کد خبر: 3580246
تاریخ انتشار : ۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۰۷:۴۰

مراقب ذائقه‌تان باشید/ خیال می‌کنیم گرسنگی ما با دنیا حل می‌شود

گروه معارف: حجت‌الاسلام و‌المسلمین سید‌طاهر غفاری با بیان اینکه اهل بیت(ع) راه را نشان داده‌اند، گفت: این اولیاﺀ الهی فرمودند از حرام دور باشید، از تعلقات دنیوی دور باشید تا ذائقه‌تان خراب نشود، فهمتان مجال پیدا کند، فکرتان اسیر نشود، متأسفانه چه بگوییم بر وضعی که با این همه اسارت‌ها، گاهی برخی از ما اشتباه می‌کنیم، می‌خواهیم همه این اسارت‌ها باشد و آزاد باشیم، غذای اصلی که معرفت و محبت خدا و اولیاء خدا باشد، نخوردیم و گرسنگی می‌کشیم، خیال می‌کنیم گرسنگی ما با دنیا حل می‌شود.

حجت الاسلام والمسلمین سید طاهر غفاری مدرس حوزه علمیه قم و شاگرد آیت الله العظمی بهجت در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا) از خوزستان، درباره نزدیک شدن به اهل بیت(ع) و اولیاء الهی با بیان اینکه مقام ائمه معصوم(ع) از همه انسان‌ها و اهل دین بالاتر است، گفت: شرط اینکه به این وجودات نزدیک شویم، تا آن مسیری که نشان دادند نرویم غیر از شعار هیچ چیز نخواهد بود. ما متأسفانه به ظواهر زیاد توجه داریم. ما در این زمانه خاص که قرار گرفته‌ایم تجملات دنیوی بسیاری از افراد را اسیر کرده است، ما همه در چنین محیطی زندگی می‌کنیم، اولین شرطی که خود این بزرگواران بیان کرده‌اند برای اینکه به عالمشان نزدیک شویم این است که باید بفهمیم دنیا با همه عظمت و زینت و زیورش فانی است.

 وی بیان کرد: ین روایت را ملاحظه بفرمایید که به ما رسیده است: «مُلک سلیمان برقرار بود، مُلکی که جن و انس لشکر آن بودند، ایشان که حرکت می‌کرد، پرنده‌ها هم بالای سر ایشان سایه می‌انداختند و تحت امرشان بودند. در روایت هست که عابدی نگاه کرد و اعجاب کرد و گفت: «عجب مُلک و سلطنت بی نظیری‌» سلیمان عبد خدا بود، بیان کرد: «یک تسبیح و یک سبحان‌الله که از مؤمنی صادر شود از کل مُلک سلیمان بالا تر است».
 
این، مادر نیست

حجت الاسلام و المسلمین غفاری تاکید کرد: ما باید از دستگاه انبیاء و ائمه علیهم السلام یاد بگیریم که این دنیا برای ما است، ما برای دنیا نیستیم. اگر این را بفهمیم، دلمان را آزاد می‌کنیم، دنیایی که چند روز دیگر اگر ما آزاد نشویم، ما را آزاد خواهند کرد؛ اگر ما این تعلقات را قبلاً قطع نکنیم به اجبار خدای متعال ما را از این نامادری جدا خواهد کرد؛ این مادر نیست. اگر دل، بسته نشود، انسان برای آخرت، از دنیا استفاده می‌کند. اگر دل بسته شده اسیر می‌شود، اگر اسیر شد، دیگر طعم محبت خدا، طعم محبت آخرت، طعم نماز، طعم دعا را نمی‌چشد و دور می‌ماند.

این مدرس حوزه علمیه قم ادامه داد: اولین شرطش مطابق فهمی که از روایات داریم این است که قطعاً بدون اینکه بنشینیم و تفکر کنیم و حقیقتاً مستمراً این را یادآوری کنیم که این دنیا، نه قیمت ما است. این دنیا برای ما است. ظرف امتحان ما است. نه به نعمتش مغرور شویم و نه در زحمت‌هایش خود را ببازیم؛ خدای متعال فرموده: «و بشر الصابرین» و صابران را نوید بده. میدان، میدان صبر می‌شود و اگر صبورانه و با شکیبایی و خویشتنداری با خدای متعال معامله کنیم، مژده خدای متعال شامل حال ما می‌شود: خداوند به اهل صبر وعده داده است: «اولئک علیهم صلوات من ربهم و رحمه».

از تعلقات دنیوی دور باشید تا ذائقه‌تان خراب نشود/ می‌خواهیم همه این اسارت‌ها باشد و آزاد باشیم

وی افزود: سلام و درود مخصوص خدای متعال برای چنین انسان‌هایی است که در مشکلات صبورند، خود را نمی‌بازند. مقصود این است که راه را نشان دادند، گفته‌اند: از حرام دور باشید. از تعلقات دنیوی دور باشید تا ذائقه‌تان خراب نشود، فهمتان مجال پیدا کند. فکرتان اسیر نشود. متأسفانه چه بگوییم بر وضعی که با این همه اسارت‌ها، گاهی برخی از ما اشتباه می‌کنیم، می‌خواهیم همه این اسارت‌ها باشد و آزاد باشیم. خب ما آزاد نمی‌شویم. هر روز غصه بیشتر هم، مشکلات ما را بهم می‌ریزد، چون از خدا ما دور شدیم، از اهل‌بیت(ع) ما دور شدیم. غذای اصلی که معرفت و محبت خدا و اولیاء خدا باشد، نخوردیم و گرسنگی می‌کشیم. خیال می‌کنیم گرسنگی ما با دنیا  حل می‌شود.

شاگرد آیت الله العظمی بهجت تصریح کرد: دنیا هر چه بیشتر می‌شود، حرص بیشتر می‌شود. چشم و هم چشمی بیشتر می‌شود، گرفتاری بیشتر می‌شود. چون مشکل ما، مشکل باطنی است. مشکل ما، مشکل چهار تومان پول نیست. آن باشد؛ باز اسیر مشکلیم، نباشد در مشکلیم که چطور به آن برسیم. لذا تا به این وارستگی و قطع طمع از دنیا نرسیم آزاد نمی‌شویم؛ الا اینکه موظفیم به اندازه خدای متعال در اختیارمان قرار داده استفاده کنیم. اگر از این اسارت آزاد شویم، به تعبیر حافظ شیرازی علیه الرحمه: «غلام همت آنم که زیر چرخ کبود/ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزاد است»

حجت الاسلام والمسلمین غفاری در پایان گفت: اگر از این تعلقات آزاد شدیم، فهمیدیم که خدای متعال بالاترین مقام را برای ما قرار داده، باید به سمت آن حرکت کنیم و مشتاق شویم و از این بندها آزاد شویم. آن وقت ما می‌توانیم به مقام عبادتشان نزدیک شویم چون به دنبال زهد و بی رغبتی، معرفت می‌آید. زهد حقیقی دل کندن است. این دل کندن اسم نیست؛ باید محقق شود. دل تا در بند است و عاشق این پیر زال دنیاست، نمی‌تواند عشق خدا را واقعاً تجربه کند.
captcha