رمان و داستان قابلیت استناد تاریخی ندارند

وی ادامه داد: حرفی که در فضای ادبیات تاریخی می‌توان زد در فضای داستان و رمان‌های تاریخی نمی توان گفت و رمان و داستان به دلیل اینکه ماهیت تخیلی دارند قابل استناد نیستند اما در ادبیات تاریخی نویسنده موظف است برداشت دقیق خود از حوادث را ارائه دهد و هیچ دخل و تصرفی بر تاریخ ندارد.

این نویسنده با اشاره به لذت‌های نگارش و مطالعه تاریخ عنوان کرد: فهم زندگی انسان‌ها و پاسخ به سوالات ذهنی و سیری نفسانی در گذشته از لذت‌های مطالعه تاریخ است. من تاریخ را به عنوان رشته تحصیلی انتخاب نکردم بلکه تاریخ به عنوان یک علاقه و جذابیت با من مانوس بوده و همواره به دانشجویانم برای انتخاب رشته توصیه می‌کنم به یک کتابخانه بروند و ببینند بیشتر به چه کتابی گرایش دارند و چه کتابی است که نمی‌توانند دست از خواندن آن بکشند و موضوع آن کتاب می‌تواند رشته تحصیلی باشد که در آن پیشرفت خواهند کرد.

توکلی در پایان با اشاره به آرزوی تاریخی خود گفت: اخیرا به یک سری روش‌هایی در نوشتن تاریخ رسیده‌ام که معتقدم بخشی از حوزه معرفت دینی ما می‌توان با این روش نگارش تقویت شود و بر این اساس قصد دارم یک دوره تاریخ ائمه و پیامبر را بازنویسی کنم و اگر آن اتفاق رخ بدهد فکر می‌کنم ادبیات دینی ما جهانی‌تر و بین‌المللی خواهد شد و این آرزویی است که سال هاست در پی رسیدن به آن هستم.

معرفی و متن خوانی کتاب «گاهی حواست نیست» سروده علی داوودی که انتشارات شهرستان ادب آن را منتشر کرده، از دیگر بخش‌های برنامه «شابک» بود.