به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، برخی از کلمات سیدالشهدا(ع) چه در فاصله مدینه تا کربلا و چه در روز عاشورا، دارای پیامهای مؤثر و دیدگاههای الهامبخش برای جهاد و کرامت است این سخنان ضمن خطبهها آمده است، یا در رجزها و اشعار آن حضرت و حالت شعاری به خود گرفته است. میتوان هدف حسینی و اندیشهها و روحیههای عاشورایی را از آنها دریافت و آن فرازهای فروزان را شعارهای نهضت عاشورا دانست.
امام حسین(ع) در پاسخ مروان در مدینه که از آن حضرت میخواست تا با یزید بیعت کند، فرموده است: «باید با اسلام خداحافظی کرد اگر میبینیم اسلام به شخصی چون یزید گرفتار شده است».
امام حسین(ع) همچنین در پاسخ برادرش محمد حنفیه فرموده است: «به خدا قسم اگر هیچ پناهگاهی هم نداشته باشم هرگز با یزید بیعت نمیکنم» همچنین خطاب به یارانش در کربلا فرموده است: «شهادت در نظرم سعادت و زندگی با ستمکاران در نزدم بدبختی است».
و نیز در مسیر رفتن به کربلا در منزلگاه ذی حسم فرموده است: «مردم بنده دنیا هستند و تا زمانیکه زندگیشان بگذرد دیندارند ولی در هنگام آزمایش دینداران واقعی کم هستند» و نیز به اصحاب خود در کربلا فرمود: «آیا نمینگرید که به حق عمل نمیشود و دست از باطل برنمیدارند؟ پس مؤمن باید مشتاق لقاءالله باشد».
امام حسین(ع) همچنین در مکه پیشاز خروج بهسوی کوفه در میان جمعی از خانواده، یاران و شیعیان خویش فرمود: «مرگ همچون گردنبند گردن دخترکان بر آدمی حتمی است» و نیز در منزلگاه بیضه، در مسیر کوفه خطاب به سپاه حُر فرمود: هرکه حاکم ستمکاری را بنگرد که حرام خدا را حلال میکند و پیمان الهی را نقض مینماید و انسان با زبان و عمل کاری نکند برخداست که او را هم در کنار ظالم در جهنم قرار دهد».
امام حسین(ع) همچنین در پاسخ به دعوتنامههای کوفیان در بیان صفات امام راستین نوشت: «امام شخصیتی است که به کتاب خدا عمل میکند و عدالتمدار است و حقطلب است و خود را دربست در اختیار خداوند سبحان قرار داده است».
امام حسین(ع) همچنین در پاسخ به تهدیدهای حُر در مسیر کوفه گفت: «بهزودی شهید خواهم شد و شهادت برای جوانمرد ننگ نیست بهشرط اینکه حقطلب باشد و در راه اسلام جهاد نماید».
این امام همام در آستانه خروج از مکه بهسوی کوفه راه خونین و آمیخته به شهادت را ترسیم کرد و فرمود: «رضایت خداوند، رضایت ما اهلبیت(ع) است ما بر بلاهای الهی صبر میکنیم و خداوند سبحان هم پاداش کامل صابرین را به ما خواهد داد».
امام حسین(ع) هدف قیام خود را اصلاح دین جدش پیامبراکرم(ص) بیان کرد و در سخنرانی صبح عاشورا خطاب به نیروهای دشمن که خواستار تسلیم شدن آن حضرت بودند، فرمود: «هرگز همانند افراد ذلیل در نزد شما نخواهم بود و مانند غلامان اقرار به خطا یا فرار نخواهم کرد» و نیز در خطاب به سپاه دشمن پس از آنکه خود را سر دو راهی ذلت و شهادت محیر دید، فرمود: «ذلت از ما دور است و خداوند و رسولش و مؤمنین از ذلت ما امتناع دارند».
امام حسین(ع) همچنین در پاسخ عمرسعد که نامهای به آن حضرت فرستاد و خواستار تسلیم شدن بود، فرمود: «آیا از مرگ بدتر هم هست؟ آفرین به شهادت باد!».
امام حسین(ع) همچنین خطاب به یاران فداکار خویش در صبح عاشورا، پس از آنکه تعدادی از اصحابش شهید شدند، فرمود: «ای فرزندان بزرگوار! صبور باشید! مرگ پُلی است که شما را از سختیهای دنیا به نعمتهای آخرت منتقل میکند!».
امام حسین(ع) روز عاشورا هنگام پیکار با سپاه دشمن رجز حماسی میخواند و شهادت را بر ننگ تسلیم، ترجیح میداد و میفرمود: «مرگ با عزت از زندگی با ذلت برتر است و مرگ سرخ، به از زندگی ننگین است» و نیز در آخرین لحظات پیشاز شهادت، وقتی شنید سپاه کوفه به طرف خیمههای حرم او حمله کردهاند خطاب به پیروان ابوسفیان فرمود: «اگر دین ندارید و اعتقادی به آخرت ندارید لااقل آزادمرد باشید» و نیز وقتی که همه یاران و بستگانش شهید شده بودند فرمود: «آیا کسی است که از ذریه پیامبر حمایت کند؟ آیا شخصی وجود ندارد که از حرم رسول خدا(ص) دفاع کند؟».