وی با بیان اینکه سوره حمد دو بخش دارد، گفت: بخش اول این سوره حمد و ثنای الهی است که انسان را با خدا آشناتر میکند. این بخش از آیات درس خداشناسی است. بخش دوم این سوره سخن گفتن انسان با خداست. در این بخش یاد میگیریم اگر انسانی بخواهد با خدا سخن بگوید این گونه باید سخن بگوید.
این مدرس دانشگاه ادامه داد: اگر انسانی که بخواهد سوره حمد را بخواند روی خودش کار کند، پاک باشد و واجبات انجام داده و محرمات را ترک کند، اثر حمد او بیشتر میشود. هر چه انسان پاکتر باشد حمدی که میخواند اثرش بیشتر است.
سلیمانی درباره آیه «بسمالله الرحمن الرحیم» گفت: در روایت آمده است «بسمالله الرحمن الرحیم» از سوی عبد به منزله «کن» از سوی مولا است. اگر کسی عبد حقیقی خدا باشد (نه عابد که خدا عبد میخواهد، نه عابد) این اتفاق میافتد. عبد به معنی مطیع محض است. برخی آدمها در مقابل احکام الهی دنبال چون و چرای آن نیستند، معتقدند او مولا و خالق ماست و مصلحت ما را بهتر میداند. اما دسته دیگر به دنبال فلسفه و علت احکام هستند.
وی با بیان اینکه عبد به معنی مطیع محض و بی چون و چرای خدا است، تصریح کرد: برخی رویکردشان این است که همه چیز را با عقل خود میسنجند و میل خود را در انجام دادن و ندادن احکام دخالت میدهند. در این صورت ما مطیع عقل و میل خود هستیم نه خالق.
این مدرس دانشگاه در ادامه با اشاره به کلمه «الله»، اظهار کرد: این کلمه همه صفات خوب را در خود نهفته دارد. همه خوبیهای عالم در آن جمع است و بلکه منبع همه خوبیهاست. کلمه رحمن نیز به معنی عطوفت عام خدا که شامل همه موجودات و جهان هستی است. اما رحیم رأفت خاص خدا نسبت به مؤمنان است.
وی گفت: در «بسمالله الرحمن الرحیم» اولین چیزی که از خدا بر زبان جاری میشود و او را به آن میشناسیم رحمانیت و رحیمیت است. یعنی همه صفات خوب خدا به این رحمت برمیگردد. ما کارهای خود را با نام خدا آغاز میکنیم. برای آنکه او قدرتمندترین، موثقترین، عالمترین و مهربانترین موجود عالم است.
سلیمانی در پایان اعتکاف را به معنی اقبال به سوی خدا و پشت کردن به هر چیزی غیر او دانست و گفت: اعتکاف یک عبادت مستحب مؤکد فردی است. پس به معنای اردو یا مهمانی دستهجمعی نیست. اعتکاف یک دوره فشرده ریاضت روحی و نفسانی است که قرار است در آن از غیر خدا ببریم.