مذهب جعفری با وجود امام صادق‌(ع) برای شیعیان متداول شد

به گزارش کانون خبرنگاران ایکنا، نبأ به نقل از روابط عمومی اداره‌کل تبلیغات اسلامی استان کرمان، حجت‌الاسلام مهدی عرب‌پور، مدیرکل تبلیغات اسلامی استان کرمان در جلسه تفسیر قرآن کریم که با حضور کارکنان این اداره‌کل برگزار شد، گفت: بعد از رحلت پیامبر(ص) و در دوره خلافت عمر، نوشتن حدیث و حتی نقل آن ممنوع شد و این عمل حدود یک‌صد سال ادامه پیدا کرد تا اینکه در دوره امامت امام باقر(ع) که در ایام خلافت عمر بن عبدالعزیز اموی بود، ممنوعیت کتابت و نوشتن حدیث برداشته و این امر در دوره امام صادق(ع) به اوج خود رسید.
وی افزود: امام صادق(ع) از فرصت به دست آمده و مناسب سیاسی موجود که در نهایت موجب انتقال خلافت از امویان به عباسیان شد و با ملاحظه نیاز جامعه و آمادگی زمینه اجتماعی دنباله نهضت علمی و فرهنگی پدرش امام باقر(ع) را گرفت و حوزه وسیع علمی بزرگی به وجود آورد و رشته‌های مختلف علوم عقلی و نقلی آن روز را به شاگردان بزرگی هم چون هشام بن حکم، محمد بن مسلم، جابر بن حیان و ... آموخت که علاوه بر استحکام پایه اعتقادی شیعه موجب توسعه و گسترش آن هم شد.
حجت‌الاسلام عرب‌پور تصریح کرد: بنابراین در این دوره تکیه اصلی شیعه بر امام صادق(ع) بود و اکثر روایات از آن حضرت اخذ شد، در این برهه از زمان تشیع دارای شناسنامه شد و به صورت یک مذهب رسمی به نام امام صادق(ع) مزین شد.
وی یادآور شد: دوران امامت امام صادق(ع) نقطه عطفی در نهضت تشیع و زمانی بسیار حساس برای این مکتب بوده است، چراکه در این دوره مکاتب و مذاهب مختلف در شرف‌ شکل‌گیری بودند و امام صادق(ع) با تربیت شاگردان و فرستادن آنها به مناطق دیگر در تدوین و استحکام بخشیدن به عقاید و فقه تشیع و نشر آن توسط شاگردان و نیز تفکیک آن از دیگر فرقه‌ها نقش بسزایی ایفا کرد.