به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) ازقم، آیتاللهالعظمی سبحانی بعد ازظهر امروز در تفسیر سوره الصف در مدرسه علمیه حجتیه گفت: اسلام، جمعیت هایی را به رسمیت نشناخته و همیشه با آنها در جنگ است؛ طایفه اول، مشرکین و بت پرستان است؛ کسی که بت پرست است نسبت به حق خداوند ظلم کرده است وبه حق خدا تجاوز کرده است.
وی افزود: عبادت و سجده از آن خداست و کسی که گاو و سنگ را میپرست ظلم بزرگی به حق خدا کرده است و حتما باید با ظالم جنگید؛ نکته دیگر این است که این اسنان به انسانیت خود ظلم کرده و شانیت انسان را به پایین کشده است.
این مرجع تقلید بیان کرد: حال اگر این سوال را مخالفان مقابله اسلام با بت پرستان مطرح شده است که اگر این افراد را بت پرستی ترک دهیم و نجات دهیم آیا به آنها ضرر رسانده ایم و یا به انها خدمت کردهایم.
آیتالله سبحانی گفت: جنگ انبیای الهی با بت پرستی به این دلیل است که در قانون الهی چیزی به نام غیر خدا نیست؛ ماده اول قانون انبیا، لااله الا الله است؛ اگر انبیای الهی به دنبال رد بت پرستی بودند به دنبال از پیروی قانون الهی است.
وی افزود: کسانی که با ما می جنگند و اراضی ما را می نامند آنها نیز دشمن هستندو باید با آنها جنگید؛ البته جنگ با این افراد را نمی توان جهاد اولی نامید بلکه این جنگ جنگ دفاعی است.
این مرجع تقلید یادآورشد: قرآن کریم بیان میکند که با دشمن بجنگید و به مقداری که با شما می جنگند با آنها جنگ کنید و به مقدری که به شما آسیب شدند به آنها یورش برده و آسیب بزنید.
وی با اشاره به شب شهادت امام علی(ع) بیان کرد: مردم پس از ضربت وارد کردن ابن ملجم به امام، جمع شدند و خواستار مجازات و اعدام ابن ملجم شدند ولی امام به امام حسن(ع) دستور داد که مردم را متفرق کنید و اگر زنده بودم تکلیف وی با من است ولی اگر شهید شدم به همان اندازه همان یک ضربه او را قصاص کنید.
این مرجع تقلید بیان کرد: اصبغ بن نباته در آخرین ساعات حیات امام علی(ع) با اصرار فراوان وارد خانه مولا شد و امام نیز توصیه ای به وی کرد؛ امام علی(ع) نیز به وی روایتی فرمودند که در آخرین روزهای حیات پیامبر، ایشان به من فرمودند که به مسجد برو مردم را جمع کن و از پایه ای که من می نشینم، یک پایه پایین تر بنشین و بگو که لعنت خدا بر عاق والدین، لعنت بر غلام گریزپای و لعنت بر کسی که مزد کارگر را ندهد و یا کم بدهد.
استاد حوزه اظهارکرد: امام بیان کردند که مردی از مسجد برخواست و گفت که منظور شما از بیان این حدیث چه بود؟ امام دوباره بازگشت و تفسیر این مطالب را از پیامبر خواستند و پیامبر فرمودند که منظور از جمله اول ،عاق والدین ظاهری نیست زیرا من و تو پدران این امت هستیم و اگر کسی را عاق کنیم خداوند او را لعنت میکند.
وی تصریح کرد: همچنین در مورد دوم منظور غلامان عادی نیست بلکه من و تو مولای این امت هستیم و هر کسی که فرار کند ملعون است و در مورد سوم اینکه منظور این بود که من و تو از جانب خدا اجیر این امت هستیم و اگر کسی مزد ما را ندهد ملعون خواهد بود؛ متاسفانه مردم این حق را رعایت نکردند.