یک مداح اهل بیت(ع):
ما آمدهایم با امام حسین(ع) محشور شویم نه مشهور
گروه فرهنگی: یک مداح اهل بیت(ع) در همدان عنوان کرد: ما آمدهایم با امام حسین(ع) محشور شویم نه اینکه با وجود مبارک ایشان مشهور شویم از اینرو داشتن اخلاص میتواند انسان را صادقانه به حضور در رکاب اهل بیت(ع) و نهایتاً نیل به سعادت دنیا و آخرت دعوت کند.
صغری ساعی، مداح اهل بیت(ع) در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از همدان، اظهار کرد: متولد سال 1354 در یک خانواده متدین هستم، با شرایط آن زمان توانستم تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم ادامه دهم و حدود 15 سال است به مداحی میپردازم، سال گذشته نیز به عنوان یکی از مداحان نمونه در بخش زنان برگزیده شدم.
وی افزود: از کودکی به درس و مدرسه علاقه زیادی داشتم اما پس از ازدواج به دلیل شغل همسرم که معلم قرآن و دینی بود، به روستا منتقل شدیم، در ادامه با هدیه دو فرزند از سوی خداوند، دیگر ادامه تحصیل برایم مقدور نبود.
ساعی اضافه کرد: علاقه من به درس و تحصیل به حدی بود که همواره در هر زمان و مکانی به محض دیدن هر کتابی با هر موضوعی آن را مطالعه میکردم اما علاقه ام به کتابهای مذهبی و قرآنی غیرقابل تصور بود، رادیو قرآن و رادیو معارف را هم نباید از قلم انداخت.
این مداح اهل بیت(ع) ادامه داد: در دوران تحصیل مقطع دبیرستان، پس از موفقیت در آزمونهای آن دوره، به عنوان محصل نمونه انتخاب شدم و پس از گذشت یک هفته به عنوان هدیه دانش آموزان برتر، به اردوگاهی در نیشابور راهی شدیم و هنگام بازگشت از این اردو، زمانی که در اتوبوس بودیم، مربی و راهنمای گروه از دانش آموزان خواست که یکی دعای توسل را زمزمه کند.
تلاوت دعای توسل در اردوی نیشابور
وی ادامه داد: مدتی قبل یکی دو تن از دوستانم صدای مرا شنیده بودند از اینرو از من خواستند دعا را بخوانم، من هم تعلل نکردم و دعای توسل را تلاوت کردم در پایان نیز مورد تشویق و تأیید مربی و دوستان همراه قرار گرفتم، همانگونه که رفتار و گفتار بسیاری از انسانها در تغییر زندگی آنها بی تأثیر نیست، این تشویق مربی کاروان نیز در تغییر مسیر زندگیم تأثیرگذار بود.
ساعی بیان کرد: نقش پدرم که به عنوان مداح سنتی در آن زمان به دعا و روضه حوانی میپرداخت نیز در راستای قرار گیریم در این مسیر، امری مهم بود بنابراین کتابهای پدرم را همواره در دست گرفته و با تقلید از صدای ایشان به مداحی میپرداختم، در آن زمان که دانش آموزی 16- 17 ساله بودم، بیشتر مراسم سوگواری و دعاخوانی با حضور مداحان مرد انجام میگرفت در منزل ما نیز چنین مراسمهایی کم نبود.
این مداح گفت: در ادامه با ازدواج با همسرم و انتقال به یکی از روستاهای همدان، مدتی را در آنجا گذرانده و به رشد و تربیت فرزندانم پرداختم، پس از اتمام دوران خدمت همسر، سال 78 به همراه دو فرزند به همدان بازگشتیم، در همسایگی ما، بانوی تقریبا مسنی با نام «ملوک خانم» وجود داشت که ایشان نیز با سواد اندکش جز مداحان معدود آن دوران به شمار میرفت، من نیز از آنجا که عشق و علاقه بسیاری به مداحی داشتم در اکثر مجالس ایشان شرکت مینمودم.
تقلید از صدا، صوت و لحن ملوک خانم در اولین جلسات مداحیام
وی عنوان کرد: در همان زمان با تقلید از صدا، صوت و لحن ملوک خانم، در یکی دو جلسه حضور یافته و دعاهایی تلاوت و زمزمه کردم، در ادامه در سال 80 به مدت 4 سال در کلاسهای مداحی اداره تبلیغات با وجود مشکلات و مشقتهایی که وجود داشت، شرکت نمودم، در این کلاسها علاوه بر مداحی، به مباحث احکام، تفسیر قرآن، اخلاق و ... نیز پرداخته میشد.
ساعی ابراز کرد: خوب به یاد دارم، آیت الله جوادی، اولین روحانی این دوره 4 ساله بود که در خصوص آداب منبر برای ما به سخنرانی پرداختند، در این بین جهت محکمتر شدن پایههای علمیام در زمینه مداحی 2 سال نیز در حضور اساتید مجرب کشوری و استانی به تحصیل پرداختم چرا که معتقدم یک مداح علاوه بر داشتن صوت و لحن زیبا باید دانش این فن را نیز داشته باشد.
این مداح خاطرنشان کرد: کسی که در راه اهل بیت(ع) قدم میگذارد با هر شیوه و فعالیتی باید بداند چنین مجالسی مقدس هستند بنابراین باید اطلاعات درستی در اختیار مخاطبش قرار دهد، دبیری در دوران دبیرستان داشتیم که همواره میگفت «در هر کاری که مشغول شدید سعی کنید بهترین باشید» این سخن استاد را همواره سرلوحه کارم قرار دادم.
سال 89؛ آغاز به کار در حرفه مداحی به صورت رسمی
وی اظهار کرد: سال 89 به صورت رسمی در مجالس حضور یافته و با استفاده از کتاب «منتهی الآمال» به مداحی و روضه خوانی پرداختم و معتقدم مهمترین رسالت یک مداح، شناساندن سیره اهل بیت(ع) به مردم است چرا که آشنایی با اهل بیت(ع) و زندگی این بزرگواران، باعث الگو قرار دادن و تمسک به آنها، سعادت دنیا و آخرت را در پی خواهد داشت.
ساعی افزود: از آنجا که یک مداح، مبلغ نیز هست بنابراین یکی دیگر از وظایف خطیر مداحان، آگاه سازی و بصیرت افزایی مخاطبان با مسائل مختلف روز است، داشتن اخلاص و ایمان و دانش این فن مهمترین ویژگیهای یک مداح است، این نکته را نباید هرگز فراموش کرد که ما آمدهایم با امام حسین(ع) محشور شویم نه اینکه با وجود مبارک ایشان مشهور شویم از اینرو داشتن اخلاص میتواند انسان را صادقانه به حضور در رکاب اهل بیت(ع) و نهایتا نیل به سعادت دنیا و آخرت دعوت کرده و از ورود به وادی های زودگذر دنیا منع کند.
این مداح اهل بیت(ع) اضافه کرد: یک مداح در ابتدا باید خود عامل به سخنی باشد که به زبان میآورد سپس از دیگران انتظار اجرای آن سخنان را در زندگی داشت، حسینی و یا فاطمی شدن زندگی یک خانواده میتواند به تدریج خانوادههای دیگر و بعدها بر جامعه تأثیر داشته باشد لذا باید تلاش کنیم در مسیر اهل بیت(ع) قرار گیریم.
روضه امام حسین(ع) و حضرت فاطمه(س) جزء روضههای ماندگار
وی عنوان کرد: روضه خوانی پس از واقعه کربلا آغاز شد و روضه امام حسین(ع) و حضرت فاطمه(س) همیشه جزء روضههایی بوده است که به نظر بنده تا مادامی که انسان زنده است احساسات او را برانگیخته خواهد کرد و بر روح و جسم و زندگی او تأثیر خواهد گذاشت که علت آن نیز میتواند به مظلومیت این دو بزرگوار بازگردد.
ساعی گفت: مقام و منزلت امام حسین(ع) در نزد پروردگار، جایگاهی بس والاست و خداوند خود اولین مداح امام حسین(ع) بوده است، زمانی که حضرت آدم(ع) از بهشت رانده میشود، توبه میکند و زمانی توبه او پذیرفته میشود که خداوند را به 5 تن آل عبا قسم میدهد.
این مداح ادامه داد: زمانی که جبرئیل بر او نازل میشود و اسامی 5 تن را برای او به زبان میآورد، پس از ذکر نام امام حسین(ع)، حضرت آدم(ع) میفرماید: «این حسین(ع) که گفتی کیست؟ نامش مرا تحت تأثیر قرار داد»، جبرئیل آن زمان از حسین(ع) و مصیبتی که بر او و اهل بیتش در حادثه کربلا وارد میشود برایش روضه میخواند و آن زمان است که آدم(ع) بر مصیبت این امام مظلوم اشکها میریزد.
وی بیان کرد: از بانوانی که تنها به گذراندن دورههای مداحی بسنده میکنند میخواهم در مجالس مداحان دیگر نیز شرکت کرده و آموختههای خود را تنها به دورههای گذرانده محدود نکنند چرا که بی شک در هر مجلسی نکاتی گفته میشود که شاید برای بسیاری تازگی داشته باشد.
ساعی در پایان از زحمات همسر خود و همراهی بی پایان او در این مسیر تشکر و قدردانی کرد.
وی افزود: از کودکی به درس و مدرسه علاقه زیادی داشتم اما پس از ازدواج به دلیل شغل همسرم که معلم قرآن و دینی بود، به روستا منتقل شدیم، در ادامه با هدیه دو فرزند از سوی خداوند، دیگر ادامه تحصیل برایم مقدور نبود.
ساعی اضافه کرد: علاقه من به درس و تحصیل به حدی بود که همواره در هر زمان و مکانی به محض دیدن هر کتابی با هر موضوعی آن را مطالعه میکردم اما علاقه ام به کتابهای مذهبی و قرآنی غیرقابل تصور بود، رادیو قرآن و رادیو معارف را هم نباید از قلم انداخت.
این مداح اهل بیت(ع) ادامه داد: در دوران تحصیل مقطع دبیرستان، پس از موفقیت در آزمونهای آن دوره، به عنوان محصل نمونه انتخاب شدم و پس از گذشت یک هفته به عنوان هدیه دانش آموزان برتر، به اردوگاهی در نیشابور راهی شدیم و هنگام بازگشت از این اردو، زمانی که در اتوبوس بودیم، مربی و راهنمای گروه از دانش آموزان خواست که یکی دعای توسل را زمزمه کند.
تلاوت دعای توسل در اردوی نیشابور
وی ادامه داد: مدتی قبل یکی دو تن از دوستانم صدای مرا شنیده بودند از اینرو از من خواستند دعا را بخوانم، من هم تعلل نکردم و دعای توسل را تلاوت کردم در پایان نیز مورد تشویق و تأیید مربی و دوستان همراه قرار گرفتم، همانگونه که رفتار و گفتار بسیاری از انسانها در تغییر زندگی آنها بی تأثیر نیست، این تشویق مربی کاروان نیز در تغییر مسیر زندگیم تأثیرگذار بود.
ساعی بیان کرد: نقش پدرم که به عنوان مداح سنتی در آن زمان به دعا و روضه حوانی میپرداخت نیز در راستای قرار گیریم در این مسیر، امری مهم بود بنابراین کتابهای پدرم را همواره در دست گرفته و با تقلید از صدای ایشان به مداحی میپرداختم، در آن زمان که دانش آموزی 16- 17 ساله بودم، بیشتر مراسم سوگواری و دعاخوانی با حضور مداحان مرد انجام میگرفت در منزل ما نیز چنین مراسمهایی کم نبود.
این مداح گفت: در ادامه با ازدواج با همسرم و انتقال به یکی از روستاهای همدان، مدتی را در آنجا گذرانده و به رشد و تربیت فرزندانم پرداختم، پس از اتمام دوران خدمت همسر، سال 78 به همراه دو فرزند به همدان بازگشتیم، در همسایگی ما، بانوی تقریبا مسنی با نام «ملوک خانم» وجود داشت که ایشان نیز با سواد اندکش جز مداحان معدود آن دوران به شمار میرفت، من نیز از آنجا که عشق و علاقه بسیاری به مداحی داشتم در اکثر مجالس ایشان شرکت مینمودم.
تقلید از صدا، صوت و لحن ملوک خانم در اولین جلسات مداحیام
وی عنوان کرد: در همان زمان با تقلید از صدا، صوت و لحن ملوک خانم، در یکی دو جلسه حضور یافته و دعاهایی تلاوت و زمزمه کردم، در ادامه در سال 80 به مدت 4 سال در کلاسهای مداحی اداره تبلیغات با وجود مشکلات و مشقتهایی که وجود داشت، شرکت نمودم، در این کلاسها علاوه بر مداحی، به مباحث احکام، تفسیر قرآن، اخلاق و ... نیز پرداخته میشد.
ساعی ابراز کرد: خوب به یاد دارم، آیت الله جوادی، اولین روحانی این دوره 4 ساله بود که در خصوص آداب منبر برای ما به سخنرانی پرداختند، در این بین جهت محکمتر شدن پایههای علمیام در زمینه مداحی 2 سال نیز در حضور اساتید مجرب کشوری و استانی به تحصیل پرداختم چرا که معتقدم یک مداح علاوه بر داشتن صوت و لحن زیبا باید دانش این فن را نیز داشته باشد.
این مداح خاطرنشان کرد: کسی که در راه اهل بیت(ع) قدم میگذارد با هر شیوه و فعالیتی باید بداند چنین مجالسی مقدس هستند بنابراین باید اطلاعات درستی در اختیار مخاطبش قرار دهد، دبیری در دوران دبیرستان داشتیم که همواره میگفت «در هر کاری که مشغول شدید سعی کنید بهترین باشید» این سخن استاد را همواره سرلوحه کارم قرار دادم.
سال 89؛ آغاز به کار در حرفه مداحی به صورت رسمی
وی اظهار کرد: سال 89 به صورت رسمی در مجالس حضور یافته و با استفاده از کتاب «منتهی الآمال» به مداحی و روضه خوانی پرداختم و معتقدم مهمترین رسالت یک مداح، شناساندن سیره اهل بیت(ع) به مردم است چرا که آشنایی با اهل بیت(ع) و زندگی این بزرگواران، باعث الگو قرار دادن و تمسک به آنها، سعادت دنیا و آخرت را در پی خواهد داشت.
ساعی افزود: از آنجا که یک مداح، مبلغ نیز هست بنابراین یکی دیگر از وظایف خطیر مداحان، آگاه سازی و بصیرت افزایی مخاطبان با مسائل مختلف روز است، داشتن اخلاص و ایمان و دانش این فن مهمترین ویژگیهای یک مداح است، این نکته را نباید هرگز فراموش کرد که ما آمدهایم با امام حسین(ع) محشور شویم نه اینکه با وجود مبارک ایشان مشهور شویم از اینرو داشتن اخلاص میتواند انسان را صادقانه به حضور در رکاب اهل بیت(ع) و نهایتا نیل به سعادت دنیا و آخرت دعوت کرده و از ورود به وادی های زودگذر دنیا منع کند.
این مداح اهل بیت(ع) اضافه کرد: یک مداح در ابتدا باید خود عامل به سخنی باشد که به زبان میآورد سپس از دیگران انتظار اجرای آن سخنان را در زندگی داشت، حسینی و یا فاطمی شدن زندگی یک خانواده میتواند به تدریج خانوادههای دیگر و بعدها بر جامعه تأثیر داشته باشد لذا باید تلاش کنیم در مسیر اهل بیت(ع) قرار گیریم.
روضه امام حسین(ع) و حضرت فاطمه(س) جزء روضههای ماندگار
وی عنوان کرد: روضه خوانی پس از واقعه کربلا آغاز شد و روضه امام حسین(ع) و حضرت فاطمه(س) همیشه جزء روضههایی بوده است که به نظر بنده تا مادامی که انسان زنده است احساسات او را برانگیخته خواهد کرد و بر روح و جسم و زندگی او تأثیر خواهد گذاشت که علت آن نیز میتواند به مظلومیت این دو بزرگوار بازگردد.
ساعی گفت: مقام و منزلت امام حسین(ع) در نزد پروردگار، جایگاهی بس والاست و خداوند خود اولین مداح امام حسین(ع) بوده است، زمانی که حضرت آدم(ع) از بهشت رانده میشود، توبه میکند و زمانی توبه او پذیرفته میشود که خداوند را به 5 تن آل عبا قسم میدهد.
این مداح ادامه داد: زمانی که جبرئیل بر او نازل میشود و اسامی 5 تن را برای او به زبان میآورد، پس از ذکر نام امام حسین(ع)، حضرت آدم(ع) میفرماید: «این حسین(ع) که گفتی کیست؟ نامش مرا تحت تأثیر قرار داد»، جبرئیل آن زمان از حسین(ع) و مصیبتی که بر او و اهل بیتش در حادثه کربلا وارد میشود برایش روضه میخواند و آن زمان است که آدم(ع) بر مصیبت این امام مظلوم اشکها میریزد.
وی بیان کرد: از بانوانی که تنها به گذراندن دورههای مداحی بسنده میکنند میخواهم در مجالس مداحان دیگر نیز شرکت کرده و آموختههای خود را تنها به دورههای گذرانده محدود نکنند چرا که بی شک در هر مجلسی نکاتی گفته میشود که شاید برای بسیاری تازگی داشته باشد.
ساعی در پایان از زحمات همسر خود و همراهی بی پایان او در این مسیر تشکر و قدردانی کرد.
