در گفتوگو با ایکنا مطرح شد؛
نقش مؤسسات قرآنی در ترویج اخلاق و سبک زندگی قرآنی در جامعه
گروه فعالیتهای قرآنی: فعال قرآنی استان قزوین با بیان اینکه دغدغه مراجعه به مؤسسات قرآنی در وهله اول باید با دغدغه قرآنی شدن باشد نه حتی حافظ و قاری شدن، به تشریح راهکارهای ترویج اخلاق و سبک زندگی قرآنی توسط مربیان و مؤسسات قرآنی پرداخت.
مصطفی فضلعلی، فعال قرآنی و رئیس هیئت مدیره مؤسسه قرآنی نورالبیانالمبین قزوین در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قزوین با بیان اینکه هر آموزش و فعالیتی در جامعه در سطح تخصصی دنبال میشود، اظهار کرد: امروز رشتههای قرآنی نیز به صورت تخصصی آموزش داده میشود، اما هنوز آن دیدگاه سنتی در جامعه نسبت به آموزش قرآن حاکم است؛ در حال حاضر که آموزشهای موسسات قرآنی به سمت تخصصیتر شدن پیش میرود، باید در این راستا تلاش شود که اهمیت کلاسهای قرآنی کمتر از اهمیت سایر فعالیتهای روزمره نوجوانان و جوانان نیست، بلکه بیشتر هم هست.
وی تأکید کرد: دغدغه مراجعه به موسسات قرآنی در وهله اول باید با دغدغه قرآنی شدن باشد، نه حتی حافظ و قاری شدن، برخیها ممکن است که استعداد حافظ و قاری شدن را نداشته باشند اما میتوانند اخلاق و منش قرآنی پیدا کنند که معیار و هدف اصلی همین است.
رئیس هیئت مدیره مؤسسه قرآنی نورالبیانالمبین ادامه داد: برای ترویج فرهنگ و اخلاق قرآنی، به برگزاری دورهها و کلاسهای با موضوع اخلاق در موسسات نیاز نیست، بلکه بطور ضمنی وقتی یک مربی قرآن در کلاس با قرآنآموزان با اخلاق و منش قرآنی رفتار دارد، این همان آموزش اخلاق است؛ لذا در وهله نخست مربی قرآن، خود باید رعایتکننده اخلاق و فرهنگ قرآنی باشد و زمانی که این خودسازی صورت گرفت، مصداق فرمایش امیرالمومنین(ع) میشویم که فرمود: «کونوا دعاة الناس بغیر ألسنتکم» با غیر زبانهایتان مردم را دعوت کنید، یعنی دعوت عملی؛ یعنی آنچه که میخواهیم و به آن دعوت میکنیم در درجه اول خود عامل به آن باشیم تا قرآنآموز نمود ظاهری معارف و مفاهیم قرآنی را در رفتار مربی ببیند و تأثیر بپذیرد.
این فعال قرآنی اضافه کرد: مسئولین هم در حوزه فعالیتهای قرآنی باید دغدغهمند باشند، بعضاً مشاهده میکنیم که حمایتها از بعضی فعالیتها با عنوان فعالیتهای فرهنگی صورت میگیرد که دقیقاً این فعالیتها ضدفرهنگ است، در حالی که مربیان و زحمتکشان فعالیتهای قرآنی با کمترین امکانات تلاش میکنند که یک کلاس آموزش قرآن را سرپا نگه دارند.
وی در ادامه نقش مسئولین در ترویج فعالیتهای قرآنی را در دو حوزه حمایتی و نوع دیدگاه حاکم نسبت به برنامههای قرآنی عنوان کرد و گفت: در خیلی از برنامهها و همایشها میبینیم که مسئولین مطرح استان در آن شرکت میکنند، در صورتی که آن برنامه از لحاظ محتوایی در جامعه ما موضوعیتی نداشته و چه بسا بخشهایی از آن فاسد نیز هست، اما در افتتاحیه یک مرکز قرآنی یا اختتامیه مسابقات قرآن که دعوت میشوند، حضور پیدا نمیکنند و خوب وقتی این دیدگاه در سطح مسئولین حاکم باشد، بین مردم هم تأثیر منفی خواهد داشت.
