قزوه عنوان کرد:
مظلومیت سپیده کاشانی و شعر در دهه 60
گروه ادب: یک شاعر انقلاب گفت: مظلومیت شعر در دهه 60 به مانند مظلومیت سپیده کاشانی در عصر حاضر است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا)، مراسم بزرگداشت سپیده کاشانی، شاعر انقلاب اسلامی عصر امروز، 27 تیرماه با حضور مهدی محقق، رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، غلامعلی حدادعادل، رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی و جمعی از اهالی ادب و قلم در انجمن آثار و مفاخر فرهنگی برگزار شد.
در این مراسم علیرضا قزوه، شاعر و پژوهشگر معاصر گفت: از نمونههای شعر انقلاب میتوان به سپیده کاشانی، طاهره صفارزاده و استاد اوستا اشاره کرد که حقشان به خوبی ادا نشده است. همچنین زنان شاعر دیگر چون سیمیندخت وحیدی، سیمین بهبهانی و ... شاعران انگشتشمار عصر حاضر هستند که چندان شناخته نشدند.
وی افزود: سپیده کاشانی پیش از انقلاب اسلامی با کتاب «بانوی پروانهها» مطرح شد و کار موفقی را ارائه کرد که در این راستا شاعران زن موفقی همچون طاهره صفارزاده را نیز میتوان نام برد، هر چند صفارزاده به دلیل سبک شعری و ترجمه قرآنی که ارائه کرده در سطحی بالاتری از وی قرار دارد، اما شاعری اثرگذار بوده و توانسته برای جامعه خود مفید باشد.
قزوه ادامه داد: در حال حاضر شاعران بسیاری چه از نظر کمی و چه کیفی وجود دارند، در حالی که در گذشته بسیار انگشتشمار بودند و اکنون شاهد بیش از هزار شاعر زن در کشورمان هستیم.
وی با اشاره به مظلومیت سپیده کاشانی عنوان کرد: دهه 60 همانند این شاعر مظلوم است. مقایسه دهه 60 با دهههای بعد نشان میدهد که این دهه، دهه تثبیت فرمهاست و از انقلاب تاکنون شاعران بسیاری وجود داشتهاند، اما در این دوره شاعران بزرگی ظهور کردند، اساتیدی چون علی معلم، احمد عزیزی و ... .
این شاعر گفت: سپیده کاشانی زبانی مهربان، صمیمانه و مادرانه داشت و در شعرهایش تحت تأثیر استاد علی معلم بود و در زمان خود شاعری اثرگذار بود.
علی آبان، شاعر و منتقد ادبی نیز در ادامه گفت: سپیده کاشانی را عدهای بانوی شعر انقلاب، مادر شعر انقلاب و یا سپیده شعر انقلاب معرفی میکنند که جا دارد در این زمینه کارهایی انجام شود.
وی بعد انسانی، دینی، انقلابی، فرهنگی و ادبی این شاعر را مورد اشاره قرار داد و گفت: اگر شاعر در وهله اول انسان نباشد شعرش زیر سوال میرود، انسانیت بحثی جهانی است و شاخصههای جهانی دارد. با توجه به اینکه سپیده در خانهای رشد کرد که مادرش قرآنخوان و قرآندان بود و پدرش اهل ادب، از این رو به عنوان فردی ایدهآل پرورش یافت.
وی با اشاره به بعد انقلابی شخصیت وی عنوان کرد: شاعران انقلابی را به سه دسته بیرنگ، یکرنگ و دو رنگ تقسیم میکنم که در این راستا سپیده کاشانی مانند استاد سبزواری شاعری یکرنگ بود. به این معنی که همان گونه که قبل از انقلاب فردی انقلابی بود پس از انقلاب نیز همان رویه خود را ادامه داد؛ چرا که در سال 1352 کتابی از وی چاپ میشود که کاملا حکومت زمان خود را مورد نقد قرار داده است.
آبان ادامه داد: در اغلب شاعران ردپای شعار دیده میشود، البته فضای انقلاب و سپس جنگ ایجاب میکرد که این گونه باشد، اما در شعر سپیده کاشانی این ردپا کمرنگتر از آثار سایر شاعران است.
در پایان این مراسم، با اهدای لوح تقدیر از فرزند سپیده کاشانی، سعید عباسیان تجلیل شد.
