به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، آیتالله سیداحمد میرعمادی، نماینده ولیفقیه در استان و امام جمعه خرمآباد شامگاه چهارشنبه، دهم خرداد در برنامه تفسیر قرآن با محوریت سوره مبارکه حدید در مسجد بعثت خرمآباد در تفسیر آیه چهارم سوره حدید با این مضمون «هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنزِلُ مِنَ السَّمَاء وَمَا يَعْرُجُ فِيهَا وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ »، گفت: موضوع این آیه پنج محور است کمااینکه این آیه از آیات مهم قرآن است.
وی با مروری به آیه سوم این سوره با این مضمون «هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ» اشاره کرد و افزود: یکیاز صفات خدا اول، آخر، ظاهر و باطن بودن است خدا اول و آخر است یعنی خدا ابدی و ازلی است نخستین وجود و سرسلسله موجودات و آخرین موجود است وقتی همه موجودات فنا و نابود شدن خدا باقی است.
این مفسر قرآنکریم ادامه داد: ظاهر و باطن بودن خدا یعنی هر چیزی که فرض کنیم روشن و آشکار است خدا آشکارتر و ظاهرتر از آن است وجود خدا در عالم هستی ظاهر و آشکار است خدا در عین اینکه ظاهر است باطن است یعنی کنه ذاتش را کسی نمیتواند درک کند از همه چیز مخفیتر است خدا از نظر ذات و صفات بیابتدا و بیانتهاست کمااینکه همه موجودات آیتی از آیات الهی هستند.
آیتالله میرعمادی گفت: سؤالاتی که در اینجا مطرح است این است که مقصود از شش روز در این آیه چیست؟ کمااینکه روز از طلوع فجر صادق تا مغرب شرعی است که با گردش زمین به دور خورسید به وجود میآید.
وی افزود: سؤال دیگری که مطرح است این است که چگونه خدا آسمان و زمین را در شش روز آفرید و فلسفه شش روز طول کشیدن، در این آیه چیست.
نماینده ولیفقیه در لرستان اظهار کرد: در هفت آیه قرآن ازجمله 54 اعراف، 3 یونس، 7 هود، 59 فرقان، 4 سجده، 38 قاف و 4 حدید به آفرینش آسمان و زمین در شش روز اشاره شده است.
وی اضافه کرد: بعضی از مفسران گفتهاند مقصود از شش روز،همین روزهای زمینی متداول است اما مدتش طولانی است که آیه 47 سوره حج دلیل این نظریه آنهاست کمااینکه این مفسران تمسک به ظاهر آیه کردهاند لذا این تفسیر مورد قبول نیست.
امام جمعه خرمآباد گفت: مشهور مفسران گفتهاند مقصود از روزدر این آیه دوران و روزگار است لذا بنا بر این نفسیر این است که خدای متعال روز و شب را در شش دوره و روزگار آفریده است.
این مفسر قرآنکریم با بیان اینکه در قرآن «یوم» بهمعنای روزگار و دوران بهکار رفته است، افزود: امام علی(ع) فرموده است: «روزگار دو روز است یک روز به نفع تو و یک روز به ضرر تو».
وی افزود: نظریه مشهور مفسران در مورد آفرینش آسمانها و زمین در شش روز یعنی شش دوره و شش روزگار کمااینکه مفسران این شش دوره را شامل دورهای که همه جهان بهصورت توده گاز بود، دورهای که این توده گازها جدا شدند و کرات را بهوجود آوردند، دورهای که منظومه شمسی شکل گرفت، دورهای که زمین پیدا شد و دورهای که انسان و حیوانات روی زمین بهوجود آمده است، تقسیم کردهاند.