تأثیر لقمه حرام بر انسان در کلام امیر

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، غذا، یکی‌ از عوامل اصلی در حیات انسان است و بر همه جنبه‌های روحی، جسمی و شخصیتی انسان تاثیر می‎گذارد.اگر لقمه، حلال باشد آثار آن مثبت است وگرنه منفی است.
در آموزه‌های اسلامی تاکید فراوانی بر دوری کردن از لقمه حرام شده است، زیرا نه تنها خود فرد را از دایره انسانیت بیرون می‎کند بلکه بر نسل و ذریه‌اش نیز تاثیر می‎گذارد کمااینکه امام جعفر صادق(ع) فرموده است: «آثار کسب حرام در نسل انسان آشکار می‎شود».
امام علی(ع) در فراز سی و هفتم از نامه خود به امام حسن‌ مجتبی(ع) فرموده است: «بدترین غذاها لقمه حرام است» در این جمله، دو احتمال به نظر می‎رسد: یکی طعام مادی، دیگری طعام روحی و روانی؛ بدین صورت که بگوییم کارهای حرام و کارهای نامشروع، بدخوراکی است، بنابراین احتمال، معاصی، گناهان، شرارت‌ها و کارهای ناروا غذاهایی نامطلوب برای نفس انسانی هستند در مقابل، ایمان، اخلاص، تقوا، پاکی و عمل صالح و خداپسندانه غذای مطلوب روحی هستند و احتمال دوم این است که غذا و خوردنی‎های حرام، بدخوراکی است.
غذای حرام، آشکارا تاثیر خود را در کسالت روحی و کدورت باطنی و بی‎رغبتی به عبادت، دعا و نیایش نشان می‎دهد.خورنده حرام، در واقع، آتشی در دل خود و نسلش می‎افروزد و در قیامت هم نصیبی جز آتش ندارد.
نبی مکرم اسلام فرموده است: «کسی‎که از راه گناه، به مالی برسد و با آن، صله‌رحم کند یا صدقه بدهد یا در راه خدا انفاق کند، خداوند همه آن اموال را جمع کند و با صاحبش به آتش جهنم اندازد».
قرآن درباره خوردن مال یتیم که یکی‎از مصادیق بارز غذای حرام است  در آیه 10 سوره نساء فرموده است: «إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَى ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ نَارًا وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًا؛ در حقيقت كسانى‌كه اموال يتيمان را به ستم می‎‏خورند جز اين نيست كه آتشى در شكم خود فرو می‎‏برند و به‌زودى در آتشى فروزان درآيند».
امام حسین(ع) در روز عاشورا، خطاب به مردمی که به جنگ ایشان آمده بودند و حاضر به سکوت و گوش دادن به سخنانش نبودند فرمود: «وای بر شما، چرا ساکت نمی‎شوید و سخن مرا گوش نمی‎کنید، در حالی‎که من شما را به راه هدایت دعوت می‌کنم» سپس حضرت در علت این مسئله می‎فرماید: «به تحقیق که شکم‌های شما از حرام پُر شده و به قلب‌های شما مُهر قساوت زده شده است».
آری، تاثیر غذای حرام چنین است که دین، ایمان و شخصیت را بر باد می‎دهد.جوانان باید هوشیار باشند که از همین آغاز عنفوان جوانی، حریم‌های الهی را رعایت کنند و گِرد غذای حرامی که از رشوه‌خواری، اختلاس، ربا، قمار، معامله حرام، کم‌فروشی، خوردن مال یتیم، غش در معامله و امثال آن به دست می‎آید، نچرخند».
تلاش بی‌برکت
امام علی(ع) در نهج‌الیلاغه فرموده است: «چه‌بسا تلاش‎گری که به زیان خود می‎کوشد» انسان باید بداند که برکت در کار و زندگی، فقط به کار و تلاش نیست، بلکه به تدبیر و توکل و اعتدال هم هست.کسانی‌که کار می‎کنند، اما تدبیر و برنامه‌ریزی ندارند یا به خداوند توکل نمی‎کنند و یا در نحوه کار و یا مصرف درآمدهای خود، اعتدال و میانه‌روی ندارند به جایی نمی‎رسند.
قرآن‌کریم در آیه 103 کهف، یک سؤال را مطرح می‎کند که: «آیا می‎خواهید شما را از زیان‌کارترین افراد آگاه کنم» سپس خود در آیه 104 این سوره پاسخ می‎دهد که: «کسانی‎که تلاش آن‌ها در زندگی دنیا کم می‎شود و می‎پندارند که کار نیکو می‎کنند».
کار ثمربخش، همچون درخت تناور، بارور است، اما تلاشی که همراه با تضییع حقوق دیگران، استثمار، نپرداختن حقوق الهی، رشوه‌خواری و رانت‌خواری و زیرپا نهادن ضوابط باشد، بی‌ثمر خواهد بود و کسی‎که در چنین مسیری است درواقع به زیان خود می‎کوشد، او با تلاش گناه‌آلود، آتش گرد خود جمع می‎کند و طناب‎های نجات را می‎برد و سرانجام به دره نابودی سقوط می‌کند.