راه حسین(ع)؛ راه رسیدن به خدا
گروه اندیشه: یکیاز راههای رسیدن به خداوند عزوجل، راه امام حسین(ع) است. نور حسین(ع) است که میتواند راهنمای گمشدگان حقیقت باشد.نوری که جاذبهاش بسیار قوی است و چشمها را خیره میکند و دلها را مضطرب مینماید.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، در این عصر که همه جا را تاریکی فرا گرفته و فساد در دنیا بیداد میکند و اگر در گوشهای از دنیا بهنام ایران حکومت اسلامی برپا شده مستکبرین با آن سر جنگ دارند و آنرا راحت نمیگذارند نور حسین(ع) است که میتواند راهنمای گمشدگان حقیقت باشد.نوری که جاذبهاش بسیار قوی است و چشمها را خیره میکند و دلها را مضطرب مینماید.
وقتی جبرئیل نام حسین(ع) را برای آدم ذکر کرد، آدم دچار غم و اندوه شد.پرسید حبیبم جبرئیل! این چه شخصی است که تا نام او را بردی دلم غمگین شد؟ در اینجا بود که روضه او اولینبار توسط جبرئیل برای آدم(ع) خوانده شد.همه پیامبران مامور بودند که به سرزمین کربلا رفته و به حضرت سلام کنند.
در آیات آخر سوره فجر با این مضمون «يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿27﴾ ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ﴿28﴾ فَادْخُلِي فِي عِبَادِي ﴿29﴾ وَادْخُلِي جَنَّتِي؛ اى نفس مطمئنه، خشنود و خداپسند بهسوى پروردگارت بازگرد، و در ميان بندگان من درآى، و در بهشت من داخل شو» درمییابیم که یکیاز راههای رسیدن به خداوند عزوجل، راه امام حسین(ع) است.
مرحوم سیدعلی قاضی عارف کامل فرموده است: «محال است انسان بهجز از راه سیدالشهدا(ع) به مقام توحید برسد.شریان فیوضات و خیرات از مسیر حضرت سیدالشهدا(ع) است.پیشکار این فضیلت هم حضرت قمر بنی هاشم ابوالفضلالعباس(ع) است».
عشق به امام حسین(ع) یعنی عشق به خدا و محبت به حسین(ع) یعنی محبت به خدا.اگر کسی در راه حسین(ع) قدم بگذارد و علاقه به آن حضرت را در دلش قرار دهد درحقیقت به کشتی نجات سوار شده است.
گریه بر حسین(ع)، زیارت حرم حسین(ع) زیارت عاشورای حسین(ع)، برپایی سفره ابوالفضل(ع)، زیارت حرم زینب(س) همه اینها الهی و خدایی است.همه اینها مقدمهای برای عشق پاک به خداوند سبحان است.برای رسیدن به وصل به خدا و قطع از همه چیز. در حدیث قدسی است که: «حسین را مامور کردم و او را شهادت، گرامی داشتم و کار او را به سعادت ختم نمودم».
پیامبراکرم(ص) فرموده است: «کسیکه در مصیبت حسین(ع) دیگران را بگریاند، یا خود گریه کند و یا خود را به گریه زند، بهشتی خواهد بود».
پیامبر(ص) خطاب به امام حسین(ع) فرموده است: «تو سیدی! فرزند سیدی! پدر ساداتی! تو امامی! پدر امامان هستی! تو حجتی! فرزند حجتی! پدر حجتها هستی! و از صلب تو 9 تن امام بهوجود میآید که نهم آنها قائم آلمحمد است».
وقتی جبرئیل نام حسین(ع) را برای آدم ذکر کرد، آدم دچار غم و اندوه شد.پرسید حبیبم جبرئیل! این چه شخصی است که تا نام او را بردی دلم غمگین شد؟ در اینجا بود که روضه او اولینبار توسط جبرئیل برای آدم(ع) خوانده شد.همه پیامبران مامور بودند که به سرزمین کربلا رفته و به حضرت سلام کنند.
در آیات آخر سوره فجر با این مضمون «يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿27﴾ ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ﴿28﴾ فَادْخُلِي فِي عِبَادِي ﴿29﴾ وَادْخُلِي جَنَّتِي؛ اى نفس مطمئنه، خشنود و خداپسند بهسوى پروردگارت بازگرد، و در ميان بندگان من درآى، و در بهشت من داخل شو» درمییابیم که یکیاز راههای رسیدن به خداوند عزوجل، راه امام حسین(ع) است.
مرحوم سیدعلی قاضی عارف کامل فرموده است: «محال است انسان بهجز از راه سیدالشهدا(ع) به مقام توحید برسد.شریان فیوضات و خیرات از مسیر حضرت سیدالشهدا(ع) است.پیشکار این فضیلت هم حضرت قمر بنی هاشم ابوالفضلالعباس(ع) است».
عشق به امام حسین(ع) یعنی عشق به خدا و محبت به حسین(ع) یعنی محبت به خدا.اگر کسی در راه حسین(ع) قدم بگذارد و علاقه به آن حضرت را در دلش قرار دهد درحقیقت به کشتی نجات سوار شده است.
گریه بر حسین(ع)، زیارت حرم حسین(ع) زیارت عاشورای حسین(ع)، برپایی سفره ابوالفضل(ع)، زیارت حرم زینب(س) همه اینها الهی و خدایی است.همه اینها مقدمهای برای عشق پاک به خداوند سبحان است.برای رسیدن به وصل به خدا و قطع از همه چیز. در حدیث قدسی است که: «حسین را مامور کردم و او را شهادت، گرامی داشتم و کار او را به سعادت ختم نمودم».
پیامبراکرم(ص) فرموده است: «کسیکه در مصیبت حسین(ع) دیگران را بگریاند، یا خود گریه کند و یا خود را به گریه زند، بهشتی خواهد بود».
پیامبر(ص) خطاب به امام حسین(ع) فرموده است: «تو سیدی! فرزند سیدی! پدر ساداتی! تو امامی! پدر امامان هستی! تو حجتی! فرزند حجتی! پدر حجتها هستی! و از صلب تو 9 تن امام بهوجود میآید که نهم آنها قائم آلمحمد است».
