حجت الاسلام ناصرفروهی، استادیار دانشکده الهیات و علوم اسلامی دانشگاه تبریز در گفتوگو با خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از آذربایجانشرقی، اظهار کرد: آیات قرآن دین اسلام را یک دین جهانی و فراگیر میداند؛ چنان كه میفرماید «إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِینَ»، (سوره صاد، آیه ۸۷) در این آیه تأكید شده است كه قرآن برای جهانیان نازل شده است و در آیه ۳۳ سوره توبه از پیروزی دین جهانی اسلام، بر همه ادیان خبر داده و میفرماید: «هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدی وَ دِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ كُلِّهِ؛ او كسی است كه رسول خود را با هدایت و دین حق فرستاد تا او را بر همه ادیان غالب سازد».
وی، قرآن را فقط برای یک زمان ندانست و افزود: قرآن كتابی است كه برای یک زمان نازل نشده است و الا باگذشت زمان، همه رازهای آن كشف میشد و جاذبه، تازگی و اثربخشی خودش را از دست میداد، حال آنكه میبینیم زمینه تدبر و تفكر و كشف جدید، همیشه برای این دریای بیكران و مفاهیم بلند آن وجود دارد.
حجتالاسلام فروهی، با استناد به آیه ۳۰ سوره روم عنوان کرد: قرآن كریم، احكام الهی را در نهاد بشر میداند و میفرماید: «توجه خویش را به سوی دین حقگرایانه پایدار و استوار كن به همان فطرتی كه خدا مردم را بر آن آفریده است پس طبق این آیه شریفه، احكام قرآن منطبق بر فطرت بشر بوده، همیشه باقی است».
مدرس حوزه و دانشگاه ادامه داد: هرچند كه قرآن كریم، كتاب تربیت و انسانسازی است، ولی در آن همه چیز بیان شده و در آیات مختلفش پرده از روی قسمتهای حساسی از علوم و دانش برداشته است.
وی با استناد به فرموده امام جعفر صادق(ع) افزود: خداوند در قرآن هرچیزی را بیان كرده است به خدا سوگند چیزی كه نیاز مردم بوده است كم نگذارد تا كسی نگوید: اگر فلان مطلب درست بود در قرآن نازل میشد؛ آگاه باشید همه نیازمندیهای بشر را خدا در آن نازل كرده است.
حجتالاسلام فروهی، یادآور شد: در نگاه نخست ممكن است به نظر رسد جاودانگی قرآن تنها مربوط به ویژگی فرازمانی آن است، ولی با توجه به دلایل قرآنی، روایی و عقلی و با توجه به نتایج جاودانگی، دانسته خواهد شد كه جاودانگی مفهومی گسترده و نه تنها فرازمانی است، بلكه توجه به فرد فرد انسانها دارد به گونهای انحصارگرایانه یعنی بدون پذیرش منبع هم عرض و موازی.
وی از شفابخش بودن قرآن گفت و ادامه داد: خدای سبحان درباره قرآن نمی فرماید كه قرآن، دارو است، بلكه میگوید: او شفاست و اثر شفا بخشی آن قطعی است و هر كس به محضر قرآن بیاید و آن را بفهمد و بپذیرد و عمل كند به طور قطع بیماریهای درونیاش از بین می رود.
وی افزود: قرآن در جهات مختلف نقش شفابخشی خود را ایفا كرده است؛ هم ضعفها و بیماریهایی را كه مربوط به حكمت نظری است با برهان، شفا میدهد و هم مرضهایی را كه مربوط به حكمت عملی است با تهذیب و تصفیه دل بهبود میبخشد.
حجتالاسلام فروهی با اشاره به آیه ۵۷ سوره یس تاکید کرد: قرآن نسخهای برای سامان بخشیدن به همه نابسامانیها، بهبودی خود و جامعه از انواع بیماریهای اخلاقی و اجتماعی است.