محبت و تلقین؛ دو عامل مهم تربیت

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، در میان عوامل تربیت صحیح کودک، دو عامل محبت و تلقین که از ارزش‌های عالی معنوی به‌شمار می‎روند نقش مهمی در پرورش و آموزش صحیح کودک دارد.
هدف پیامبراکرم(ص) در محبت‌های سرشاری که نسبت به امام حسن(ع) و امام حسین(ع) داشت، هم برای آن بود که آنها براساس اصول صحیح تربیتی، رشد کنند و هم برای آن بود که مردم بدانند پیامبراکرم(ص) آنها را بسیار دوست دارد.پس آنها را دوست بدارند و با برقرار کردن پیوند گرم دوستی با آنها، بر زندگی خود رونق و حیات معنوی ببخشند.
تلقین‌های پیامبراکرم(ص) نیز در همین راستا بود. پیامبر(ص) آغاز زندگی آنها را با ذکر توحید و خداشناسی، طراوت بخشید و براین اساس آنها را بزرگ کرد.
نتیجه این‌که؛ دامنی که حسین(ع) را پرورانید، از سه شخصیت ممتاز؛ یعنی پیامبر(ص)،  علی(ع) و زهرا(س)، تشکیل یافته بود و بر سه مقام؛ نبوت، ولایت و امامت استوار شده بود.
محبت سرشار پیامبر(ص) به حسین(ع)
روزی پیامبراکرم(ص) با جمعی به نماز جماعت ایستاد. در آن هنگام امام حسین(ع) کودک خردسال بود. هنگامی‌که پیامبر به سجده رفت، حسین(ع) نیز به‌سوی پیامبر(ص) دوید و بر پشت آن حضرت سوار شد و پاهای خود را حرکت می‌داد و می‌گفت: حل حل.
هنگامی‌که پیامبر(ص) می‌خواست سر از سجده بردارد، حسین(ع) را با دست‌هایش می‌گرفت و در کنارش بر زمین می‌نهاد. هنگامی‌که به سجده دوم می‌رفت، باز حسین(ع) بر پشت آن حضرت سوار می‌شد و پاهایش را حرکت داده و همان جمله را ادا می‌کرد!
این منظره چند بار تکرار شد، تا پیامبر(ص) از نماز فارغ گردید. یک نفر یهودی که شاهد این منظره بود، نزد پیامبر(ص) آمد و عرض کرد: شما با فرزندان خود به گونه‌ای رفتار می‌کنید که در میان ما چنین رفتاری نیست.
پیامبر(ص) در پاسخ فرمود: آگاه باشید اگر شما ایمان به خدا و رسولش بیاورید، به کودکان مهر و محبت می‌ورزید.
 همین منظره و سخن،  قلب آن یهودی را به اسلام جذب کرد و همان دم مسلمان شد.