منشأ سختیها در زندگی انسان از کجاست؟
گروه اجتماعی: منشأ سختیها در زندگی، گوناگون است؛ بعضی از سختیها بهسبب گناهان، برخی بر اثر تعلقات دنیایی و بعضی هم اقتضای زندگی دینی است، دستهای از سختیها بهعلت حوادث، مصیبت و ناگواریهاست و پارهای هم بهخاطر تحمل طاعت و انجام دستورها و وظایف است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، جامعهشناسان میگویند: اگر خواستید بدانید یک ملت در چه شرایطی از کمال است، به روحیه مقاومت و پایداری آن ملت در برابر سختیهایی که در راستای هدف مقدسشان دارند، نظر کنید.
جوامع گوناگون، از این حیث متفاوتند، بعضی از جوامع، رشد و تعالی خود را در مقابله و دست و پنجه نرم کردن با سختیها جستجو میکنند، ولی بعضی از جوامع تا آنجا که ممکن است سعی میکنند از سختیها فرار کنند و بیشتر به رفاه میاندیشند، حتی اگر بدون کار میتوانستند به رفاه برسند کار نمیکردند.
اما روحیهای که امام علی(ع) توصیه میکنند آن است که انسان سعی کند خود را به سختیها عادت بدهد تا گوهر شکیبایی که تنها در سختیها به دست میآید برایش ظهور کرده و به کمال برسد.
انواع سختیها
منشاء سختیها در زندگی، گوناگون است: بعضی از سختیها بهسبب گناهان است، برخی بر اثر تعلقات دنیایی ماست و بعضی هم اقتضای زندگی دینی است، دستهای از سختیها بهعلت حوادث، مصیبت و ناگواریهاست، پارهای بهخاطر تحمل طاعت و انجام دستورها و وظایف است، لذا علما، صبر را به صبر بر معصیت و صبر بر طاعت و صبر بر مصیبت تقسیم کردهاند.
فرهنگ دینی، فرهنگ گریز از رفاه است، نه فرهنگ گریز از سختیها کمااینکه در روایات آمده است: بلایای دنیا متوجه اولیای الهی است، اول متوجه پیغمبران است که بهترین خلق هستند و بعد از ایشان به اوصیای ایشان و بعد از اوصیا از برای شیعیان و دوستان ایشان است، به تفاوت ضعف و قوت ایمان بهخاطر همین جهت اولیای الهی نه تنها از بلا فرار نمیکنند، بلکه با شکیبایی لازم از آن استقبال هم میکنند.از اینرو مقاومت و سختیناپذیری، نشانه حیات جامعه است.
در این توصیه امام علی(ع) دو نکته نهفته است: یکی اینکه «روحیه انسان باید سختیپذیر باشد» و عادت و ممارست بر صبر و شکیبایی داشته باشد و دیگر: «تحسین آن روحیهای که در راه حق از سختی نهراسد» عکس آن هم صادق است؛ ملتی که رفاهپرست باشد حتی اگر انقلاب هم بکند بهمحض آنکه گرفتار سختی شود دست از آرمانهایش برمیدارد کمااینکه آزادگان دیواری بین دل خود و خوشگذرانیها کشیدهاند تا بتوانند دل را بهسوی اهداف متعالیاش سوق دهند.
امام علی(ع) فرموده است: «همت عالی با سورچرانی و شکمپروری جمع نمیشود» کمااینکه آیتالله جوادیآملی در این رابطه فرموده است: «علمآموزی با سورچرانی سازگاری ندارد» باید در راه تحصیل علم سختیها را تحمل نمود و این سختی لذت دارد به همین جهت حضرت فرمود: «چه نیکو خصلتی استف صبر در راه خدا».
جوامع گوناگون، از این حیث متفاوتند، بعضی از جوامع، رشد و تعالی خود را در مقابله و دست و پنجه نرم کردن با سختیها جستجو میکنند، ولی بعضی از جوامع تا آنجا که ممکن است سعی میکنند از سختیها فرار کنند و بیشتر به رفاه میاندیشند، حتی اگر بدون کار میتوانستند به رفاه برسند کار نمیکردند.
اما روحیهای که امام علی(ع) توصیه میکنند آن است که انسان سعی کند خود را به سختیها عادت بدهد تا گوهر شکیبایی که تنها در سختیها به دست میآید برایش ظهور کرده و به کمال برسد.
انواع سختیها
منشاء سختیها در زندگی، گوناگون است: بعضی از سختیها بهسبب گناهان است، برخی بر اثر تعلقات دنیایی ماست و بعضی هم اقتضای زندگی دینی است، دستهای از سختیها بهعلت حوادث، مصیبت و ناگواریهاست، پارهای بهخاطر تحمل طاعت و انجام دستورها و وظایف است، لذا علما، صبر را به صبر بر معصیت و صبر بر طاعت و صبر بر مصیبت تقسیم کردهاند.
فرهنگ دینی، فرهنگ گریز از رفاه است، نه فرهنگ گریز از سختیها کمااینکه در روایات آمده است: بلایای دنیا متوجه اولیای الهی است، اول متوجه پیغمبران است که بهترین خلق هستند و بعد از ایشان به اوصیای ایشان و بعد از اوصیا از برای شیعیان و دوستان ایشان است، به تفاوت ضعف و قوت ایمان بهخاطر همین جهت اولیای الهی نه تنها از بلا فرار نمیکنند، بلکه با شکیبایی لازم از آن استقبال هم میکنند.از اینرو مقاومت و سختیناپذیری، نشانه حیات جامعه است.
در این توصیه امام علی(ع) دو نکته نهفته است: یکی اینکه «روحیه انسان باید سختیپذیر باشد» و عادت و ممارست بر صبر و شکیبایی داشته باشد و دیگر: «تحسین آن روحیهای که در راه حق از سختی نهراسد» عکس آن هم صادق است؛ ملتی که رفاهپرست باشد حتی اگر انقلاب هم بکند بهمحض آنکه گرفتار سختی شود دست از آرمانهایش برمیدارد کمااینکه آزادگان دیواری بین دل خود و خوشگذرانیها کشیدهاند تا بتوانند دل را بهسوی اهداف متعالیاش سوق دهند.
امام علی(ع) فرموده است: «همت عالی با سورچرانی و شکمپروری جمع نمیشود» کمااینکه آیتالله جوادیآملی در این رابطه فرموده است: «علمآموزی با سورچرانی سازگاری ندارد» باید در راه تحصیل علم سختیها را تحمل نمود و این سختی لذت دارد به همین جهت حضرت فرمود: «چه نیکو خصلتی استف صبر در راه خدا».
