فاصلهگرفتن از خط اهل بیت(ع) مرز ورود به طاغوتی شدن است
گروه اندیشه: نماینده ولیفقیه در استان البرز با بیان اینکه امام رضا(ع) حتی به بستگان نزدیک نیز فرصت و مجال سوء استفاده از مقام و جایگاه امامت را نمیدادند، گفت: اگر ما از خط اهل بیت(ع) و روش زندگیشان فاصله بگیریم، طاغوت هستیم.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از البرز، به نقل از پایگاه اطلاعرسانی امامجمعه کرج، آیتالله سید محمدمهدی حسینیهمدانی، نماینده ولیفقیه در استان البرز در جمع کارکنان نیروی انتظامی استان البرز، با تبریک ایام ولادت حضرت علیابن موسیالرضا (ع) و دهه کرامت، اظهارکرد: ائمه بزرگوار ما، همه در حقیقت نوری واحد هستند؛ البته هر کدام بسته به موقعیت خود و زمانه روشی را برای نشر دین و توسعه معارف الهی انتخاب کردند که منافاتی با اتحاد روش و سیره آنها ندارد.
وی افزود: امام(ع) در پرستش خدای تعالی، یگانه دهر و در عبادت بینظیر بود و هر چند پدرانش چون امام جعفر صادق (ع)، تنها در یک کلاس، 4000 شاگرد داشت، ولی او را «عالم آل محمد (ص)» نامیدند.
رییس شورای فرهنگ عمومی استان البرز ادامه داد: اصرار مأمون عباسی، برای پذیرش ولایتعهدی توسط امام، بر اساس نیت پلید او در متهم کردن ایشان به جاهطلبی بود؛ ولی امام با بیتوجهی تمام، این نقشه را خنثی نمود و در جایی فرمود "این امر هرگز چیزی بر من اضافه نکرد؛ زمانی که در مدینه بودم، دست خطم در شرق و غرب عالم نفوذ داشت، در آن زمان بر استر سوار میشدم و با آزادی در مدینه حرکت میکردم و این حالت از هر چیز برایم گواراتر بود".
امامجمعه کرج، خاطرنشان کرد: از واجباتی که حضرت بر آن تأکید داشتند و در انجام آن تأخیر نمیکردند، امربهمعروف و نهی از منکر بود و ایشان هرگز در این مسئله ملاحظه و مسامحه و مداهنه نداشتند.
وی گفت: امام (ع) حتی به بستگان نزدیک نیز فرصت و مجال سوءاستفاده از مقام و جایگاه امامت را نمیداد و مثلاً در جلسه رسمی این مطلب را اعلام و آن شخص را به همه میشناساند؛ در حالی که اکنون متأسفانه در همین زمینهها اشکالاتی را در افراد مدعی اسلام و انقلاب میبینیم؛ مثلاً با اینکه جرم بستگانشان آشکارا به اثبات رسیده است، باز هم از آنها حمایت میکنند و با توجه به سیره روشن ائمه معصومین (ع) چنین مسائلی بههیچعنوان پذیرفته نیست.
این مسئول تأکید کرد: اگر ما از خط اهلبیت(ع) و روش زندگیشان فاصله بگیریم، طاغوت هستیم، بهویژه اگر در پست و جایگاه حساسی قرار داشته باشیم.
نماینده ولیفقیه در استان البرز تصریح کرد: امام (ع)، برای افراد احترام قائل بود و جایگاه انسانیشان را زیر سؤال نمیبرد؛ حقوق برابر برای انسانها قائل بود و از تحقیر غلامان و سیاهان جلوگیری میکرد؛ تواضع او به حدی بود که بسیاری ایشان را نمیشناختند.
وی در پایان گفت: برای خروج از گمراهی و ضلالت چارهای جز تبعیت از قرآن و اهلبیت (ع) نیست و اگر هر کس حتی به بخشی از سیره این چراغهای هدایت، عمل نکند، به کمال غایی خود نخواهد رسید.
وی افزود: امام(ع) در پرستش خدای تعالی، یگانه دهر و در عبادت بینظیر بود و هر چند پدرانش چون امام جعفر صادق (ع)، تنها در یک کلاس، 4000 شاگرد داشت، ولی او را «عالم آل محمد (ص)» نامیدند.
رییس شورای فرهنگ عمومی استان البرز ادامه داد: اصرار مأمون عباسی، برای پذیرش ولایتعهدی توسط امام، بر اساس نیت پلید او در متهم کردن ایشان به جاهطلبی بود؛ ولی امام با بیتوجهی تمام، این نقشه را خنثی نمود و در جایی فرمود "این امر هرگز چیزی بر من اضافه نکرد؛ زمانی که در مدینه بودم، دست خطم در شرق و غرب عالم نفوذ داشت، در آن زمان بر استر سوار میشدم و با آزادی در مدینه حرکت میکردم و این حالت از هر چیز برایم گواراتر بود".
امامجمعه کرج، خاطرنشان کرد: از واجباتی که حضرت بر آن تأکید داشتند و در انجام آن تأخیر نمیکردند، امربهمعروف و نهی از منکر بود و ایشان هرگز در این مسئله ملاحظه و مسامحه و مداهنه نداشتند.
وی گفت: امام (ع) حتی به بستگان نزدیک نیز فرصت و مجال سوءاستفاده از مقام و جایگاه امامت را نمیداد و مثلاً در جلسه رسمی این مطلب را اعلام و آن شخص را به همه میشناساند؛ در حالی که اکنون متأسفانه در همین زمینهها اشکالاتی را در افراد مدعی اسلام و انقلاب میبینیم؛ مثلاً با اینکه جرم بستگانشان آشکارا به اثبات رسیده است، باز هم از آنها حمایت میکنند و با توجه به سیره روشن ائمه معصومین (ع) چنین مسائلی بههیچعنوان پذیرفته نیست.
این مسئول تأکید کرد: اگر ما از خط اهلبیت(ع) و روش زندگیشان فاصله بگیریم، طاغوت هستیم، بهویژه اگر در پست و جایگاه حساسی قرار داشته باشیم.
نماینده ولیفقیه در استان البرز تصریح کرد: امام (ع)، برای افراد احترام قائل بود و جایگاه انسانیشان را زیر سؤال نمیبرد؛ حقوق برابر برای انسانها قائل بود و از تحقیر غلامان و سیاهان جلوگیری میکرد؛ تواضع او به حدی بود که بسیاری ایشان را نمیشناختند.
وی در پایان گفت: برای خروج از گمراهی و ضلالت چارهای جز تبعیت از قرآن و اهلبیت (ع) نیست و اگر هر کس حتی به بخشی از سیره این چراغهای هدایت، عمل نکند، به کمال غایی خود نخواهد رسید.
