عباس حبیبی، فعال و پیشکسوت قرآنی استان مرکزی در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، با اشاره به آموزش قرآن در دوران دفاع مقدس گفت: بنده در ایام پیروزی انقلاب اسلامی 18 سال داشتم در همان سال دیپلم گرفتم البته قبل از انقلاب با برادرم در کارهای قرآنی مشغول بودم.
وی تصریح کرد: با پیروزی انقلاب اسلامی در چند محفل قرآنی شرکت میکردم، البته پدرم با توجه به نابسامانی اوضاع جامعه در ابتدای امر اجازه خروج از منزل را به سختی میداد. بچهها در ایام انقلاب برای بیرون رفتن از خانه اجازه میگرفتند. با پیروزی انقلاب فرصت حضور در مجالس قرآنی بیشتر مهیا شد.
حبیبی ادامه داد: پس از اتمام دوره سربازی جذب سپاه شدم از همین دوران بود که جرقه اصلی فعالیت قرآنی زده شد. از سال 61 که در سپاه بودم آموزش مبانی قرآن به پاسداران و سربازان از جمله برنامههای بنده بود و میتوان گفت از این زمان به بعد تدریس علوم قرآنی را آغاز کردم.
وی افزود: بنده از نیمه دوم سال 58 به شیراز رفتم و تا شروع جنگ همان جا ماندم پس از شهریور سال 59 زمزمه جنگ و اعزام به جبههها شروع شد برخی سرباز بودند و عدهای هم به عنوان بسیجی به جبهه رفتند.
حبیبی گفت: نزدیک به شش ماه از جنگ میگذشت که بنده را به تنگه چذابه فرستادند، 6 یا 7 شبانه روز در آنجا مستقر بودیم و جز تعداد محدودی بازنگشتند، عملیات چذابه بسیار سنگین بود در علمیات فتحالمبین هم تعدادی از دوستانم شهید شدند، یکی از آنها در آغوش خودم به شهادت رسید.
وی تصریح کرد: آموزش قرآن یکی از آرزوهای دوران نوجوانیام بود با ورود به سپاه و تدریس علوم قرآنی تقریباً به این آرزو رسیده بودم از آن پس به عنوان مربی در محافل قرآنی ماه رمضان شرکت میکردم.
حبیبی افزود: برای رزمندگان دورههای روخوانی و روان خوانی برگزار میکردم استقبال بسیار پرشور بود رزمندگان از هر فرصتی برای برگزاری کلاس قرآن استفاده میکردند، امروز اگر آبرویی دارم فقط به دلیل آموزش قرآن است.