نکوهش احترام افراطی به زن در کلام امیر
گروه اجتماعی: با توجه به سخنان پیشوایان معصوم(ع) نه تحقیر زن، شایسته است و نه تکریمِ بیشاز حدّ او.بلکه همیشه بر تکریم شخصیت زن بهصورت معتدل، توصیه شده است. کمااینکه امام علی(ع) فرموده است: «در گرامی داشتن زن، زیادهروی نکن و او را در شفاعت برای دیگران به طمع نینداز»
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، امام علی(ع) در فراز چهل و سوم از نامه خود به امام حسنمجتبی(ع) در رابطه با احترام به زن فرموده است: «در گرامی داشتن زن، زیادهروی نکن و او را در شفاعت برای دیگران به طمع نینداز» سخن حضرت علی(ع) آن است که در گرامیداشت زن تعدی و تجاوز نکن یعنی زیادهروی نکن و راه اعتدال و میانهروی را در پیش بگیر، و این یک دستور عقلانی و منطقی است، همچنان که در بسیاری از امور نیکو هم پرهیز از زیادهروی آمده است؛ مثلاً گفته شده در بخشندگی زیادهروی نکن، یا در عبادت، میانهرو باشید و افراط نکنید و امثال اینها.با اینکه عبادت، از شریفترین کارها محسوب میشود باز، اعتدال و میانهروی در آن، توصیه شده است.
اگر مجموع سخنان علی(ع) و دیگر پیشوایان معصوم(ع) را در خصوص گرامی داشتن زن، کنار هم بگذاریم از آنها نتیجه خواهیم گرفت که: نه تحقیر زن، شایسته است و نه تکریمِ بیشاز حدّ او.بلکه همیشه بر تکریم شخصیت زن بهصورت معتدل، توصیه شده است.برخی که با اسلام، عناد دارند یا از احادیث و ایات، برداشت ناصواب میکنند، گفتهاند که فرهنگ اسلام، به سود مردان است و در گرامیداشتِ زنان، سخنی ندارد!.
چنین برداشتی؛ مغرضانه یا جاهلانه است، زیرا قرآنکریم، زن را باعث آرامش خانواده میداند و میفرماید: «و از نشانههای او این است که از (نوع) خودتان همسرانی برای شما آفرید تا بدانها آرام گیرید و میانتان دوستی و رحمت نهاد» پیامبراکرم(ص) نیز فرموده است: «زنان را گرامی نمیدارد مگر انسان بزرگوار و به آنان اهانت نمیکند مگر شخصِ پست و بیمقدار».این جمله رسول خدا(ص) بسیار پُرمحتوا و عمیق و بیانگر عظمت شخصیت زن است، علاوهبر این، احادیث فراوانی در خصوصِ خوشرفتاری مرد با عیال خود آمده است که همگی آنها گویای گرامیداشت شخصیت زن است، که محور خانواده میباشد.
کرامت زن و گرامیداشت او به این نیست که آموزههای فمنیسم(برابری زن و مرد) را در همه عرصههای حیات به او تعلیم دهیم و حتماً او را در مشاغل کاذب و سخت اجتماعی که مطابق فطرت و ساختار وجودی او نیست شرکت دهیم.اگر بخواهیم زن را گرامی بداریم باید زندگی و اخلاق و رفتار بانوی اول اسلام، حضرت فاطمهزهرا(س) را الگو قرار دهیم.
سخن بعدی مولا این است که: «و او را در شفاعت و میانجیگری برای دیگران به طمع نینداز.چون عاطفه و احساسات زنانه بسیار بالا است.
تاریخ شاهد آن است که چه اندازه میانجیگری، شفاعتها و واسطهگریهای زنانِ پُرعاطفه و افراطی، گژرویهایی را به بار آورده، یا شمع عدالت را کمفروغ یا خاموش ساخته است، گاهی عاطفههای فراوان زنانه، ترازوی عدالت را گمراه میکند، از اینرو در عین حفظ کرامت و عزت زنان، نباید شفاعت و واسطهگری بیجای آنها را پذیرفت، زیرا ممکن است مانع احقاق حقوق شوند و به ضرر جامعه و حتی به ضرر کسیکه برای او وساطت میکنند تمام شود.
پذیرفتن شفاعت و وساطت انسان پُرعاطفه ـ چه زن باشد چه مرد ـ بهمعنای گریز از عقلانیت، عدالت و قانون است.نقش زنان در این واسطهگریهای عاطفهخیز، قویتر، حساستر و برجستهتر است، زیرا مردان خود را تحریک میکنند که عنان اختیار خود را به دست عواطف و امیال بسپارند و از حیطه عقل و عدالت خارج شوند.
اگر مجموع سخنان علی(ع) و دیگر پیشوایان معصوم(ع) را در خصوص گرامی داشتن زن، کنار هم بگذاریم از آنها نتیجه خواهیم گرفت که: نه تحقیر زن، شایسته است و نه تکریمِ بیشاز حدّ او.بلکه همیشه بر تکریم شخصیت زن بهصورت معتدل، توصیه شده است.برخی که با اسلام، عناد دارند یا از احادیث و ایات، برداشت ناصواب میکنند، گفتهاند که فرهنگ اسلام، به سود مردان است و در گرامیداشتِ زنان، سخنی ندارد!.
چنین برداشتی؛ مغرضانه یا جاهلانه است، زیرا قرآنکریم، زن را باعث آرامش خانواده میداند و میفرماید: «و از نشانههای او این است که از (نوع) خودتان همسرانی برای شما آفرید تا بدانها آرام گیرید و میانتان دوستی و رحمت نهاد» پیامبراکرم(ص) نیز فرموده است: «زنان را گرامی نمیدارد مگر انسان بزرگوار و به آنان اهانت نمیکند مگر شخصِ پست و بیمقدار».این جمله رسول خدا(ص) بسیار پُرمحتوا و عمیق و بیانگر عظمت شخصیت زن است، علاوهبر این، احادیث فراوانی در خصوصِ خوشرفتاری مرد با عیال خود آمده است که همگی آنها گویای گرامیداشت شخصیت زن است، که محور خانواده میباشد.
کرامت زن و گرامیداشت او به این نیست که آموزههای فمنیسم(برابری زن و مرد) را در همه عرصههای حیات به او تعلیم دهیم و حتماً او را در مشاغل کاذب و سخت اجتماعی که مطابق فطرت و ساختار وجودی او نیست شرکت دهیم.اگر بخواهیم زن را گرامی بداریم باید زندگی و اخلاق و رفتار بانوی اول اسلام، حضرت فاطمهزهرا(س) را الگو قرار دهیم.
سخن بعدی مولا این است که: «و او را در شفاعت و میانجیگری برای دیگران به طمع نینداز.چون عاطفه و احساسات زنانه بسیار بالا است.
تاریخ شاهد آن است که چه اندازه میانجیگری، شفاعتها و واسطهگریهای زنانِ پُرعاطفه و افراطی، گژرویهایی را به بار آورده، یا شمع عدالت را کمفروغ یا خاموش ساخته است، گاهی عاطفههای فراوان زنانه، ترازوی عدالت را گمراه میکند، از اینرو در عین حفظ کرامت و عزت زنان، نباید شفاعت و واسطهگری بیجای آنها را پذیرفت، زیرا ممکن است مانع احقاق حقوق شوند و به ضرر جامعه و حتی به ضرر کسیکه برای او وساطت میکنند تمام شود.
پذیرفتن شفاعت و وساطت انسان پُرعاطفه ـ چه زن باشد چه مرد ـ بهمعنای گریز از عقلانیت، عدالت و قانون است.نقش زنان در این واسطهگریهای عاطفهخیز، قویتر، حساستر و برجستهتر است، زیرا مردان خود را تحریک میکنند که عنان اختیار خود را به دست عواطف و امیال بسپارند و از حیطه عقل و عدالت خارج شوند.
