فردوسی با سرودن شاهنامه به تمامی جهان یادآوری کرد که تمدن ایران قبل از اسلام جاهلی نبوده است و حدود هزار بیت در شاهنامه در توحید، یگانگی و خالقیت خداوند سروده شده است.
مهدی شریفیان، عضو هیأت علمی گروه ادبیات فارسی دانشگاه بوعلیسینا همدان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از همدان، اظهار کرد: حکیم ابوالقاسم فردوسی از سرودن شاهنامه چندین هدف را دنبال کرده که مهمترین آنها پاسداری از زبان فارسی بوده است، خود فردوسی معتقد بود که اگر شاهنامه را نمیسرود، زبان فارسی از جوشش و اعتبار میافتاد.
وی ادامه داد: اگر شاعران و نویسندگان بزرگی چون فردوسی، مولانا، سعدی، حافظ و ثنایی نبودند این عظمت هزار ساله زبان و ادبیات فارسی ایران به وجود نمیآمد، زبان فارسی به زبان عربی تبدیل و ارتباط ما را با دوران قبل از اسلام قطع میشد. خوشبختانه با زبان فارسی و آثار فاخری چون شاهنامه توانستیم این انقطاع را از بین ببریم به همین دلیل ما هم هویت ایرانی و هم هویت اسلامی داریم.
شریفیان بیان کرد: از دلایلی که میگوییم شاهنامه فردوسی ارتباط قبل از اسلام و بعد از اسلام را حفظ کرده است، حفظ 500 هزار واژه فارسی است که اگر شاهنامه سروده نمیشد، این واژهها فراموش میشدند و هویت ملی خودمان را دست میدادیم و این حرف گزافی نیست. سابقه تمدن ایران با بیش از چهار هزار سال قدمت با سرودن شاهنامه حفظ شده است، زیرا تمام فرهنگها جز ایران بعد از پذیرش اسلام دچار انقطاع فرهنگی شدند.
عضو هیأت علمی گروه ادبیات فارسی دانشگاه بوعلیسینا با بیان اینکه ایرانیان قبل از اسلام نیز موحد و یزدان پرست بودند و به خداوند یگانه اعتقاد داشتند، افزود: فردوسی با سرودن شاهنامه به تمامی جهان یادآوری کرد که تمدن ایران قبل از اسلام جاهلی نبوده است و حدود هزار بیت در شاهنامه در توحید، یگانگی و خالقیت خداوند سروده شده است.
وی خاطرنشان کرد: همچنین 500 بیت شاهنامه در ستایش خرد و عقل است که یکی از ویژگیهای قرآن نیز همین خردورزی بوده، از نظر قرآن قابل قبول است و ابیات خرد شاهنامه با ابیات قرآن سازگار است، دلیل دیگری که فردوسی را وا داشت تا شاهنامه را بسراید تجدید حیات ملی ایران است، هیچ شاعری به اندازه او از وحدت، ماندگاری هویت ملی ایران صحبت نکرده است.
شریفیان اضافه کرد: در شاهنامه حقیقت نژاد ایرانی مانع از حقیقت نژاد ملتهای دیگر نمیشود، وی معتقد است همانگونه که ما ایرانیها گوهر هستیم دیگر نژادها نیز میتوانند از این گوهر وجودی برخوردار باشند، فردوسی در اشعار خود بر این موضوع تاکید میکند که مسلمانی ما دارای دو خصلت است؛ اعتقاد به خداوند براساس اخلاص، تقوا و اعتدال، وی رابطه با مردم را براساس شفقت و دوستی میداند.
عضو هیأت علمی گروه ادبیات فارسی دانشگاه بوعلیسینا ابرازکرد: فردوسی با سرودن شاهنامه 30 سال از عمر و سرمایه خود را گذاشته که به همگان بفهماند اسلام او از جنس اعتدال است، او نسبت به اسلام همان دید قرآن و شناخت شاهنامه، شناخت اسلام معتدل، منطق قرآن است.
وی ادامه داد: اگر شاعران و نویسندگان بزرگی چون فردوسی، مولانا، سعدی، حافظ و ثنایی نبودند این عظمت هزار ساله زبان و ادبیات فارسی ایران به وجود نمیآمد، زبان فارسی به زبان عربی تبدیل و ارتباط ما را با دوران قبل از اسلام قطع میشد. خوشبختانه با زبان فارسی و آثار فاخری چون شاهنامه توانستیم این انقطاع را از بین ببریم به همین دلیل ما هم هویت ایرانی و هم هویت اسلامی داریم.
شریفیان بیان کرد: از دلایلی که میگوییم شاهنامه فردوسی ارتباط قبل از اسلام و بعد از اسلام را حفظ کرده است، حفظ 500 هزار واژه فارسی است که اگر شاهنامه سروده نمیشد، این واژهها فراموش میشدند و هویت ملی خودمان را دست میدادیم و این حرف گزافی نیست. سابقه تمدن ایران با بیش از چهار هزار سال قدمت با سرودن شاهنامه حفظ شده است، زیرا تمام فرهنگها جز ایران بعد از پذیرش اسلام دچار انقطاع فرهنگی شدند.
عضو هیأت علمی گروه ادبیات فارسی دانشگاه بوعلیسینا با بیان اینکه ایرانیان قبل از اسلام نیز موحد و یزدان پرست بودند و به خداوند یگانه اعتقاد داشتند، افزود: فردوسی با سرودن شاهنامه به تمامی جهان یادآوری کرد که تمدن ایران قبل از اسلام جاهلی نبوده است و حدود هزار بیت در شاهنامه در توحید، یگانگی و خالقیت خداوند سروده شده است.
وی خاطرنشان کرد: همچنین 500 بیت شاهنامه در ستایش خرد و عقل است که یکی از ویژگیهای قرآن نیز همین خردورزی بوده، از نظر قرآن قابل قبول است و ابیات خرد شاهنامه با ابیات قرآن سازگار است، دلیل دیگری که فردوسی را وا داشت تا شاهنامه را بسراید تجدید حیات ملی ایران است، هیچ شاعری به اندازه او از وحدت، ماندگاری هویت ملی ایران صحبت نکرده است.
شریفیان اضافه کرد: در شاهنامه حقیقت نژاد ایرانی مانع از حقیقت نژاد ملتهای دیگر نمیشود، وی معتقد است همانگونه که ما ایرانیها گوهر هستیم دیگر نژادها نیز میتوانند از این گوهر وجودی برخوردار باشند، فردوسی در اشعار خود بر این موضوع تاکید میکند که مسلمانی ما دارای دو خصلت است؛ اعتقاد به خداوند براساس اخلاص، تقوا و اعتدال، وی رابطه با مردم را براساس شفقت و دوستی میداند.
عضو هیأت علمی گروه ادبیات فارسی دانشگاه بوعلیسینا ابرازکرد: فردوسی با سرودن شاهنامه 30 سال از عمر و سرمایه خود را گذاشته که به همگان بفهماند اسلام او از جنس اعتدال است، او نسبت به اسلام همان دید قرآن و شناخت شاهنامه، شناخت اسلام معتدل، منطق قرآن است.
