بايستگی به روز رسانی شیوه‌های اجرایی نمایش‌های مذهبی

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایكنا) از خوزستان، برگزاری همایش استانی «تعزیه و نمایش‌های آیینی» استان خوزستان از امروز 1 آذر در شهرستان شوشتر آغاز می‌شود.

محمد یاقوت‌پور رئیس انجمن هنرهای نمایشی خوزستان در پیامی به مناسبت افتتاحیه سوگواره در یکم آذرماه در شهرستان شوشتر نوشت:

هنر طلب حقیقت است. جستجوی نیکی و زیبایی است و زیبایی تابش نفس است که برجسم می‌افتد و پرتو عقل است که بر نفس می‌تابد. پس هنر نیز همانند عرفان راهی برای کشف زیبایی مطلق است. لذا با تسامح می‌توان گفت هنر و عرفان هر دو وسیله و طریق ارتباط با ذات ربوبی‌اند و هر کدام از طریق خود رهنورد یک مبدا واحدند و واصل به زیبایی و حقیقت و خیر مطلق و از آنجایی که منشا هر جمال و مصدر هر کمال خداوند است هنرمند در حقیقت به ظهور رساننده جمال کل و کل جمال است چنانکه عارف نیز ظاهر کننده کمال کل و کل کمال. و اصولا هنرمندی که در حال شدن است به سوی خدا(الی المصیر) تمام شدن‌ها تمام کمالات، تمام قابلیت‌ها استعدادها و به فعلیت درآمدن‌هایش به سوی خدااست و همه و همه با هم هماهنگ و در راستای تعالی جامعه است.

پس از این منظر می‌توان به دریچه هنر دینی و بالاخص تئاتر دینی که نمود واقعی اش بر تارک صحنه ایران زمین، تعزیه در اقسام مختلف اجرایی اش است، جستجوگرانه‌تر نگریست. پس می‌توان گفت که هنرمندان تعزیه با طی طریقی که در وادی ذکر و یادآوری مصایب اهل الله می‌کنند بندگان نزدیک حقیقی حق هستند. نمی‌گوییم(عباد الله الصالحین) اما بندگانی هستند که میل به حق کرده و در راه قرب به حقند و مصداق کلام (الذین یامنون بالغیب ) درمسیر از شهود به غیب رفتن هستند؛ زیرا سیر به سوی الله سیری کمالی و جمالی است و جمال و کمال خصیصه شان بدیعی نمایی است و ارائه لحظه به لحظه شهودی تازه و پرده برداری از غیب.

و این همان کاری است که هنرمندان عزیز تعزیه با حس جمال شناسی خود در جذب مخاطب، گام در وادی اهل دل و چشم به وساطت خاندان نبوی دارند در روز جزا.

من نیز به نوبه خویش با دست‌بوسی تک تک نقش آفرینان تعزیه چه اولیاخوان و چه مخالف خوان و چه حتی آنی که قدحی آب درمیان حضار تماشاگر می‌‌چرخاند و با تشکر از ریاست و معاونین محترم دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر و همچنین مدیر کل محترم فرهنگ وارشاد اسلامی خوزستان و مدیر کانون تعزیه انجمن هنرهای نمایشی استان خوزستان و ستاد اجراییشان این ضرورت را متذکر می‌شوم که در کنار برپایی سوگواره‌های فاخری از این دست، برگزاری سمینارهای پژوهشی درمورد شناخت صور مختلف نمایش‌های آیینی و سنتی و مذهبی ایران و طرح و بحث پیرامون ریشه‌های تعزیه و شاید جستن راه‌های مبتکرانه و خلاقانه و به روز رسانی شیوه‌های اجرایی نمایش‌های مذهبی در موفقیت جذب مخاطب امروزه بایسته تر می‌نماید.