هلاکت و محرومیت از هدایت الهی؛ از آثار سوء اسراف
گروه سیاست و اقتصاد: شخص اسرافکار مورد خشم و غضب خداست، اسرافکار چون تعادل و توازن اقتصادی جامعه را بر هم میریزد، از رحمت الهی بهدور و گرفتار خشم خدا میشود؛ کمااینکه مستجاب نشدن دعای اسرافکار، ایجاد فاصله طبقاتی، بیعدالتی در جامعه، ثروتاندوزی و تکاثر، عذاب و کیفر اخروی از دیگر آثار سوء اسراف است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، جلوگیری از اسراف تنها از طریق فرهنگسازی امکانپذیر است. وقتی جلوی اسراف گرفته میشود که افراد به این درجه از ایمان و اعتقاد برسند که زشتی این عمل برایشان روشن شود و زشتی اسراف برایشان ملموس و قطعی شود.
به تعبیر دیگر، فرهنگسازی شود و همه مردم آنرا مذموم و مورد تنفر بدانند و این امر میسر نخواهد شد تا زمانیکه میزان زشتی عمل اسراف و عواقب سوء آن، برای همه روشن شود.
براساس تصریح قرآنکریم شخص اسرافکار، مفسد است؛ برای اینکه هم به خودش ستم میکند و هم به مردم وقتی بیش از حد مصرف میکند؛ یعنی آن زیادی را مالک نیست و حق مصرف ندارد.
قرآنکریم در آیات 151 و 152 سوره شعرا در این رابطه فرموده است: «وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ ﴿151﴾ الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ؛ و فرمان افراطگران را پيروى مكنيد، آنان كه در زمين فساد میكنند و اصلاح نمیكنند».
شخص مسرف، مورد خشم و غضب خداست.اسرافکار چون تعادل و توازن اقتصادی جامعه را بر هم میریزد، از رحمت الهی بهدور و گرفتار خشم خدا میشود؛ همانگونه که در آیه 141 سوره انعام در این رابطه آمده است: «... وَلاَ تُسْرِفُواْ إِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ؛ و[لى] زيادهروى مكنيد كه او اسرافكاران را دوست ندارد»امام صادق(ع) نیز فرموده است: «اسراف، امری است که مورد غضب خداست» بنابراین، یکیاز آثار سوء اسراف، خشم الهی است.
از بین رفتن برکت و گرفتار شدن در فقر، روشنترین اثر اقتصادی اسراف، فقر و از بین رفتن برکت از سفره بندگان خدا و سلب نعمت از آنان است کمااینکه نبی مکرم اسلام فرموده است: «هرکس در زندگی، میانهروی کند، خداوند او را نعمت میدهد و هرکس زیادهروی و اسراف کند خداوند او را از نعمتهای خود بینصیب سازد» کمااینکه امام علی(ع) نیز فرموده است: «ولخرجی، عامل فقر است».
باید توجه داشت اسراف از هر نوعی که باشد، انسان را به نابودی میکشاند کمااینکه قران کریم در آیه 28 سوره مبارکه غافر میفرماید: «... إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ؛ چرا كه خدا كسى را كه افراطكار دروغزن باشد هدايت نمیكند».
خلاصه اینکه مستجاب نشدن دعای اسرافکار، ایجاد فاصله طبقاتی، بیعدالتی در جامعه، ثروتاندوزی و تکاثر، عذاب و کیفر اخروی از دیگر آثار سوء اسراف است.
به تعبیر دیگر، فرهنگسازی شود و همه مردم آنرا مذموم و مورد تنفر بدانند و این امر میسر نخواهد شد تا زمانیکه میزان زشتی عمل اسراف و عواقب سوء آن، برای همه روشن شود.
براساس تصریح قرآنکریم شخص اسرافکار، مفسد است؛ برای اینکه هم به خودش ستم میکند و هم به مردم وقتی بیش از حد مصرف میکند؛ یعنی آن زیادی را مالک نیست و حق مصرف ندارد.
قرآنکریم در آیات 151 و 152 سوره شعرا در این رابطه فرموده است: «وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ ﴿151﴾ الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ؛ و فرمان افراطگران را پيروى مكنيد، آنان كه در زمين فساد میكنند و اصلاح نمیكنند».
شخص مسرف، مورد خشم و غضب خداست.اسرافکار چون تعادل و توازن اقتصادی جامعه را بر هم میریزد، از رحمت الهی بهدور و گرفتار خشم خدا میشود؛ همانگونه که در آیه 141 سوره انعام در این رابطه آمده است: «... وَلاَ تُسْرِفُواْ إِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ؛ و[لى] زيادهروى مكنيد كه او اسرافكاران را دوست ندارد»امام صادق(ع) نیز فرموده است: «اسراف، امری است که مورد غضب خداست» بنابراین، یکیاز آثار سوء اسراف، خشم الهی است.
از بین رفتن برکت و گرفتار شدن در فقر، روشنترین اثر اقتصادی اسراف، فقر و از بین رفتن برکت از سفره بندگان خدا و سلب نعمت از آنان است کمااینکه نبی مکرم اسلام فرموده است: «هرکس در زندگی، میانهروی کند، خداوند او را نعمت میدهد و هرکس زیادهروی و اسراف کند خداوند او را از نعمتهای خود بینصیب سازد» کمااینکه امام علی(ع) نیز فرموده است: «ولخرجی، عامل فقر است».
باید توجه داشت اسراف از هر نوعی که باشد، انسان را به نابودی میکشاند کمااینکه قران کریم در آیه 28 سوره مبارکه غافر میفرماید: «... إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ؛ چرا كه خدا كسى را كه افراطكار دروغزن باشد هدايت نمیكند».
خلاصه اینکه مستجاب نشدن دعای اسرافکار، ایجاد فاصله طبقاتی، بیعدالتی در جامعه، ثروتاندوزی و تکاثر، عذاب و کیفر اخروی از دیگر آثار سوء اسراف است.
