25 سال است که پرچم انقلاب اسلامی را بالا نگه میدارم/ ای کاش از شهدای مدافع حرم باشم
گروه اجتماعی: این یک گفتوگوی ساده با فردی است که کاری غیر ساده انجام میدهد، به راستی من و شما برای انقلاب چه کردهایم؟!
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قزوین، سالهاست در برنامههای مختلف انقلابی از جمله راهپیماییها، یادواره شهدا، نشستها و تجمعات انقلابی و اسلامی شهر قزوین، وقتی چشم میچرخانی یک مرد، نه بهتر است اینگونه معرفی کنم یک بزرگمرد را میبینیم که ساعتها استوار ایستاده و با افتخار پرچم مقدس جمهوری اسلامی را در اهتزاز نگه میدارد.
شاید این کار در نگاه اول کاری سهل و آسان به نظر بیاید اما پیشنهاد این است برای سنجش میزان سختی این اقدام، دستتان را برای تنها 10 دقیقه بدون تکان دادن و پایین آوردن صاف نگه دارید؛ چه اتفاقی میافتد؟! خواهید دید با گذشت زمان و دقیقهها دستتان شروع به لرزش کرده و در نهایت به سبب خستگی، مجبور به پایین آوردن آن خواهی شد.
حال اگر وسیلهای به مانند میله پرچم را در دست بگیرید چه اتفاقی خواهد افتاد؟
با انجام این کار ساده میتوان بزرگی کاری که این شهروند انقلابی انجام میدهد را در نظر آورد. اینکه فردی ساعتها بدون خسته شدن، با افتخار و ابهت فراوان پرچم کشورمان را استوار نگه میدارد.
مدتها به دنبال فرصتی برای گفتوگو با این شخص بودم تا اینکه بعد از اتمام سومین یادواره شهدای فتنه 88 قزوین این فرصت پدید آمد.
آنچه در ذیل میخوانید نتیجه گفتوگوی خبرنگار ایکنا با یکی از شهروندان انقلابی شهر قزوین است.
ایکنا: خود را معرفی میکنید؟
من امیرحسین رضایی، 58 ساله، سرباز سابق لشگر 21 حمزه که بهعنوان یک «کارگر بسیجی» در خدمت انقلاب اسلامی هستم.
ایکنا: آقای رضایی چرا پرچم؟
معتقدم که هر کس در هر لباسی و منصبی که قرار دارد باید بهترین کاری که میتواند برای انقلاب و اجرای دستورالعمل ولی امر مسلمین مبنی بر حضور در صحنههای مختلف انقلاب، انجام دهد تا خون شهدا به هدر نرود.
برای همین من هم بهعنوان یک کارگر ساده تلاش کردم تنها کاری که در توانم بود را انجام دهم، از این رو به مدت 25 سال در مراسم مختلف انقلابی و اسلامی حاضر شده و پرچم جمهوری اسلامی را با افتخار بالا نگه میدارم.
ایکنا: پس با این توصیف شما یک فرد همیشه حاضر در صحنه هستید؟
فعالیت سیاسی من از سال 1353 و بعد از فوت مرحوم تختی آغاز شد. در آن زمان به واسطه اختناق شدید سیاسی که در کشور بود چندان با حضرت امام خمینی(ره) آشنا نبودم اما بهمرور که فعالیتهای سیاسی من افزایش پیدا کرد با این شخصیت بزرگ آشنا شدم.
بعد از پیروزی انقلاب در سال 68 به خدمت نظام وظیفه در لشگر 21 حمزه رفته و از آن پس در صحنههای مختلف انقلابی و اسلامی حضور مستمر دارم و پرچم ایران اسلامی را به اهتزاز درمیآورم.
ایکنا: از انجام این کار خسته نمیشوید؟
نگهداشتن پرچم آن هم به مدت حداقل 2 ساعت و بدون زمین گذاشتن آن، کاری سخت است که هر کسی را توان انجام آن نیست.
شاید رمز این موفقیت در 2 نکته نهفته باشد اول اینکه من یک ورزشکار فعال در رشته دوی استقامت و حرکات کششی هستم. در مواقع معمول زندگی و در هنگامی بیکاری و برای گذران زندگی، ضایعات را جمعآوری میکنم و چون به دنبال قوی کردن بازوان خود برای نگهداشتن پرچم هستم، با حمل کیسه سنگین ضایعات فلز و پیادهروی بسیار، خود را برای این مقصود آماده میکنم تا بازوانی با قدرت لازم برای انجام این کار داشته باشم.
نکته دیگر که مرا در این راه بسیار کمک میکند توکل همیشگی من به خدای بزرگ است که با مدد گرفتن از حضرت حق کارهای خود را به پیش میبرم.
این دو امر مهم سبب میشود هیچگاه از انجام این
کار خسته نشده و همیشه با افتخار و آمادگی برای انجام آن پیشقدم شوم .
ایکنا: از جایی برای انجام این اقدام هزینه دریافت میکنید؟
این سؤالی است که بسیاری از من میپرسند؛ حتی فکر میکنند که من یک فرد نظامی هستم درحالیکه من تنها یک کارگر بسیجی ساده هستم که حتی کارت شناسایی هم ندارد!
هزینه زندگی من از راه کارگری به دست میآید و در مدت 25 سالی که این کار را انجام دادهام از هیچ جایی برای انجام آن حقوق و هزینه دریافت نکرده و نمیکنم.
من هیچوقت منتظر تقدیر به خاطر این کارم نبودم چراکه آن را برای رضای خدا انجام میدهم و از خود خداوند هم پاداش آن را طلب خواهم کرد.
ایکنا: انگیزه شما از این کار چیست؟
به جرئت میتوانم بگویم حداقل در 80 درصد حرکات و تجمعات انقلابی حضور داشتهام و انگیزهام از این حضور و اجرای این ایده این است که دوست دارم ثواب شهدا را برده و تلاشی برای نشان دادن عظمت انقلاب انجام دهم.
واقعاً حیف است که جوانان ما در برابر سیل تهاجم فرهنگی دشمن پرپر شوند برای همین در جهت خدمترسانی و معرفی انقلاب به نسل جوان و حضور آنها در صحنههای مختلف انقلاب باید تلاش خود را بیشتر و بیشتر کنیم.
ایکنا: عکسالعمل مردم در مقابل کاری که انجام میدهید چگونه است؟
در مرتبه اول حیرت و تعجب را از نگاه آنها میتوان
خواند که بهمرور افتخار جای آن را میگیرد. استقبال مردم از این کار انقلابی سبب شده
تا هیچگاه از انجام آن خسته نشوم.
ایکنا: ویژگی پرچمی که در دست دارید چیست؟
من سالها پرچم ایران را در دست میگرفتم اما مدتی است که یک پرچم زرد رنگ دیگر با مضمون «ما تا آخر ایستادهایم» را هم به آن اضافه کردهام چرا که میخواهم به همه مردم جهان و دشمنان انقلاب نشان دهم که ما تا آخر پای انقلاب خود ایستاده و در صحنههای مختلف حاضر هستیم و قدمی از ارزشها و آرمانهای انقلاب عقب نخواهیم نشست.
شاید برایتان جالب باشد که حتی چندین بار توسط کسانی که از این حرکت خوششان نمیآید تهدید شدهام اما هر بار تلاش کردم استوارتر از همیشه برای رضای خدا در صحنه حاضر شوم.
ایکنا: از زمانی که قصد حضور در تجمعات انقلابی را دارید برای ما بگویید.
برای اینکه حضور من یک حضور تأثیرگذار باشد تلاش میکنم همیشه تمیز، اتوکشیده، با لباسهای منظم و کفشهای واکسزده حاضر شوم تا آبروی انقلاب نرود.
دوست ندارم کسانی که حضور انقلابیون را در میدان میبینند ما را شلخته و بینظم ارزیابی کنند از این رو برای اینکه یک بسیجی تمیز و با نظم را به نمایش بگذارم تلاش میکنم.
ایکنا: تأثیر چنین حرکاتی را در جامعه و نسل جوان چگونه ارزیابی میکنید؟
بیشک این حرکت و حرکاتی از این دست تأثیر بسزایی برای حضور اقشار مختلف در صحنه انقلاب و دفاع از آن دارد. اینکه جوانان ببینند که عموی میانسالشان با 58 سال سن، در صحنه است سبب رغبت و انگیزه در میان آنها خواهد شد.
من تنها یک نفر هستم که اگر دیگران هم در کنار من قرار بگیرند به هزاران نفر تبدیل خواهیم شد.
ایکنا: الآن به چهکاری مشغول هستید؟
در حال حاضر به دنبال شغل جدید هستم چرا که در حدود 20 روز است که شغل خود را از دست دادهام و به من گفتهاند بروم استراحت کنم!!
تنگنای زندگی فشار زیادی را به من تحمیل میکند و سرزنشهای بسیاری هم در این راه شنیدهام اما خسته نشده و آن را به پای انقلاب نمینویسم و دست از باورهای خود برنمیدارم.
ایکنا: آرزوی شما؟
یکی از بزرگترین آرزوهای من این است که نام من را هم در زمره شهدای مدافع حرم بنویسند.
ایکنا: و سخن آخر؟
شرمنده هستم که کاری بیشتر از این از دستم برای انقلاب برنمیآید، امیدوارم خداوند حداقل را از من قبول کند.
ایکنا: موفق و پاینده باشید .
گفتوگو از رقیه ملاحسنی خبرنگار ایکنا از قزوین
