اهمیت کار در سیره نبوی

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، در سیره نبی مکرم اسلام اشتغال و کار کردن یک اصل مهم بوده است. پیامبر(ص) علاوه‌بر بیان اهمیت و ارزش کار، تشویق و ترغیب مردم به کار و تلاش و مذمت بیکاری و تنبلی، خودشان عملاً کار می‎کردند.
امام صادق(ع) به فردی که تن به کار نمی‎داد، فرمود: «برو کار کن، حتی بار را بر سرت حمل کن؛ هر چه می‎توانی تلاش کن تا این‌که سربار جامعه نباشی و از مردم بی‌نیاز باشی.آن‌گاه فرمود: همانا رسول خدا(ص) شخصاً سنگ‌ها را بر روی دوش خود حمل می‎کرد و دیوار خانه‌اش را می‎ساخت».
در تاریخ آمده است که روزی حضرت علی(ع) به سلمان فرمود: «ای سلمان! باغی را که پیامبر اکرم(ص) با دستان خود آن‌را آباد کرده و درخت‌هایش را کاشته، برای فروش به مشتریان عرضه کن.سلمان، باغ پیامبر را در معرض فروش گذاشت و آن‌را دوازده هزار درهم فروخت».
از این دو حدیث، معلوم می‎شود که پیامبراکرم(ص) خودشان خانه‌سازی و باغداری کردند؛ و نیز احادیث دیگر آمده که آن حضرت دامداری، بازرگانی و تجارت هم می‎کردند.
روزی رسول اکرم(ص) به اصحاب فرمود: «خداوند، پیامبری را مبعوث نکرد، مگر آن‌که، آن پیامبر به کار دامداری مشغول بود.اصحاب گفتند: ایا شما نیز دامداری کردید؟ فرمود: بله من هم مدتی گوسفندهای اهل مکه را به چراگاه می‎بردم».
پیامبراکرم(ص) قبل از ازدواج با حضرت خدیجه، برای او کار و تجارت و بازرگانی انجام داد و آن‌قدر کار را خوب انجام داده بود که از سوی حضرت خدیجه(س) مورد تقدیر قرار گرفت و مبلغی اضافه از قرارداد به آن حضرت داد، ولی آن حضرت قبول نکرد.
در جریان ساخت اولین مسجد در اسلام، پیامبر اکرم(ص) هم‌دوش سایر مسلمانان کار می‌کرد و سنگ‌های کوچک و بزرگ را حمل می‎کرد.گاهی بعضی از اصحاب نزد آن حضرت می‎آمدند و التماس می‎کردند که به جای او، سنگ و خاک را ببرند، حضرت اجازه نمی‎داد و می‎فرمود: «برو سنگ دیگری را بردار».
انس بن مالک می‎گوید: «هنگامی‎که پیامبر(ص) از جنگ تبوک برمی‎گشت، سعد انصاری (یکی‌از کارگران مدینه) به استقبال آن حضرت آمد، هنگامی‎که رسول خدا(ص) با او دست داد، دید دست مرد انصاری زبر و خشن است.حضرت علت را پرسید؟ مرد انصاری عرض کرد: ب راثر کار با بیل و طناب به این صورت درآمده است.پس پیامبر(ص) دست او را بوسید و فرمود: این دستی است که آتش جهنم را لمس نخواهد کرد»؛ بنابراین سیره پیامبر اکرم(ص) کار و تلاش بوده است.
کار، سنت انبیاء و سیره اولیاء
پیامبران و ائمه معصومین(ع) الگو و سرمشق عملی برای زندگی انسان‌ها هستند.خداوند در قرآن آنان را بهترین مقتدا و اسوه مؤمنان در همه میدان‌های زندگی معرفی کرده و دستور تبعیت و پیروی از آنان را داده است؛ آن‌جا که می‎فرماید: «برای شما مؤمنان، بسیار پسندیده و نیکوست که به ابراهیم و اصحابش اقتدا کنید» و در جای دیگر می‎فرماید: «برای شما سرمشق نیکو و پسندیده‌ای در زندگی ابراهیم و کسانی‎که با او بودند، وجود داشت».
یکی‎از جنبه‌های اسوه و الگو بودن پیامبران و ائمه معصومین(ع) کار و تلاش در زندگی است.پیامبران و ائمه(ع) با این‌که رسالت هدایت و دعوت مردم به‌سوی بندگی خدا و معنویت را داشته‌اند؛ اما یک لحظه از کار و تلاش مادی غفلت نکردند.