نواهایی از جنس استغاثه و دعا در شبهای قدر حریم امن ولایت/ امیدهایی که با نوای «الغوث» جان گرفت
گروه اجتماعی: چه زیباست شبهایی که نوای استغاثه و دعا از گوشه گوشه نقاط و بلکه بقاع متبرکه و حریمهای امن امامزادگان و خاندان نور به گوش میرسد. شبهایی که خداوند آن را از هزاران ماه برتر نامید، فرصتهایی است که شاید در آینده برای تک تک ما پیش نیاید.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، اینجا سومین حرم اهل بیت(ع) در ایران اسلامی است. شهر گنبدهای برافراشتهای که رنگهای فیروزهای آنها در مقابل تلألوهای نور خورشید، چشمها را نوازش میدهد و نسیمی از جنس معنویت را تا عمق جانها میپراکند.
اینجا دیاری است که مردمانش در جوار جمع کثیری از خاندان اهل بیت عصمت و طهارت زندگی میکنند. همانجا که بیشترین تعداد بقاع متبرکه را در میهن اسلامیمان در خود جای داده است و این نشان از عمق الفت و دلدادگی مردمانش به خاندان آلالله دارد که همواره آنان را در میان خود نگه داشته و تکریم کردهاند.
وجود این همه بقعه متبرکه و آرامگاههای خاندان نور در این دیار خود باعث ایجاد معنویتهای دوچندان نسبت به سایر نقاط شده است چرا که تقریباً در هر محلهای از محلههای قدیم شیراز که پا میگذاری نشانی از این خاندان را مشاهده میکنی و از همه زیباتر انس و الفتی است که هنوز هم که هنوز مردم این محلات قدیمی با این بقاع متبرکه دارند. حرم هر کدام از این امامزادگان در شبهایی از هفته پر است از رفت و آمد زائرانی که به امید برآورده شده حاجاتشان آمدهاند.
اما چه زیباست شبهایی از این شهر که نوای استغاثه و دعا از گوشه گوشه نقاط و بلکه بقاع متبرکه و حریمهای امن امامزادگان و خاندان نور به گوش میرسد. شبهای قدر را میگویم که در آن هزاران ملائک بر سر بندگان خاص و عام نازل شدهاند تا نظارهگر عبادات ما در توسل به درگاه ربوی برای رقم زدن سرنوشت یکساله ما باشند.
شبهایی که خداوند آن را از هزاران ماه برتر نامید، فرصتهایی است که شاید در آینده برای تک تک ما پیش نیاید. به راستی چه کسی مطمئن است که در سال آینده در چنین شبی هنوز هم زنده است و نفس میکشد و توفیق طلب مغفرت به درگاه الهی را دارد.
در این شبهاست که میتوان بهترین و مهمترین حوائج خود را از معبود خواست چرا که او خود وعده استجابت داده است آنجا که فرمود «... ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ...؛ ... مرا بخوانيد تا (دعاي) شما را اجابت كنم،...» (آیه 60 سوره غافر) و چه زیباست لحظاتی که بندگان به این وعده الهی لبیک گویند و خاشعانه به درگاه او روی آورند.
در شبهای قدر حریمهای امن الهی مملو از زائران و دلدادگانی است که به امید استغاثه و شفاعت پا در جوار این حرمها نهادهاند. اشکهای خشوع و خضوع زائران و مجاوران در هنگامه دعا خود بیانگر اوج احساسات و حوائج آنهاست که چگونه از خاندان اهل بیت(ع) طلب شفاعت میکنند تا شاید دربهای رحمت خداوند به روی آنان گشوده شده و گشایشی در امورات دنیوی و اخروی آنان حاصل شود.
حرم حضرت احمدبن موسی شاهچراغ(ع)، چلچراغ شیراز و امین ولایت خاندان عصمت و طهارت در این شبهای نورانی مملو از این زائران است. در این شبها لحظه به لحاظ بر خیل زائرانش افزوده میشود تا جایی که مجالی حتی برای یک لحظه ایستادن در صحنها و شبستانها نیست.
همه آمدهاند و با یکدیگر همنوا و همصدا یک آوا را سر میدهد. «سبحانک یا لااله الا انت، الغوث الغوث خلصنا منالنار یا رب» از عمق وجود جانها بر میخیزد تا در فضای حریم امن الهی طنینانداز شود و اینجاست که میتوان امیدی به بخشیده شدن گناهان و برآورده شدن آرزوها و حوائج داشت.
اما این شبها تنها حرم احمدی(ع) میزبان خیل عظیم زائران و دلدادگان نیست بلکه سایر حرمهای اهل بیت(ع) در این دیار نیز همانند حرم حضرت سیدعلاءالدین حسین(ع)، حرم حضرت علیبن حمزه(ع)، حرم سیدتاجالدین غریب(ع) و غیره هم میزبان خیل عظیم شبزندهداران روزهدار است.
همه و همه آمدهاند تا از سر شفاعت خاندان اهل بیت(ع)، طلب مغفرت الهی کنند و برای سرنوشت یکساله خود بهترینها را از خداوند طلب کنند و چه زیباست لحظاتی که ناگفتهها و ناشنیدهها را تنها خدا میداند و بندهاش.
اینجا دیاری است که مردمانش در جوار جمع کثیری از خاندان اهل بیت عصمت و طهارت زندگی میکنند. همانجا که بیشترین تعداد بقاع متبرکه را در میهن اسلامیمان در خود جای داده است و این نشان از عمق الفت و دلدادگی مردمانش به خاندان آلالله دارد که همواره آنان را در میان خود نگه داشته و تکریم کردهاند.
وجود این همه بقعه متبرکه و آرامگاههای خاندان نور در این دیار خود باعث ایجاد معنویتهای دوچندان نسبت به سایر نقاط شده است چرا که تقریباً در هر محلهای از محلههای قدیم شیراز که پا میگذاری نشانی از این خاندان را مشاهده میکنی و از همه زیباتر انس و الفتی است که هنوز هم که هنوز مردم این محلات قدیمی با این بقاع متبرکه دارند. حرم هر کدام از این امامزادگان در شبهایی از هفته پر است از رفت و آمد زائرانی که به امید برآورده شده حاجاتشان آمدهاند.
اما چه زیباست شبهایی از این شهر که نوای استغاثه و دعا از گوشه گوشه نقاط و بلکه بقاع متبرکه و حریمهای امن امامزادگان و خاندان نور به گوش میرسد. شبهای قدر را میگویم که در آن هزاران ملائک بر سر بندگان خاص و عام نازل شدهاند تا نظارهگر عبادات ما در توسل به درگاه ربوی برای رقم زدن سرنوشت یکساله ما باشند.
شبهایی که خداوند آن را از هزاران ماه برتر نامید، فرصتهایی است که شاید در آینده برای تک تک ما پیش نیاید. به راستی چه کسی مطمئن است که در سال آینده در چنین شبی هنوز هم زنده است و نفس میکشد و توفیق طلب مغفرت به درگاه الهی را دارد.
در این شبهاست که میتوان بهترین و مهمترین حوائج خود را از معبود خواست چرا که او خود وعده استجابت داده است آنجا که فرمود «... ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ...؛ ... مرا بخوانيد تا (دعاي) شما را اجابت كنم،...» (آیه 60 سوره غافر) و چه زیباست لحظاتی که بندگان به این وعده الهی لبیک گویند و خاشعانه به درگاه او روی آورند.
در شبهای قدر حریمهای امن الهی مملو از زائران و دلدادگانی است که به امید استغاثه و شفاعت پا در جوار این حرمها نهادهاند. اشکهای خشوع و خضوع زائران و مجاوران در هنگامه دعا خود بیانگر اوج احساسات و حوائج آنهاست که چگونه از خاندان اهل بیت(ع) طلب شفاعت میکنند تا شاید دربهای رحمت خداوند به روی آنان گشوده شده و گشایشی در امورات دنیوی و اخروی آنان حاصل شود.
حرم حضرت احمدبن موسی شاهچراغ(ع)، چلچراغ شیراز و امین ولایت خاندان عصمت و طهارت در این شبهای نورانی مملو از این زائران است. در این شبها لحظه به لحاظ بر خیل زائرانش افزوده میشود تا جایی که مجالی حتی برای یک لحظه ایستادن در صحنها و شبستانها نیست.
همه آمدهاند و با یکدیگر همنوا و همصدا یک آوا را سر میدهد. «سبحانک یا لااله الا انت، الغوث الغوث خلصنا منالنار یا رب» از عمق وجود جانها بر میخیزد تا در فضای حریم امن الهی طنینانداز شود و اینجاست که میتوان امیدی به بخشیده شدن گناهان و برآورده شدن آرزوها و حوائج داشت.
اما این شبها تنها حرم احمدی(ع) میزبان خیل عظیم زائران و دلدادگان نیست بلکه سایر حرمهای اهل بیت(ع) در این دیار نیز همانند حرم حضرت سیدعلاءالدین حسین(ع)، حرم حضرت علیبن حمزه(ع)، حرم سیدتاجالدین غریب(ع) و غیره هم میزبان خیل عظیم شبزندهداران روزهدار است.
همه و همه آمدهاند تا از سر شفاعت خاندان اهل بیت(ع)، طلب مغفرت الهی کنند و برای سرنوشت یکساله خود بهترینها را از خداوند طلب کنند و چه زیباست لحظاتی که ناگفتهها و ناشنیدهها را تنها خدا میداند و بندهاش.
