پیوند با خداوند متعال، فانی را ماندنی می‌کند/سجده؛ شکر قدرشناسی از منعم

وی گفت: شخصی از اصحاب پیامبر(ص) از فلسفه و دلیل این عمل جویا شد. پیامبر اکرم(ص) فرمودند: جبرئیل آمد و به من بشارت داد که علی(ع) از اهل بهشت است پس من سجده شکر به جا آوردم. سر از سجده بلند کردم جبرئیل فرمود فاطمه(س) نیز اهل بهشت است، مجدد سجده شکر بجا آوردم. وقتی که سربلند کردم جبرئیل فرمود حسن و حسین(علیهما سلام) دو آقای جوانان اهل بهشت هستند، باز به سجده رفتم، سر از سجده بلند کردم جبرئیل فرمود کسی که علی، فاطمه، حسن و حسین(علیهماسلام) را دوست داشته باشد او نیز در بهشت است، سجده کردم و چون سر بلند کردم جبرئیل فرمود دوستداران دوستان ایشان نیز اهل بهشت هستند، سجده شکر دیگر بجا آوردم.

این مدرس حوزه و دانشگاه با بیان اینکه پیام کلی این روایت جایگاه امیرالمومنین(ع)، حضرت فاطمه(س) و حسنین(ع) است، ادامه داد: فراتر از این پیام کلی نکاتی از این روایت برداشت می شود که به آن می پردازیم. نکته اول اینکه انسان هرجا نعمتی از خدا نصیبش شد یا به نعمتی توجه داده شد سجده شکر بجا آورد؛ سجده شکر از سنت ها و آداب دینی و نوعی قدرشناسی از منعم است. نکته دوم اینکه پیامبر(ص) فرمودند «فسجدت شکرالله ...»؛ سجده برای خدا. نکته ای که اینجا لازم است توجه شود این است که انسان کار را برای خدا انجام دهد؛ اگر مسیر زندگی انسان خدایی شد، همه کارها را برای خدا انجام می دهد.

امام جماعت مسجد صاحب الزمان(عج) افزود: این سوال مطرح می شود که چه تفاوتی می کند کار برای خدا باشد یا به طور عادی انجام شود، بهر حال هر فعالیتی تاثیر خود را خواهد گذاشت چه برای خدا باشد یا بدون توجه به خدا انجام شود. تفاوت آنجاست که وقتی کار برای خدا باشد، فانی و ناپایدار را به خداوند متعال همیشگی پیوند زده ایم و هرچه به خداوند متعال گره بخورد خواهد ماند. غیر از خداوند متعال همه چیز فانی می شود اینکه کار برای خدا انجام شود، فانی را ماندنی می کند.

شفیعی گفت: نکته دیگری که از این روایت حاصل می شود اینکه دوستداران امیرالمومنین(ع)، حضرت فاطمه(س) و حسنین(ع) در بهشت هستند، اما چه چیزی دوستداران ایشان را اهل بهشت می کند؟ دوست داشتن نیکان مقدمه ایجاد خوبی ها در دوستداران است. همین که دوستی و علاقه معطوف به خوبان شود انسان در معرض خوب شدن قرار می گیرد.

وی نکته دیگر را شعاع بلند و عظیم محبت اهل بیت (ع) عنوان کرد و گفت: نه تنها دوستان اهل بیت(ع) بلکه دوستداران دوستان ایشان نیز در شعاع بلند و عظیم اهل بیت(ع) قرار گرفته و اهل بهشت می شوند که این به دلیل خدایی بودن اهل بیت(ع) است.