اللهاکبر؛ نخستین کلام امام حسین(ع)
گروه اندیشه: نخستین کلام امام حسین(ع) هنگام زبان باز کردن «اللهاکبر» بود؛ لذا میطلبد کودکان را هنگام زبان بازکردن، با نام خدا آموزش و تلقین دهیم؛ چراکه تلقین و مهربانی، دو اصل عمیق در پرورش کودک است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، هنگامیکه هنوز امام حسین(ع) زبان نگشوده بود، پیامبراکرم(ص) برای انجام نماز مستحبی ایستاد. حسین(ع) نیز در کنارش بود. رسول خدا(ص) فرمود: اللهاکبر، حسین(ع) نتوانست این جمله را بگوید.پیامبر(ص) شش بار این جمله را تکرار کرد، ولی حسین(ع) همچنان توان گفتن این جمله را بهطور کامل نداشت.
هنگامیکه پیامبر اکرم(ص) برای بار هفتم فرمود: الله اکبر، حسین(ع) زبان گشود و بهطور کامل و شیوا جمله فوق را ادا نمود.امام صادق(ع) میفرماید: از اینرو گفتن هفت تکبیر در آغاز نماز(قبل از تکبیرهالاحرام) سنت(مستحبی) گردید.
به این تربیت نخستین کلام حسین(ع) هنگام زبان باز کردن «اللهاکبر» بود و سرانجام خون پاکش را برای بزرگداشت «اللهاکبر»، سخاوتمند و قهرمانانه ایثار کرد.
درس بزرگی که این حدیث به ما میآموزد، این است که کودکان را هنگام زبان بازکردن، با نام خدا آموزش و تلقین دهیم و نسبت به آنها مهربانی کنیم، چراکه تلقین و مهربانی، دو اصل عمیق در پرورش سالم روحی و جسمی کودک است.
محبت سرشار پیامبر(ص) به حسین(ع)
روزی پیامبر اکرم(ص) با جمعی به نماز جماعت ایستاد، در آن هنگام حسین(ع) کودک خردسال بود، هنگامیکه پیامبر(ص) به سجده رفت، حسین(ع) نیز بهسوی پیامبر(ص) دوید و بر پشت آن حضرت سوار شد و پاهای خود را حرکت میداد و میگفت: «حَلحَل».
هنگامیکه پیامبر(ص) میخواست سر از سجده بردارد، حسین(ع) را با دستهایش میگرفت و در کنارش بر زمین مینهاد.هنگامیکه به سجده دوم میرفت، باز حسین(ع) بر پشت آن حضرت سوار میشد و پاهایش را حرکت داده و همان جمله را ادا میکرد! این منظره چندبار تکرار شد، تا پیامبر(ص) از نماز فارغ گردید.
یک نفر یهودی که شاهد این منظره بود، نزد پیامبر(ص) آمد و عرض کرد: «شما با فرزندان خود بهگونهای رفتار میکنید که در میان ما چنین رفتاری نیست» پیامبر در پاسخ او فرمود: «آگاه باشید اگر شما ایمان به خدا و رسولش بیاورید، به کودکان مهر و محبت میورزید».همین منظره و سخن، قلب آن یهودی را به اسلام جذب کرد و همان دم مسلمان شد.
هنگامیکه پیامبر اکرم(ص) برای بار هفتم فرمود: الله اکبر، حسین(ع) زبان گشود و بهطور کامل و شیوا جمله فوق را ادا نمود.امام صادق(ع) میفرماید: از اینرو گفتن هفت تکبیر در آغاز نماز(قبل از تکبیرهالاحرام) سنت(مستحبی) گردید.
به این تربیت نخستین کلام حسین(ع) هنگام زبان باز کردن «اللهاکبر» بود و سرانجام خون پاکش را برای بزرگداشت «اللهاکبر»، سخاوتمند و قهرمانانه ایثار کرد.
درس بزرگی که این حدیث به ما میآموزد، این است که کودکان را هنگام زبان بازکردن، با نام خدا آموزش و تلقین دهیم و نسبت به آنها مهربانی کنیم، چراکه تلقین و مهربانی، دو اصل عمیق در پرورش سالم روحی و جسمی کودک است.
محبت سرشار پیامبر(ص) به حسین(ع)
روزی پیامبر اکرم(ص) با جمعی به نماز جماعت ایستاد، در آن هنگام حسین(ع) کودک خردسال بود، هنگامیکه پیامبر(ص) به سجده رفت، حسین(ع) نیز بهسوی پیامبر(ص) دوید و بر پشت آن حضرت سوار شد و پاهای خود را حرکت میداد و میگفت: «حَلحَل».
هنگامیکه پیامبر(ص) میخواست سر از سجده بردارد، حسین(ع) را با دستهایش میگرفت و در کنارش بر زمین مینهاد.هنگامیکه به سجده دوم میرفت، باز حسین(ع) بر پشت آن حضرت سوار میشد و پاهایش را حرکت داده و همان جمله را ادا میکرد! این منظره چندبار تکرار شد، تا پیامبر(ص) از نماز فارغ گردید.
یک نفر یهودی که شاهد این منظره بود، نزد پیامبر(ص) آمد و عرض کرد: «شما با فرزندان خود بهگونهای رفتار میکنید که در میان ما چنین رفتاری نیست» پیامبر در پاسخ او فرمود: «آگاه باشید اگر شما ایمان به خدا و رسولش بیاورید، به کودکان مهر و محبت میورزید».همین منظره و سخن، قلب آن یهودی را به اسلام جذب کرد و همان دم مسلمان شد.
