صمد بهروز، استادیار دانشکده الهیات و علوم اسلامی دانشگاه تبریز، در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجانشرقی، اظهار کرد: رحمت از اوصاف خداوند است که معنای آن با آنچه بین ما انسانها متداول است فرق میکند در بین ما یعنی دلسوزی چه باجا و چه بیجا، اما در مورد خداوند یعنی لطف و افاضه نعمت به بندگانش.
وی، گفت: انسان میتواند با آمرزش خواستن به پیشگاه خداوند متعال، دربهای رحمت الهی را به سوی خود باز کرده و از نعمات بیکران او بهره گیرد. زمانی که فرد در پیشگاه خداوند متعال اظهار ندامت و پشیمانی میکند، در حقیقت روی به سوی رحمت خداوند آورده و خویشتن را به سرچشمه فیوضات نزدیک ساخته است.
بهروز تصریح کرد: تنها مانعى كه مىتواند از رسیدن فیض الهى به انسان جلوگیرى كند، گناهان اوست كه نمیگذارد بنده از كرامت قرب به خدا و لوازم قُرب(بهشت و آنچه در آن است) برخوردار شود.
استاد دانشگاه تبریز، ادامه داد: توبه واقعی و طلب بخشش از خداوند یکتا و تلاش برای بین بردن اثر گناه از قلب، تنها كلیدى است كه درِ سعادت را باز مىكند و آدمى را پذیرای دریافت بارانهای رحمت الهی میگرداند.
وی افزود: منظور از استغفار، گفتن و تكرار جمله «خدایا مرا ببخش» یا «اللهم اغفر لى» نیست؛ بلكه روح استغفار یکی از ديگر عوامل جلب رحمت الهی حالت بازگشت به سوى حق و آمادگى براى جبران گذشته است.
این استاد دانشگاه با استناد به آیه 53 سوره زمر یادآور شد: در این آیه میخوانیم: ای کسانی که به خود ظلم کردهاید! هرگز از رحمت خدا ناامید نشوید.
وی با اشاره به فرموده امیرالمومنین علی(ع) گفت: مولای متقیان حضرت علی(ع) میفرمایند: «بهترين وسيله ريزش رحمت خدا مهربان بودن با همه مردم است».
استادیار دانشکده الهیات و علوم اسلامی دانشگاه تبریز، تاکید کرد: عدم فساد در زمين و عدم سخن چينی و عيب جويی و آبرو ريزی از مردم، جويای خير و خوبی شدن، شناخت حد و اندازه خويش، تقوای الهی، پوزش خواستن از خطاها پيش از مرگ، انديشه كردن و عبرت آموختن، شكيبايی، كردار نيكو، كوتاه كردن آرزو، غنيمت شمردن فرصتها و... از ديگر عوامل جلب رحمت الهی قلمداد میشوند.