پاکی دل؛ از ویژگی‌های دوره جوانی/ شناخت ویژگی‎های جوان از الزامات تربیت است

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، در تربیت علاوه‌بر زمان و اصول تربیت، توجه به ویژگی‎های جوان ضروری است.برخی از ویژگی‌های جوان عبارتند از: پاکی دل، رقت قلب، اثرپذیری، انرژی و توان بالا، حق‎طلبی، فضیلت‌خواهی، شور و نشاط، کمال‌جویی، زیباطلبی، خلاقیت، نوآوری، پرسش‌گری، همت و عزم راسخ، امیدواری و ... شناخت ویژگی‎های دوران جوانی و به‌کارگیری آنان در امر تربیت موجب سلامت جوانان و استقبال از تربیت می‎شود.
در آموزه‌های دینی، پاکی، یکی‌از ویژگی‎های دوره جوانی به‌شمار می‎رود و سفارش می‎شود که با بهره‌گیری از این دوران ارزشمند، در راه تزکیه نفس و تقرب الهی کوشش شود.
در آموزه‌های روایی، از جوانان خواسته شده است که پیش‌از فرا رسیدن پیری و هجوم دلبستگی‎های گوناگون، خود را با اخلاق نیکو آراسته سازند.
پیامبرگرامی اسلام(ص) در این رابطه فرموده است: «برتری جوان عابدی که در جوانی، راه بندگی پیش گرفته است، بر پیری که در بزرگسالی به عبادت روی آورده، همچون برتری فرستادگان الهی بر دیگر مردمان است».
از سوی دیگر در برخی روایت‌ها پیشوایان دین ما از جوانان می‎خواهند که فرصت آموختن را از دست ندهند، زیرا ارزش یادگیری در دوره جوانی را به‌دلیل میزان بالای ثبات و دوام آموخته‌ها در ذهن، با دیگر دوره‌های زندگی نمی‎توان مقایسه کرد.
تفاوت آموختن در دوره جوانی با پیری، در سخن نبوی بیان شده که فرمود: «هرکه در جوانی دانش آموزد، دانش او همچون نقشی است که بر سنگ جای گیرد و هرکه در بزرگسالی بیاموزد، کارش همچون نوشتن بر روی آب است» لذا جوانی بهترین فصل برای تعلیم و تربیت و خودسازی است و باید از آن استفاده کرد، غفلت از جوانان و غفلت از تهدیداتی که متوجه جوانان است، خسارت سنگین و غیرقابل جبرانی به‌دنبال دارد.
جوانی، فرصتی استثنایی است که علاوه‌بر اهتمام به امر تربیت در این ایام، باید از آن در طاعت و عبادت، علم و دانش، تلاش و خدمت استفاده کرد تا با از دست دانش پشیمانی حاصل نگردد.
استفاده از تجربه‌های دیگران، به‌ویژه کهنسالان سنجیده و معنوی، یکی از راه‌های مهم در تعلیم و تربیت است.واقعیت این است که پدران در طول سالیان تجربیات بسیاری برای ما اندوخته‌اند و به‌صورت گنجینه ارزشمندی در اختیارمان نهاده‌اند، اگر ما از این اندوخته‌ها بهره نگیریم در پیچ و خم مشکلات و فراز و نشیب‌های زندگی به زانو درمی‎آییم.
کسی‎که خود را وارث تجارب گذشتگان نداند مغرور است و هرگز راه به جایی نمی‎برد.آنها که از بزرگان و پدران و مادران خود، عبرت می‎آموزند، به موفقیت دست می‎یابند به فرموده امام علی(ع): «از نشانه‌های توفیق، نگهداری تجربه است».
از همین رو بود که امام علی(ع) در نقش پدری پیر، که از همه تجارب گذشتگان بهره گرفته، اینک فرزند خود را مخاطب ساخته تا این گنجینه گران‌بها را در اختیارش بگذارد.
جوان باید از میراث گذشتگان که سینه به سینه رسیده بهره ببرد و سره را از ناسره تشخیص دهد، همین تجربه‌ها، استادان گران‌قدری هستند که بی‌هیچ، اجر و مزدی، معلومات ارزشمندی در اختیارمان می‎گذارند.