محرم‌الحرام؛ مرور زیباترین صحنه پیوند خدا و انسان

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، محرم الحرام نخستین ماه سال قمری است؛ ماهی که در سال 61 هجری با نام حسین بن علی(ع) پیوندی همیشگی خورد. ماهی که زیباترین صحنه ارتباط و پیوند ناگسستنی جان انسان با خداوند در آن شکل گرفت؛ صحنه‌ای که نورانیتش از آن روز تاکنون نمایش مرزهایی است که یک انسان برای خدا و نشان دادن وابستگی به او می‌تواند طی ‌کند.

در محرم که جستجو می‌کنیم می‌بینیم مهم‌ترین واژگان و مفاهیمی که همواره اندیشه انسان را از آغاز تاکنون به خود  مشغول کرده تکلیفشان مثل روز روشن است؛ خدا، انسان، زندگی، امام، وفاداری، راه، شرافت، ابدیت؛ همه این‌ها در لحظه به لحظه حادثه‌ای که در محرم 61 هجری قمری رخ داد در تک تک حرکات و سکنات عاشوراییان جای‌شان معلوم است.

حسین(ع) برگزیده و حجت خداوند در این صحنه زیبا بود و جز ایشان، اهل بیت(ع) و یارانشان نیز بهترین افراد ممکن برای خلق این واقعه بزرگ الهی بودند. حضرت اباعبدالله(ع) یاران و اهل بیت خود را بی‌همتا می‌دانست: «فإنی لا أعلم اصحابا أوفی و لا خیرا من اصحابی و لا أهل بیت أبرا و لا أوصل و لا أفضل من أهل بیتی؛ من یارانی باوفاتر و بهتر از یارانم و اهل بیتی نیکوکارتر و برتر از اهل بیتم سراغ ندارم.»

اینان بهترین و برگزیده‌ترین افراد آن روزگار برای همراهی با این صحنه ماندگار عالم هستی هستند؛ افرادی که در پرتو شخصیت ملکوتی حسین بن علی(ع) و شعاع جذابیت او، زندگی و ابعاد آن را شناخته بودند و تکلیفشان با همه آنچه یک انسان از زندگی می‌خواست روشن بود.

از این رو حسین بن علی گویی افرادش را انتخاب می‌کند؛ آنان که گرداگرد اباعبدالله (ع) در عاشورا حضور داشتند؛ وارسته‌ترین و مهذب‌ترین شخصیت‌ها و دورترین آنها نسبت به علایق دنیوی در آن روز بودند. داستان این وارستگی به واقع شنیدنی است و چقدر عاشورا از این وارستگی برای امروز ما حرف برای گفتن دارد.

صدای رسای یاران حسین(ع) در شب عاشورا نمایش همین داستان است؛ «برای چه تنهایت بگذاریم؟ که پس از تو بمانیم؟ خدا چنین زندگی را به ما نشان ندهد». تلاش‌ها و جهاد حضرت ابوالفضل(ع) نمایش همین ایمان است؛  دست از جان شستن عابس، اشتیاق زهیر، ایمان و آزادگی حرّ، یقین قاسم بن حسن(ع) به زیبایی جهان پس از این، همه و همه پرتوهایی از تکامکل روح این شهیدان در محضر امام حسین(ع) بود.

این‌ها همان کسانی هستند که به گفته بزرگان تاریخ بشری را روسفید کرده‌اند و برای ساختن تاریخ و تصحیح آن همواره به انسان امید بخشیده‌اند.

و اما امروز که دوباره محرم و حادثه نینوایش را مرور می‌کنیم، خوب است بدانیم که این روزها، فرصتی است که همه از آن برخوردار نیستند. به گفته علامه جعفری «آیا خیال می‌کنید در میان اقوام و ملل دیگر به همین اندازه فرصت وجود دارد که به این مسائل فکر کنند؟» چنین نیست.

این روزها را غنیمت بشمریم و آن را فرصتی برای بیشتر و عمیق‌تر و شفا‌ف‌تر دیدن و شناختن حسین(ع) و رسالت روشنش ببینیم؛ فرصت‌های از حسین گفتن و شنیدن این روزها را جزئی از دامنه‌های حادثه عاشورا بدانیم و خود را از آن دور و محروم نکنیم و یقین داشته باشیم رسالت عاشورا در جهت اتصال انسان به خداوند همچنان امتداد دارد و به کار خود ادامه می‌دهد.