به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، خداوند انسان را اشرف مخلوقات خلق کرد تا بدینوسیله بتواند از تمام نعمتهای الهی برای دستیابی به کمال بهره جوید. اما سئوال اینجاست کمال چیست که خداوند تمام نعمات خود را در مسیر دستیابی انسان به کمال قرار داده است.
کمال انسان در این دنیای مادی و محدود، رسیدن به قرب الهی به وسیله عبادت به معنای عام آن است و بالاترین ارزش آن این است که انسان در این مرتبه تجلی صفات فعلی خدا میشود و کمال انسان در آخرت، «لقاءالله» است. اما چیزی که دستیابی به این کمال را برای انسان میسر میسازد نحوه طی طریق او در این دنیای خاکی و مادی است.
طی طریق دستیابی به کمال دارای ملزوماتی است مسلماً طی طریق انسان در این وادی دستیابی به کمال دارای ملزوماتی است که بدون توجه به آنها هیچگاه هدف نهایی حاصل نخواهد شد. آنجا که خداوند در قرآن کریم بارها و بارها به انسان دستورات چگونه زیستن را میآموزد، در حقیقت با او اتمام حجت کرده و نحوه طی طریق را به او نشان میدهد که اگر جز اینها راه را پیمودی، به بیراهه رفتهای.
دستورات خداوند در قرآن کریم تنها به رفتارهای انسانها در مقابل هم خلاصه نمیشود، بلکه تمام موجودات هستی مدنظر خداوند هستند چرا که آنها هم مخلوق اویند و مگر میشود که خالق هدفی از خلق کردن مخلوقات خود نداشته باشد.
آب، خاک، هوا، گیاهان، حیوانات و به طور کلی منابع طبیعی شکل دهنده محیط زیست طبیعی است و این سرمایه طبیعی موهبتی بزرگ است که خداوند متعال به بشر ارزانی داشته تا در تمامی ادوار تاریخ با عمران و آبادانی زمین همه انسانها و موجودات از آن بهرهمند باشند.
قرآن کریم بر مصونیت طبیعت و منابع طبیعی از هرگونه تجاوز تأکید کرده است از اینرو حق بهرهمندی از آن را باید از مصادیق مهم حقوق بشر یاد کرد، که قرآن کریم در آموزههای خود ضمن یادآوری این مطلب، بر مصونیت طبیعت و منابع طبیعی و تعادل زیست محیطی از هر گونه تجاوز و تعدی تأکید ورزیده است و بر این اساس، تجاوز و تعدی به طبیعت را فساد در زمین دانسته که عذاب اخروی و مسئولیت دنیوی را در پی خواهد داشت.
قرآن کریم سند نهایی وحی مشتمل بر گزارههایی توصیفی از طبیعت و دستوری نسبت به رابطه انسان با طبیعت است که از مجموع آنها میتوان به قواعد اخلاقی و حقوقی موردنظر قرآن در زمینه محیط زیست طبیعی و انسانی دست یافت.
با تمام این تفاسیر که خداوند تا این حد انسان را به رعایت اخلاق محیط زیستی دعوت میکند، اما متأسفانه گهگاهی اخبار ناخوشایندی از رفتار نامناسب اشرف مخلوقات خداوند درباره محیط زیست شنیده میشود.
آیا پاسخ به موهبتهای خداوند بروز فجایع منابع طبیعی است؟آنجا که به خاطر رفتار نامناسب انسانها، هزاران هکتار از جنگلها و منابع طبیعی و زیستگاههای حیوانات در آتش میسوزد به راستی چه کسی میتواند پاسخ دهد که ما در مقابل این همه موهبت الهی چه کردهایم. آیا پاسخ خداوند به اینکه ما را اشرف مخلوقات خلق کرد، این است که با ندانم کاری و رفتارهای نامناسب و بیجا اجازه وقوع چنین فجایعی را در محیط زیست خود بدهیم.

به راستی خودخواهی انسان تا این حد از کجا نشئت میگیرد که گمان میکند حق هرگونه بهرهبرداری به هر نحو و شکل ممکن اعم از خوب یا بد، زیبا یا نازیبا، انسانی یا فجیع و وحشیانه از تمام منابع طبیعی و محیط زیست اعم از آب، خاک، باد و حیوانات را دارد.
جنگلهای مهد تمدن ایران زمین هنوز هم در آتش میسوزد متأسفانه چندی روزی است که در استان فارس، مهد تمدن ایران زمین و بلکه مهد تمدن دنیا باز هم این خودخواهی انسان، موجب تلف شدن هزاران هزار موجود بیگناه خداوند که جرمی جز زندگی در کنار انسانها را ندارند، شده است.
همت مردم شهرستانهای فارس و نیروهای نظامی جهت مهار آتش طبق شنیدهها قریب سه هزار هکتار از اراضی و منابع طبیعی منطقه خرسی پاسارگاد، آنجا که همه ایرانیان به آن افتخار میکنند در شعلههای آتش سوخت و در این مهار آتش مردم شهرهای مختلف شیراز، پاسارگاد، مرودشت، خرمبید، ارسنجان و حتی نیروی نظامی سپاه و ارتش تلاش کردند.
هنوز ساعتی از ارسال خبر خاموش کردن آتش جنگلهای پاسارگاد نمیگذرد که دوباره خبر آتشسوزی در ارتفاعات پارک حفاظت شده بمو در 10 کیلومتری شمال شیراز به گوش رسید. آتشی که این روزها به جان جنگلهای فارس افتاده است، خود داستانی غمانگیز از فجایعی است که انسانها به بار میآورند.

به راستی چقدر دردناک است عکسهایی که از حیوانات و جنگلهای سوخته این
مناطق در فضای مجازی در حال پخش است و چقدر دل انسانهای آزاده را به درد
میآورد که ای انسان خودخواهی خود را تا کجا ادامه میدهی که این چنین
ناصواب در زندگی خود گام برمیداری.
واقعا جای تاسف دارد