آخرین اشعار آئینی دروش هنوز منتشر نشده است

ناهید دروش،‌ دختر مرحوم فضل‌الله دروش از شاعران آئینی کشور در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) درباره فعالیت‌های پدرش در حوزه شعر آئینی عنوان کرد: وی از عنفوان جوانی دستی بر شعر و ادب داشت،‌ ولی حدود 20 سال بود که به صورت جدی در حوزه شعر آئینی به فعالیت پرداخت و صاحب تعدادی اثر در این حوزه بود و دانشجویان بسیاری از محضر ایشان تلمذ می‌کردند.

وی با بیان این مطلب که بیشتر اشعار مرحوم دروش درباره اهل بیت(ع) بود و بخش غالب این اشعار در وصف مولا علی(ع) بوده است،‌ ادامه داد: «تجلی عشق» و «اشک و آئینه» از جمله آثار پدرم است. وی مصحح دیوان سعدی،‌ حا فظ و اشعار کهن و نو بود. البته آخرین اشعار آئینی ایشان هنوز چاپ نشده است.

دروش افزود: پدرم دیوان حافظ و سعدی را تصحیح و وزن و بحر اشعار آنها را مشخص کرد. ایشان بنا به گفته بسیاری از اساتید در علم عروض بی‌نظیر بود و به دانشجویان مقطع دکتری در مشخص کردن وزن و بحر اشعار یاری می‌رساند.

وی به دعوت دانشگاه امام حسین(ع) از مرحوم دروش اشاره کرد و گفت: پدرم به شاگردانش به صورت خصوصی آموزش می‌داد و در این راستا به مسائل مادی بی‌توجه بود و وقت خود را برای عموم می‌گذاشت و فی سبیل‌الله تدریس می‌کرد و دوست داشت که همه علاقه‌مندان به شعر و ادبیات آئینی در این راه پیشرفت کرده و موفق شوند.

دروش اظهار کرد: پدرم با حضور در انجمن‌های ادبی به تصحیح کتب اساتید ادبیات می‌پرداخت و برای چاپ آثار آنان کمک می‌‌کرد و در این راستا هر کاری از دستش بر می‌آمد کوتاهی نمی‌کرد. اغلب اشعار آئینی ایشان در کتاب «تجلی عشق» به چاپ رسید و قرار بود بخش دیگر اشعار آئینی ایشان در کتاب دیگری به چاپ برسد که نرسید.

وی با اشاره به کرامتی که استاد در این راستا شده بود اشاره کرد و افزود: نیمه‌شبی یکی از دوستان پدرم به منزل ما آمد و گفت که بلای عظیمی بر سرش آمده است که نمی‌داند چه باید بکند. به پدرم زنگ زد و ایشان گفت که نگران نباشد و به نزد او بیاید. سپس با هم به داخل خودرو دوست پدرم می‌روند و در آنجا پدرم دستانش را بلند می‌کند و با شدت و التجا امام علی(ع) را صدا می‌زند. در ساعت 4 صبح همان روز مشکل آن مرد حل شد و این موضوع نشان از عنایتی است که امام علی در نتیجه شعرسرایی و خدمت صادقانه دروش به ایشان داشت.