در میان این افراد، چهرههای سرشناسی از جمله دو استاد اسلامشناس از دانشگاه فرایبورگ و ماینس حضور داشتند. در مقابل اساتید دیگری بودند که گزارش نامبرده را جزئی از واقعیت دنیای مساجد در آلمان میدیدند و امیدوار بودند که این فضا در آینده برای مساجد بهبود یابد. یکی از مهمترین ایرادهایی که در گزارش این شبکه آلمانی به چشم میخورد، کمبود فضای کافی برای زنان، مشارکت کمتر زنان در مساجد، موقعیت نامناسب برخی مساجد در آلمان، لحن خشک و تند برخی از ائمه جماعت، محتوای خطبههای ایشان و چند نکته دیگر است.
پس از این اتفاقات، مسلمانان و افراد عادی نیز به این موضوع ورود پیدا کردند، مسلمانان آلمانی در اقدامی جالب در رسانههای اجتماعی مانند توئیتر با قرار دادن هشتگهایی به اسم «گزارش من از مسجد» #meinmoscheereport خود اقدام به معرفی فضاهای مساجد در آلمان کردند، این مسلمانان معتقدند که گزارش تلویزیونی مذکور یک جانبه بوده و فضای واقعی و پیشرفتهای اجتماعی و ساختاری همه مساجد را به نمایش نگذاشته است.
در پستهایی که افراد منتشر کردند، فضاها و شرحهای متنوعی به چشم میخورد. در یکی از پستها تصویر یک میز تنیس دیده میشود و نویسنده در زیر پست خود نوشته: در مسجد ما میز بازی تنیس موجود است و یا در تصویری دیگر یک زن، تصویر بچهای را روی کمر مردی درج کرده و نوشته: من نیمی از کودکی خود را در مسجد گذراندم، هر کودک خندانی را در مسجد ندیدید، باید نگران نسل آینده باشد و یا در نهایت پست دیگری تصویر یک صندوق خیریه را نشان میدهد. زیر آن تصویر این طور آمده: ما در مسجد به یاد نیازمندان میافتیم، این اقدام جالب برای سایر کاربران شبکه های اجتماعی نیز جذاب و خواندنی بوده است و هر کدام نظرات متعددی را در زیر پستهای مذکور درج کردهاند.
ترجمه رایزنی فرهنگی ایران در برلین