از نذرشدگان راه بی‌بی زهرا(س) تا مقابله با ساواک برای ادامه راه اهل‌بیت(ع) در فاطمیه اهواز

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، قرارمان برای گفت‌وگو درباره یکی از هیئات قدیمی اهواز در خیابان ادهم بود و قسمت قدیمی اهواز که خاطرات بسیاری را از انقلاب و جنگ در خود حک کرده است.

به خیابان ادهم که برسی سر را که بالا بگیری فاطمیه را با کاشی کاری می‌بینی زیر کلمه فاطمیه به خطی کوچک نوشته شده 1348.

در هنگام ورود با استقبال خادمان مواجه شدیم و تا آمدن حاج آقای رادمرد با مهدی کاکاحاجی، عضو هیئت امنای فاطمیه اهواز به گفت‌وگو نشستیم. از فاطمیه برایمان گفت.

وی با بیان اینکه این هیئت از سال 1344 فعالیت خود را آغاز کرد، گفت: فاطمیه تا سال 62 مکان ثابتی نداشت. پس از آن بود که کم‌کم املاک دیگری از سمت راست، سمت چپ و پشت فاطمیه خریداری و به آن اضافه شد.

وی با بیان اینکه فاطمیه در هشت سال دفاع مقدس نیز نقش پشتیبانی جبهه‌های جنگ را بر عهده داشت، گفت: مواد خوراکی و یا مهماتی که از استانداری دریافت می‌کردیم در فاطمیه نگه می‌داشتیم تا به وقت مقتضی به جبهه ارسال کنیم. لشکر 7 ولیعصر(عج) گردان کربلا از استان خوزستان که در زمان جنگ حضور داشت از فعالان فاطمیه بودند که عده‌ای از آنها به شهادت رسیدند.

کاکاحاجی گفت: هیئت امنای قدیم فاطمیه آقای مهدی هلاکویی، پرویز ید، حسین رادنیا، رضا تهمورث و مهدی ساعی بودند. مکان فاطمیه ورثه تعدادی خواهر و برادر از یک خانواده بود که با قیمتی بسیار پایین آن را به نیت حضرت زهرا(س) به هیئت امنا فروختند. فاطمیه اول در زیربنای 250 متر فعالیت می‌کرد. پس از آن پنج خانه دیگر خریداری شد و به فضای فاطمیه اضافه شد. املاک خریداری شده در فاصله‌های زمانی مختلف خریداری شدند؛ یعنی در سالهای مختلف خانه‌هایی با متراژهای 80 و 100 متر خریداری شد و به فضای فاطمیه اضافه. الان فاطمیه 800 متر زیربنا دارد.

وی می‌گوید که از سال 47 وارد فاطمیه شده از همان ورودهایی که بچه ها با پدرهایشان به عزاداری امام حسین(ع) می‌آیند.

کاکاجی معتد است که فاطمیه در منطقه خوبی است و همه شناخته شده هستند و مردم هم به آن اعتماد دارند و به همین دلیل نذورات و کمک‌های خود را به فاطمیه می‌آورند. ما هم متقابل در پخت نذری نمی‌گذاریم یک دانه برنج هم بماند.

اینجای صحبت که می‌رسیم وی درباره پخت نذری می‌گوید: بزرگترین پخت فاطمیه در عاشورا و پس از آن در اربعین است؛ سال گذشته حدود 700 تا 800 کیلو برنج برای عاشورا پخت کردیم و 5 هزار نفر را غذا دادیم؛ از 8 صبح تا 4 بعدازظهر توزیع نذری طول می‌کشد و تا غذا تمام نشود ما هستیم و آن را توزیع می‌کنیم. در مناسبات دیگری مثل وفات حضرت رسول(ص) و شهادت امام رضا(ع) هم پخت نذری داریم. 

در میان گفت‌وگو بود که حاج سعید رادمرد هم به فاطمیه رسید؛ از دزفولی‌های خوزستانی است که در عراق بزرگ شد و به تحصیل پرداخت. اما پس از آنکه حسن البکر آنها را از عراق بیرون راند به ایران بازگشتند. وقتی که از او می‌پرسم مسئول هیئت امنای فاطمیه است می‌گوید ما همه اینجا خادم هستیم در عین آنکه همه هم مسئولیم. خود را عضو هیئت امنای فاطمیه معرفی می‌کند.

وی افزود: در گذشته که مکانی نداشتیم؛ در خانه‌ها مراسم و مناسبت‌ها را برگزار می‌کردیم. یکی از خانه‌هایی که مراسم را در آن برگزار می‌کردیم منزل آقای هلاکویی شهردار قدیمی اهواز بود. فاطمیه به قوه الهی و برکات امام حسین(ع) شکل گرفت. من از سال 1353 به هیئت ملحق شدم. قبل از من آقایان دیگری در هیئت بودند که پایه‌گذار بودند. از سال 60 هم به این مکان فعلی نقل مکان کردیم.

رادمرد گفت: در زمان شاه آن چنان آزادی نبود که راحت بتوانیم عزاداری کنیم اما ما نذر این راه شده‌ایم. چه شاه باشد چه نباشد راهی است که از کودکی به آن وارد شدیم و بچه‌هایمان پشت سرمان در این راه می‌آیند. ما به بی‌بی فاطمه زهرا قول داده‌ایم که امام حسین را تنها نگذاریم. پیامبر فرمودند: «حسین منی و انا من حسین» راه امام حسین هیچ وقت پایان نمی‌یابد و ما هم نتوانستیم آن را رها کنیم. در آن زمان ساواک می‌آمد و بر اشعار نوحه‌ها سخت‌گیری می‌کرد که ما حق نداریم درباره مسائل سیاسی صحبت کنیم اما ما باز هم ادامه می‌دادیم.

خادم فاطمیه اهواز بنیان حرکت امام حسین(ع) را کمک به فقرا و ایستادن برابر ظلم عنوان کرد و گفت: امام حسین(ع) احتیاج به سینه‌زنی و زنجیرزنی ما ندارد. امام به شهادت رسید تا دین پیامبر(ص) ادامه پیدا کند ما هم باید این دین را ادامه دهیم. ما باید برابر ظلم بایستیم. اگر مشکلات ما در این راه بسیار است اما به برکت اهل‌بیت(ع) همه آنها درست شده و می‌شود.

وی از خاطرات چندساله خدمت در فاطمیه می‌گوید: یکبار داشتیم نذری را در خانه همسایه‌ می‌پختیم آن موقع لوله‌کشی گاز نبود و از سیلندر استفاده می‌کردیم، 35- 36 تا سیلندر کنار هم بود که صدای بلندی شنیدم و یکی از خادمان سریع شیر گاز را بست اینها از برکات اهل‌بیت(ع) است. یکبار هم داشتیم داربست می‌بستیم که داربست باز شد و افتاد روی زمین، دختر خواهرم زیر آن قرار گرفت اما به اندازه کودک زمین گود شد و بخیر گذشت. اینها از برکات امام حسین(ع) است. یکبار دیگر بود که تانکر آب روی پای یکی از بچه‌ها افتاد، او را بیمارستان بردیم، خسته بودیم و گرم بود وارد بیمارستان شدم گفتم یا فاطمه زهرا با خودت. از پای بچه عکس گرفتند دکتر گفت پا سالم است. از این اتفاقات بسیار افتاده است و به خاطر همین تعجب نمی‌کنیم.

رادمرد درباره افراد حاضر در فاطمیه گفت: آشپزهای ما یک گروه تقریباً 10 نفری هستند و علاوه بر آنها بچه‌های فاطمیه هم کمک می‌کنند. در فاطمیه کارها تقسیم شده است و هر کسی کار خود را انجام می‌دهد. این را هم بگویم که فاطمیه دو طبقه است. در شب‌های احیاء در دو طبقه 1650 نفر غذا دادیم و در طبقه همکف آقایان 500 و 300 نفر خانم جا می‌شود.

وی افزود: هزینه‌های فاطمیه در طول سال مختلف است و آماری از این هزینه‌ها نداریم اما بیشتر میزان هزینه در دهه محرم و دهه پایانی ماه رمضان است. هزینه‌ها 40 تا 45 میلیون تومان می‌شود. هر کس در توان خود می‌تواند به فاطمیه کمک کند و ان‌شاءالله به بن‌بست مالی نخورده‌ایم و نمی‌خوریم. این سعادتی است که نصیب هر کسی نمی‌شود. اگر امروز افراد در اینجا ده ریال بدهی مطمئن باشد که صدریال در ازای آن نصیب می‌شود.

این خادم حسینی تصریح کرد: فاطمیه علاوه بر اینکه شهید دفاع مقدس دارد جانباز مدافع حرم هم دارد. یکی از جانبازان دفاع مقدس که پایش قطع شده اینجا در مراسم و مناسبت‌ها خدمت می‌کند. برکات این خیلی زیاد است و خدا به ما سلامتی داده و همین که می‌توانیم خدمت کنیم و می‌دانیم این راه درست است برکت است. کسی که در این راه پا بگذارد با هیچ مشکلی برخورد نمی‌کند.

وی ادامه داد: هیچ وقت بچه‌هایم را اجبار نمی‌کنم که به فاطمیه بیایند اما خونشان پای فاطمیه ریخته است ما آنها را نذر می‌کنیم همانگونه که خودمان نذر شده‌ایم. ما هیچ وقت خسته نمی‌شویم و اگر نگرانی داشته باشیم بابت این است که اتفاقی برای کسی نیفتد و گرنه کار کردن در اینجا لذت است.

رادمرد گفت: در فاطمیه دو نوع خیّر داریم؛ برخی هستند که هر سال نذر دادند و می‌آیند نذرشان را می‌دهند و ما به هیچ کس اجباری نداریم. یک عده از خیّران هم هستند که به صورت دستی می‌دهند و برخی در صندوق هیئت می‌ریزند. تا حالا کم نیاورده‌ایم اگر هم کم بیاوریم از جیب خودمان می‌گذاریم.

این خادم حسینی افزود: هر سال بچه‌های فاطمیه برنامه‌ریزی می‌کنند و به سمت عراق حرکت می‌کنند هر کس به دلخواه خود به آنجا می‌رود. از خداوند می‌خواهم همه جوانان به این راه هدایت شوند. این راه همه را به راه راست هدایت می‌کند.

محمد صاحبی در کودکی خادم فاطمیه بوده است و به گفته خودش از کودکی کنار دست قصابان فاطمیه قصابی کرده است. وی در آشپزخانه دکل حفاری کار می‌کند.

وی درباره خود می‌گوید: 36 ساله هستم و از 7 سالگی در هیئت بوده‌ام و نوکری کردم. الان چند سال است که قصاب هیئت هستم و در طول سال اینجا هستم. خدمت کردن در اینجا واقعاً برکت دارد از خدا همسر خوب، بچه خوب، زندگی و کار خوب خواستم فاطمیه به من داد. از بچگی در اینجا بودم هم کار می‌کردم هم شیطنت. از کودکی به این کار علاقه داشته‌ام. بزرگ شده همین محله هستم. پدربزرگم در خیابان مسجدی زندگی می‌کرد و اینگونه بود که به اینجا آمدم.

صاحبی ادامه داد: از آن زمان یاد ندارم که یک شب هیئت‌ جای دیگری رفته باشم. وابستگی شدیدی به اینجا دارم. 14 روز کار و 14 روز استراحت هستم و بعضی مواقع در سرکارم هستم که می‌دانم در اینجا مراسم داریم ناراحت هستم.

او درباره کار در فاطمیه توضیح می‌دهد: از 4 محرم که مردم نذوراتشان را می‌آورند شروع به کشتار می‌کنیم. آن‌ها را تکه تکه می‌کنیم. روزهای اول بین 10 تا 20 رأس دام کشتار می‌کنیم. برخی مواقع تا سه، چهار شب نمی‌خوابیم تا کارها انجام شود. شب شهادت حضرت عباس(ع) در سال گذشته نذر یک نفر یک رأس گاو با قیمت 5/8 تا 9 میلیون تومان بود. آن را در خیابان می‌کشیم. دام و نذورات ما اصلاً دورریز ندارد. ما خودمان فقرایی را می‌شناسیم که به آنها کمک کنیم. کمک به فقرا بر گردن ما است و اگر چنین نباشد یعنی ما هیچ کاری نکرده‌ایم.

سیما محسنی