تأثیر امور معنوی در سلامتی

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، یقیناً غذا در روحیات انسان اثر مثبت و منفی می‎گذارد.اگر از غذای پاکیزه و حلال و طیب استفاده شود اثر مثبت و اگر از غذای نجس و آلوده و حرام استفاده شود، اثر منفی بر معنویات انسان می‎گذارد.همچنین روزه گرفتن، با طهارت غذا خوردن، ذکر الهی برزبان جاری ساختن و به فقرا کمک کردن در سلامتی انسان نقش‎های کلیدی بازی می‎کنند.
رسول خدا(ص) فرموده است: «هرکه از حلال بخورد، ملکی بر بالای سرش بایستد و برایش استغفار کند تا از غذا دست بکشد».
از رسول خدا همچنین نقل شده است که: «هرکه در دنیا سلامتی می‎خواهد چهار مطلب را رعایت کند، کم‌حرفی، کم‌خوابی، کم راه رفتن و کم‌خوری» و در روایتی رسول خدا(ص) برای نماز شب 25 اثر را ذکر کردند از جمله این‌که برای جسم سلامتی می‎آورد.
امام علی(ع) فرموده است: «نان را گرامی بدارید که خدای عزوجل آن‌را از برکات آسمان‌ها فرستاده است.پرسیدند: چگونه گرامی داشته شود؟ فرمود: وقتی نان بر سفره نهادند، منتظر غذای دیگر نمانید و با آن به چشم بی‎اعتنایی ننگرید».
رسول خدا(ص) نیز فرموده است: «هر کسی که هنگام غذا خوردن، با خانواده‌اش سر سفره بنشیند و در اول غذا «بسم‌الله» و بعد از غذا «الحمدالله» بگوید، قبل از این‌که سفره جمع شود، خداوند سبحان آنها را می‌‏آمرزد».
امام علی(ع) فرموده است: «هرکه می‌خواهد خیر در خانه‌اش زیاد شود، با وضو غذا بخورد و نیز فرمود: وقت غذا خوردن، خدا را زیاد یاد نمایید و موقع خوردن غذا، صداهای بی‌معنا از خود درنیاورید! زیرا غذا نعمتی از نعمت‌های خداوند سبحان است که باید شکرش به جا آورده شود».
رسول خدا(ص) فرمود: «وضو قبل از غذا، فقر را از بین می‎برد.وضو بعد از غذا، غم و اندوه را زائل می‎کند» همچنین، نقل شده که رسول خدا(ص) دید شخصی با دست چپ غذا می‎خورد، به او فرمود: با دست راستت بخور! آن شخص به دروغ عرض کرد: نمی‎توانم با دست راستم بخورم! از آن به بعد هیچ‌گاه نتوانست با دست راستش غذا بخورد.گاهی لقمه را با دست راست بلند می‌کرد که به دهان بگذارد، نمی‎توانست.
امام جعفرصادق(ع) فرموده است: «خوب نیست که انسان با دست چپ غذا بخورد و یا آب بیاشامد». این امام همام همچنین فرموده است: «از زمانی‎که حضرت محمد(ص) به پیامبری مبعوث شد، احدی ندید که او تکیه کرده غذا بخورد». وی همچین فرموده است: «غذای داغ برکت ندارد».
امام علی(ع) خطاب به کمیل فرموده است: «ای کمیل! هرگاه خواستی غذا بخوری آن‌را طول بده تا کسانی‌که با تو بر سر سفره‌اند، سیر شوند و غیر از تو، دیگران هم از نعمت الهی استفاده برند.
ای کمیل! هرگاه از خوردن فارغ شدی، خدا را حمد کن و بلند بگو تا دیگران هم خدا را حمد نمایند و اجر تو زیاد گردد.ای کمیل! معده‌ات را از غذا پر نکن! و محلی از آن‌را برای آب و محلی را برای نفس کشیدنت بگذار!».
همچنین، رسول خدا(ص) فرموده است: «چون سفره انداخته می‎شود، فرشتگان بر دور آن حلقه می‎زنند اگر بنده «بسم‌الله» گفت، فرشتگان می‎گویند: خدا برکت بر شما و غذایتان بفرستد و به شیطان می‎گویند: ای فاسق! بیرون برو که تو بر این‌ها تسلطی نداری و هنگامی‎که بعد از غذا، «الحمدلله» گفت، ملائکه گویند: اینان مردمی هستند که خدا به آنان نعمت داده و آنها هم شکر پروردگارشان را ادا کردند.
ولی اگر در اول غذا نام خدا را بر زبان جاری نکرد، فرشتگان به شیطان گویند: ای فاسق! بیا و با ایشان هم غذا شو و اگر بعد از غذا حمد الهی نگفت، گویند که این‌ها مردمی هستند که خدا به آنها نعمت داد ولی شکر او را فراموش نمودند!».
شکر نعمت
آمده است که: هنگامی‎که غذایی را نزد رسول خدا(ص) می‎گذاشتند، می‎فرمود: خدایا! برای این غذا توفیق شکر آن را عنایت کن و این نعمت را به نعمت‌های بهشت، متصل فرما! و در وقت خوردن می‎فرمود: به نام خدا.خدایا! روزی خود را بر ما مبارک کن و عوض آن‌را به عهده خود بگیر.
سلمان فارسی بعد از غذا می‎فرمود: خدایا به ما خوب و زیاد نعمت دادی باز هم بیفزا! سیر و سیراب کردی پس آن‌را گورا قرار بده.
مکروهات غذا خوردن
از مکروهات غذا خوردن می‎توان به مواردی از جمله در حال سیری خوردن، پرخوری، در موقع صرف غذا به صورت دیگران نگاه کردن، خوردن غذای داغ، فوت کردن به غذا و آشامیدنی، بعد از گذاشته شدن نان در سفره منتظر چیز دیگر شدن، پاره کردن نان با کارد، گذاشتن نان زیر ظرف غذا، پاک کردن کامل گوشت استخوان به‌طوری‌که چیزی در آن نماند، پوست کندن میوه، دور انداختن میوه پیش از این‌که کاملاً آن‌را بخورد، اشاره کرد.
از ضررهای پُرخوری نیز می‌توان به ضررهای جسمی و ضررهای روحی اشاره کرد کمااینکه امام باقر(ع) فرمود: «هیچ چیز به اندازه شکم پُر نزد خدا مبغوض نیست» و نیز پیامبراکرم(ص) فرمود: «با سیری خوردن موجب برص است» و نیز امام علی(ع) فرمود: «کم است پُرخوری که بیمار نشود» و نیز نبی مکرم اسلام فرمود: «دل‌هایتان را با زیاد خوردن و زیاد نوشیدن نمیرانید».
لقمان(ع) به فرزندش گفت: «ای پسرکم! وقتی معده پُر شد، تفکر می‎خوابد.حکمت لال می‎شود و اعضا از عبادت کسل می‎گردند».