کانون خبرنگاران نبأ: محمدرضا احدی خلبان و برادر شهید احمدرضا احدی تصریح کرد: برادرم دارای کوتاهترین وصیتنامه جنگ است که کل مطلب وصیتاش نیم خط است: «بسم الله الرحمن الرحیم، فقط نگذارید حرف امام به زمین بماند».
محمدرضا احدی، خلبان باند هوایی و برادر شهید احمدرضا احدی
نفر اول کنکور سال 63-62 در رشته پزشکی دانشگاه شهید بهشتی تهران در رابطه زندگینامه
برادر شهیدش در گفتوگو با کانون خبرنگاران ایکنا، نبأ، بیان کرد: ما یک خانواده 5 نفری
با 3 پسر بودیم که احمدرضا فرزند اول خانواده بود همه ما در اهواز به دنیا آمدیم
که بهخاطر جنگ به شهرستان ملایر سفر کردیم؛ برادرم در ملایر دیپلم گرفت، کنکور داد
و موفق به کسب رتبه اول در دانشگاه سراسری
شهید بهشتی تهران در سال 63-62 شد که بعد از گذراندن دروس علوم پایه در عملیات
کربلای5 در شلمچه بعد از 13 بار حضور مدام و فعال در جبهه به شهادت رسید.
احدی ادامه داد: برادرم جزء نیروهای فعال در جبههها بود همچنین در پشت جبهه از لحاظ علمی نیز بسیار فعال بود که در دبیرستان دکتر شریعتی شهرستان ملایر با معدل 19 دیپلم گرفت و سه ترم دانشگاه را هم با نمرات بالا سپری کرد.
وی تصریح کرد: شهید احمدرضا نماد یک بسیجی ولایتمدار علمی و دانشگاهی است. جا دارد که از پتانسیل این شهید برای نسل آینده و دانشجویان جدیدالورد استفاده شود؛ یعنی فردی با این رتبه علمی، این هوش و ذکاوت و آیندهایی روشنی که ممکن بود برایش بهوجود بیاید، در زمان جنگ، زمانی که مملکت و کشورش نیاز به یاری و کمک داشت، درس و دانشگاه را رها میکند و به فرمان امام و رهبرش لبیک میگوید و در جبهه حاضر میشود و نمونه کاملی از ولایتمداری را به نمایش میگذارد.
دست نوشتههایی از شهید احمد رضا/کتاب حرمان هور
برادر شهید اظهار کرد: دست نوشتههای برادرم در سال 1368 توسط انتشارات سپاه با نام کتاب حرمان هور به چاپ رسید که بعد از تجدید چاپ مجدد در حوزه هنری به چاپ بیستم نیز رسیده است. این کتاب حاوی دست نوشتهها و احساسات درونی این شهید از مشاهدات بیرونی و نحوه شهادت دوستانش و آثار این تألمات بر قلب اوست. کتاب حرمان هور مجموعهای از آثار علمی، اخلاقی با لحنی داستانگونه است که در سه دفتر 60 برگ به تحریر درآمده، نکته جالب این اثر اینجاست که هرچه کتاب و تاریخ نوشتهها به سمت جلوتر پیش میرود غنای عرفان، اوج و سلوک این رزمنده جوان نیز شکوفاتر میشود که چگونه توانست در سن 20 سالگی به سوی معبودش اوج بگیرد.
احدی گفت: این کتاب بارها در جشنوارهها جوایز مختلفی را گرفت در اولین و دومین دوره همایش انتخاب بهترین کتاب دفاع مقدس به عنوان کتاب برتر در بخش یادداشتها و دست نوشتهها جایزه خاص همایش را کسب کرد همچنین جایزه ربع قرن آثار جنگ را نیز به خود اختصاص داده است.
این خلبان تصریح کرد: برادرم دارای کوتاهترین وصیتنامه جنگ است که کل مطلب وصیتاش نیم خط است که نوشته: «بسم الله الرحمان الرحیم، فقط نگذارید حرف امام به زمین بماند» شهیدی که این همه مطالب سنگین عرفانی نوشته و همه کارشناسان را متحیر کرده که جوان 20 ساله در زمان جنگ چطور به اوج عرفان رسیده و چگونه توانسته این مطالب را از سن 17-18 سالگی بنویسد. این انعکاس همان جمله امام(ره) است که فرمود: جنگ برای ما نعمت است و این نعمت بود که جوانهای ما را به این غنای علمی، فرهنگی و عرفانی رساند و از او یک اسطوره و الگویی برای نسل جوان ما که جنگ و انقلاب را ندیده بودند ساخت. مراکز فرهنگی ما موظف هستند تا از همه شهدایی که دارای ظرفیت بالا هستند و به درد جامعه امروزی میخورد به طور شایسته استفاده کنند.
درد دل برادر شهید
احدی بیان کرد: اگر کمی واقع بینانه یه این ماجرا نگاه کنیم متوجه خواهیم شد که واقعاً از پتانسیلهای این شهید استفاده نمیشود شهیدی که یک نخبه دانشگاهی بود و بنیاد نخبگان علمی در سال 90 از ایشان به عنوان شهید نخبه جنگ تقدیر کرد و جایز علمی بورس دکترای خارج از کشور این بنیاد به نام شهید احدی است. ما انتظار داریم که این شهید علمی نیز مانند شهید همت و دیگر شهدای فرمانده، وارد کتابهای درسی دانشآموزان شود تا فرزند من که از کودکی مطالعه درس را شروع میکند بداند این شهید کیست؟ و چرا این نخبه علمی که آینده بسیار درخشانی داشته و در سطح بالای علمی است به جبهه میرود و جان خودش را از دست میدهد؟ آرمان و هدف او چه بود؟ که اگر این چالش و سوال حداقل در وجود نیمی از دانشآموزان ما از ابتدا غلیان پیدا کند مسلماً در آینده میتوانیم از این کودکان و نوجوانان برای آینده روشن مملکتمان استفاده کنیم پس نسبت به این موضوع باید نگرشهای مختلفی داشته باشیم.
وی تصریح کرد: من از رادیو، تلویزیون و همه کسانی که با بدسلیقگی یک مادر شهید را نشان میدهند که عکس شهیدش پشت سر مادر است و اشکهای مادر شهید را در قاب تصویرشان میگیرند انتقاد و گله دارم زیرا این تصویر یعنی شهید مرده و ما در جنگ شکست خوردهایم، که این غلط است. به تمام شبکههای تلویزیونی که به منزل ما در شهرستان ملایر آمدهاند و یا مکانهایی که دعوت شدیم عرض کردم که حق ندارید فیلمهای این شهید را با آهنگ حزنآمیز پخش کنید بلکه با مارش نظامی، طبل و حماسه پخش کنید زیراکه این شهید یک شهید حماسی و زنده است و ما نباید نشان دهیم که شهید مرده. پس همه رسانهها و کسانی که میخواهند در رابطه با شهید کارکنند باید دقت کنند که شهید و راهش را زنده نشان دهند. نه اینکه بگویم مادر شهید از پا افتاده و کارش گریه شده خدای نکرده اگر ما نتوانیم این حق را ادا کنیم دچار خسران خواهیم شد.
این برادر شهید بیان کرد: مشخص است که دیگر از این ظرفیتهای غنی نداریم و یا خیلی کم داریم. در یک همایشی از شهدای دارای آثار ادبی تجلیل شد که کلاً 4 خانواده شهید از این نوع داشتیم، شهید حبیب غنیپور، شهید احمد رضا احدی، شهید مرتضی آوینی و شهید مهدی رجب بیگی، چه کسی تا به حال سراغ این خانوادهها رفته و از ظرفیتهای آنها استفاده کرده؟ این اعتقاد کوچک من است که همیشه گفتهام من، مادر و خانواده شهید تقدیر نمیخواهیم البته این کار را بیارزش نمیکنم این عزیزان تلاش بسیاری میکنند اما ارزش و تقدیر نهایی این است که آثار این شهیدان را در جامعه جوری بازگو کنند که به درد نسل جوان بخورد و بتواند چالشهای آنان را حل کند.
خاطرهایی از شهید
احدی خاطرهایی را از زبان یکی از همرزمان برادرش تعریف کرد و گفت: در منطقه یکی از همرزمان شهید به او میگوید که شما یک نخبه علمی هستی و باید در پشت جبهه خدمت کنی شما در سالهای آینده وزیر بهداشت مملکت هستی. چرا به جبهه آمدی، که شهید احمد رضا در پاسخ به او میگوید: امام فرمودهاند: جنگ در رأس همه امور است. که این یک نمادی از ولایتمداری و اطاعت محض یک نخبه و یک انسانی با حد بالای علمی از رهبر و ولی خودش است که تصمیماش را میگیرد و در جبهه حاضر میشود و بعد از بارها مجروح شدن در 12 اسفند سال 65 در کربلای شلمچه به فیض شهادت نائل میشوند.
زینب رحیمی