ویسکرمی تشریح کرد:
نگاهی اجمالی به فصول کتاب مقدس یهودیان
گروه معارف: پژوهشگر قرآنی لرستان با اشاره به اینکه دین یهود دارای کتاب مقدس است، گفت: کتاب مقدس یهودیان از دو قسمت عهد قدیم و عهد جدید تشکیل شده است کمااینکه عهد قدیم؛ سهچهارم کتاب مقدس را تشکیل میدهد.
مهرداد ویسکرمی، پژوهشگر قرآنی، در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، با اشاره به اینکه دین یهود دارای کتاب مقدس است، گفت: کتاب مقدس یهودیان از دو قسمت عهد قدیم و عهد جدید تشکیل شده است.
وی با اشاره به اینکه عهد قدیم؛ سهچهارم کتاب مقدس را تشکیل میدهد، عنوان کرد: هم یهودیها و هم همه مسیحیها این قسمت را قبول دارند، یعنی «عهد قدیم» مورد اتفاق یهود و مسیحیت است، لذا هر ایرادی که به دین یهود گرفته میشود به مسیحیت نیز وارد است.
ویسکرمی با بیان اینکه یهودیان عهد جدید را قبول ندارند، اظهارکرد: این عدم پذیرش عهد جدید به این دلیل است که آنها اصلاً حضرت عیسی(ع) را قبول ندارند.
این پژوهشگر قرآنی ادامه داد: «عهد قدیم»، عمدتاً به زبان عبری است و اندکی به زبان کلدانی نوشته شده است، که زبان عبری، با زبان عربی، ریشه مشترک دارد.
وی با اشاره به اینکه عهد قدیم شامل سه قسمت تورات، نبییم و کتوبیم است، بیان کرد: اکثر یهودیان و نیز مسیحیان سنتی اعتقاد دارند تورات از عهد قدیم بر موسی(ع) وحی شده است، اما برخی مانند اسپینوزا همین را هم رد کردند.
ویسکرمی با اشاره به اینکه کتاب «عهد قدیم» حدود 39 کتاب یا بخش، است، تصریح کرد: بخش اول آن از «سفر پیدایش» تا «مرگ یوسف»، بخش دوم آن «سفر خروج» ظهور موسی(ع) و سرگردانیهای بنیاسراییل، بخش سوم «سفرلاویان» است که دارای احکام است، بخش چهارم «سفراعداد» و ماجرای قوم و سرگردانیهای بنیاسراییل را نوشته است.
این پژوهشگر قرآنی افزود: در بخش پنجم «سفر تثنیه» آمده است که این قسمت با وفات موسی(ع) و عزاداری بنیاسراییل تمام میشود، یعنی در اینجا موسی(ع) از دنیا میرود و بنیاسراییل برای او عزاداری میکنند، بخش ششم «صحیفه یوشع»، درمورد جانشین حضرت موسی(ع) یعنی حضرت «یوشع» است و بخش هفتم «سفر داوران» است که یکسری افراد در یک دوره 350 ساله، بهعلت اختلافاتی که قوم یهود دارند، میان آنها قضاوت میکنند.
وی تصریح کرد: در بخش نهم «کتاب اول ساموئل» و در بخش دهم «کتاب دوم ساموئل» آمده است، همچنین در بخش یازدهم «کتاب اول پادشاهان» در مورد سلیمان و داستان او که در آخر عمر - نعوذ بالله - به گناه روی میآورد آمده و در بخش دوازدهم «کتاب دوم پادشاهان» که حمله بنوکدالنصر که بختالنصر گفته میشود، که شخصی یهودیستیز است که آنها را نابود و کتابشان را از بین برد، آمده است.
ویسکرمی با اشاره به اینکه در بخش سیزدهم و چهاردهم به ترتیب «کتاب اول تواریخ ایام» و «کتاب دوم تواریخ ایام» آمده است، اظهارکرد: در کتاب دوم تواریخ ایام، گناهان بسیار زشتی را به حضرت سلیمان نسبت داده است، در دینی که پیامبر آن گناه میکند تکلیف بقیه مشخص است.
این پژوهشگر قرآنی با اشاره به اینکه در بخش پانزدهم کتاب عهد قدیم «کتاب عرزاء» آمده، بیان کرد: در این بخش داستان «کوروش کبیر» و پایان اسارت بنیاسراییل آمده است، و یکیاز دلایل خوب بودن کوروش همین آزاد کردن یهود است.
وی ادامه داد: بعداز آنکه بختالنصر بر بنیاسراییل حاکم شد، کوروش آمد آنها را نجات داد و آنها را در ایران قدیم، اسکان داد و به همین دلیل، بنیاسراییل کلاً به کوروش خوشبین بوده و در تاریخ بهخوبی از او یاد کردند تاریخ ما ایرانیها را هم ما ننوشتیم.
ویسکرمی تصریح کرد: در بحث ذوالقرنین که در سوره مبارکه «کهف» آمده، علامه طباطبایی(ره) میفرماید که موارد مختلفی بر اینکه ذوالقرنین چه کسی میتوانسته بوده باشد ذکر شده است، ازجمله اسکندر و کوروش را میگویند و ایشان میفرمایند با شواهد تاریخی موجود، کسیکه بیشتر احتمال دارد ذوالقرنین بوده باشد، کوروش، است، بنابراین یکیاز نشانههایی که کتاب تورات کتاب نازل شده خدا بر موسی نیست همین است که کوروش قرنها بعداز موسی بوده است و این بدیهی است که کتاب مقدس از طرف خدا نیست.
این پژوهشگر قرآنی با اشاره به اینکه بخش شانزدهم عهد قدیم «کتاب نحمیا»، در مورد نمایندهای است که پادشاه ایران برای قوم یهود میفرستد، ادامه داد: بخش هفدهم «کتاب استر» داستان خشایار شاه و ... را بررسی میکند و بخش هجدهم کتاب ایوب، بخش نوزدهم «کتاب مزامیر» است که کتاب و سرود ادعیه است و نصف آنرا به حضرت داوود نسبت داده است.
وی تصریح کرد: بخش بیستم عهد قدیم «کتاب امثال سلیمان» و مربوط به حضرت سلیمان است و آداب خرد ورزیدن است.جالب این است که یک جای آن نسبتهای زشت را به حضرت سلیمان میدهند و اینجا اینچنین آداب خردورزی را در وصف حضرت سلیمان بیان میکنند و بخش بیستویکم «کتاب جامعه» است که فلسفه بدبینانه و پوچگرایی در اینجا بیان میشود که برخی ریشه مفاسد کنونی جامعه غربی را در همین تعلیمات میدانند.
ویسکرمی با اشاره به اینکه بخش بیستودوم عهد قدیم «غزلهای سلیمان» و اشعار عاشقانه منسوب به سلیمان نبی(ع) است و بخش بیستوسوم نیز کتاب «اشعیا» است که بشارت به ظهور «مسیح واقعی» از نظر خود یهودیان در این کتاب آمده است، یهودیان، عیسی مسیح را قبول ندارند و از نظر آنها مسیح واقعی، هنوز نیامده است.
این پژوهشگر قرآنی با اشاره به اینکه در کتاب «زکریا» و کتاب «ملاکی» نیز بشارت بر ظهور حضرت مسیح آمده است، اظهارکرد: حدود چهار قرن پیشاز میلاد، اسکندر به فلسطین حمله کرد، حمله اسکندر باعث شد که یهودیها پراکنده و آواره شوند و آرامآرام زبان عبری را فراموش کردند، بعداز این ترجمهای از کتاب مقدس در قرن سوم پیشاز میلاد صورت گرفت که ترجمه مزبور، به زبان یونانی بود و «سبعینیه» نام دارد، چون هفتاد نفر آنرا ترجمه کردند، کتاب «سبعینیه» تفاوتهایی با کتاب عبری دارد، ازجمله اینکه هفت کتاب از کتاب عبری اضافه دارد.
وی با اشاره به اینکه کتاب عبری 39 کتاب و سبعینه 46 کتاب است، عنوان کرد: البته بین یهودیان و مسیحیان روی «سبعینیه» اختلاف است به اینصورت که یهودیان و پروتستانها آن 7 کتاب اضافه را قبول نداشته و به آن هفت کتاب، آپوکریفا یا کتاب مخفی یا قانون ثانوی میگویند.
وی با اشاره به اینکه عهد قدیم؛ سهچهارم کتاب مقدس را تشکیل میدهد، عنوان کرد: هم یهودیها و هم همه مسیحیها این قسمت را قبول دارند، یعنی «عهد قدیم» مورد اتفاق یهود و مسیحیت است، لذا هر ایرادی که به دین یهود گرفته میشود به مسیحیت نیز وارد است.
ویسکرمی با بیان اینکه یهودیان عهد جدید را قبول ندارند، اظهارکرد: این عدم پذیرش عهد جدید به این دلیل است که آنها اصلاً حضرت عیسی(ع) را قبول ندارند.
این پژوهشگر قرآنی ادامه داد: «عهد قدیم»، عمدتاً به زبان عبری است و اندکی به زبان کلدانی نوشته شده است، که زبان عبری، با زبان عربی، ریشه مشترک دارد.
وی با اشاره به اینکه عهد قدیم شامل سه قسمت تورات، نبییم و کتوبیم است، بیان کرد: اکثر یهودیان و نیز مسیحیان سنتی اعتقاد دارند تورات از عهد قدیم بر موسی(ع) وحی شده است، اما برخی مانند اسپینوزا همین را هم رد کردند.
ویسکرمی با اشاره به اینکه کتاب «عهد قدیم» حدود 39 کتاب یا بخش، است، تصریح کرد: بخش اول آن از «سفر پیدایش» تا «مرگ یوسف»، بخش دوم آن «سفر خروج» ظهور موسی(ع) و سرگردانیهای بنیاسراییل، بخش سوم «سفرلاویان» است که دارای احکام است، بخش چهارم «سفراعداد» و ماجرای قوم و سرگردانیهای بنیاسراییل را نوشته است.
این پژوهشگر قرآنی افزود: در بخش پنجم «سفر تثنیه» آمده است که این قسمت با وفات موسی(ع) و عزاداری بنیاسراییل تمام میشود، یعنی در اینجا موسی(ع) از دنیا میرود و بنیاسراییل برای او عزاداری میکنند، بخش ششم «صحیفه یوشع»، درمورد جانشین حضرت موسی(ع) یعنی حضرت «یوشع» است و بخش هفتم «سفر داوران» است که یکسری افراد در یک دوره 350 ساله، بهعلت اختلافاتی که قوم یهود دارند، میان آنها قضاوت میکنند.
وی تصریح کرد: در بخش نهم «کتاب اول ساموئل» و در بخش دهم «کتاب دوم ساموئل» آمده است، همچنین در بخش یازدهم «کتاب اول پادشاهان» در مورد سلیمان و داستان او که در آخر عمر - نعوذ بالله - به گناه روی میآورد آمده و در بخش دوازدهم «کتاب دوم پادشاهان» که حمله بنوکدالنصر که بختالنصر گفته میشود، که شخصی یهودیستیز است که آنها را نابود و کتابشان را از بین برد، آمده است.
ویسکرمی با اشاره به اینکه در بخش سیزدهم و چهاردهم به ترتیب «کتاب اول تواریخ ایام» و «کتاب دوم تواریخ ایام» آمده است، اظهارکرد: در کتاب دوم تواریخ ایام، گناهان بسیار زشتی را به حضرت سلیمان نسبت داده است، در دینی که پیامبر آن گناه میکند تکلیف بقیه مشخص است.
این پژوهشگر قرآنی با اشاره به اینکه در بخش پانزدهم کتاب عهد قدیم «کتاب عرزاء» آمده، بیان کرد: در این بخش داستان «کوروش کبیر» و پایان اسارت بنیاسراییل آمده است، و یکیاز دلایل خوب بودن کوروش همین آزاد کردن یهود است.
وی ادامه داد: بعداز آنکه بختالنصر بر بنیاسراییل حاکم شد، کوروش آمد آنها را نجات داد و آنها را در ایران قدیم، اسکان داد و به همین دلیل، بنیاسراییل کلاً به کوروش خوشبین بوده و در تاریخ بهخوبی از او یاد کردند تاریخ ما ایرانیها را هم ما ننوشتیم.
ویسکرمی تصریح کرد: در بحث ذوالقرنین که در سوره مبارکه «کهف» آمده، علامه طباطبایی(ره) میفرماید که موارد مختلفی بر اینکه ذوالقرنین چه کسی میتوانسته بوده باشد ذکر شده است، ازجمله اسکندر و کوروش را میگویند و ایشان میفرمایند با شواهد تاریخی موجود، کسیکه بیشتر احتمال دارد ذوالقرنین بوده باشد، کوروش، است، بنابراین یکیاز نشانههایی که کتاب تورات کتاب نازل شده خدا بر موسی نیست همین است که کوروش قرنها بعداز موسی بوده است و این بدیهی است که کتاب مقدس از طرف خدا نیست.
این پژوهشگر قرآنی با اشاره به اینکه بخش شانزدهم عهد قدیم «کتاب نحمیا»، در مورد نمایندهای است که پادشاه ایران برای قوم یهود میفرستد، ادامه داد: بخش هفدهم «کتاب استر» داستان خشایار شاه و ... را بررسی میکند و بخش هجدهم کتاب ایوب، بخش نوزدهم «کتاب مزامیر» است که کتاب و سرود ادعیه است و نصف آنرا به حضرت داوود نسبت داده است.
وی تصریح کرد: بخش بیستم عهد قدیم «کتاب امثال سلیمان» و مربوط به حضرت سلیمان است و آداب خرد ورزیدن است.جالب این است که یک جای آن نسبتهای زشت را به حضرت سلیمان میدهند و اینجا اینچنین آداب خردورزی را در وصف حضرت سلیمان بیان میکنند و بخش بیستویکم «کتاب جامعه» است که فلسفه بدبینانه و پوچگرایی در اینجا بیان میشود که برخی ریشه مفاسد کنونی جامعه غربی را در همین تعلیمات میدانند.
ویسکرمی با اشاره به اینکه بخش بیستودوم عهد قدیم «غزلهای سلیمان» و اشعار عاشقانه منسوب به سلیمان نبی(ع) است و بخش بیستوسوم نیز کتاب «اشعیا» است که بشارت به ظهور «مسیح واقعی» از نظر خود یهودیان در این کتاب آمده است، یهودیان، عیسی مسیح را قبول ندارند و از نظر آنها مسیح واقعی، هنوز نیامده است.
این پژوهشگر قرآنی با اشاره به اینکه در کتاب «زکریا» و کتاب «ملاکی» نیز بشارت بر ظهور حضرت مسیح آمده است، اظهارکرد: حدود چهار قرن پیشاز میلاد، اسکندر به فلسطین حمله کرد، حمله اسکندر باعث شد که یهودیها پراکنده و آواره شوند و آرامآرام زبان عبری را فراموش کردند، بعداز این ترجمهای از کتاب مقدس در قرن سوم پیشاز میلاد صورت گرفت که ترجمه مزبور، به زبان یونانی بود و «سبعینیه» نام دارد، چون هفتاد نفر آنرا ترجمه کردند، کتاب «سبعینیه» تفاوتهایی با کتاب عبری دارد، ازجمله اینکه هفت کتاب از کتاب عبری اضافه دارد.
وی با اشاره به اینکه کتاب عبری 39 کتاب و سبعینه 46 کتاب است، عنوان کرد: البته بین یهودیان و مسیحیان روی «سبعینیه» اختلاف است به اینصورت که یهودیان و پروتستانها آن 7 کتاب اضافه را قبول نداشته و به آن هفت کتاب، آپوکریفا یا کتاب مخفی یا قانون ثانوی میگویند.
