به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از سیستان و بلوچستان، بهنقل از پایگاه اوشیدا، اجاره منزل در شهری مثل زابل که نیمی از مردم آن را بیکاران و افراد دارای درآمد بسیار پائین تشکیل میدهند خود قصه درازی است.
شمار زیادی از مردم زابل با خشکی تالاب هامون و انسداد مرز شغل و منبع درآمد خود را از دست دادهاند؛ تعداد بیکاران در این شهر بسیار بالاست و بنابراین خانوادهها توان پرداخت اجاره بها را ندارند.
یکی از ساکنان شهرستان زابل به خبرنگار ما گفت: کارگر هستم از درآمد ناچیزی برخوردارم چرا که یک روز کار است و چندین روز هم اصلا کاری برای امثال من وجود ندارد.
وی افزود: در گذشته که تالاب هامون رونق داشت، مردم غصه اجاره بها نداشتند چرا که هرگونه بود هزینههای زندگی خود را درمی آوردند؛ همچنین در کنار زندگی در کنار تالاب و کار در آنجا خانه های کوچکی با هزینه اندک مهیا میکردند و خبری از مستاجری و اجاره نبود.
این شهروند زابلی ادامه داد: فرزندانم محصل هستند و باید تا چند روز دیگر منزلی جدید برای آنان اجاره کنم اما در روزهای اخیر که به بنگاه ها مراجعه کردم قیمتهای اجاره بها به شدت افزایش پیدا کرده است.
وی بیان کرد: چندین خانه تاکنون دیدهام اما با این که امکانات کمی داشتند از ۳۵۰ هزار تومان اجاره آنها کمتر نبود و این موضوع در شهری مثل زابل که درآمدها اندک است، نامعقول و غیرمنصفانه است.
وی افزود: خانه ای که در حال حاضر در آن زندگی میکنم دارای اجاره ۲۷۰ هزار تومان است اما صاحبخانه می گوید امسال باید ۳۵۰ هزار تومان برای آن بپردازم که با توجه به قیمت هایی که در بازار می بینم احتمالا با همین اجاره جدید در این خانه بمانم.
محسن نیز یکی دیگر از شهروندان زابلی است که به خبرنگار ما گفت: اجاره بها در زابل که بیشتر مردم حتی توان تامین نان شب خود را هم ندارند بسیار بالاست.
وی افزود: رانندگی تاکسی در زابل از درآمد کمی برخوردار است بنابراین پرداخت اجاره بها برای من بسیار سخت است و تنها برای آبروداری با سیلی روی خود را سرخ نگه می دارم.
محسن ادامه داد: با احداث شرکت های لوله در منطقه به یکباره اجاره بها بالا رفت در حالی که این شرکت ها تعداد محدودی را به کار گرفتند و این میزان افزایش اجاره برای تمامی اقشار جامعه قابل قبول نیست.
وی بیان کرد: تمامی پس اندازم را قطعه ای زمین در یکی از مناطق دورافتاده شهر خریداری کردم تا شاید از مستاجری رهایی یابم اما چیزی در پایان ماه برایم باقی نمی ماند تا کم کم پس انداز کنم و لااقل خانه ام را شروع به ساخت کنم.
محسن تاکید کرد: فقر در منطقه بیداد می کند به طوری که جوانان بسیاری به خاطر این فقر به بیراهه و به ویژه اعتیاد کشیده شده اند بنابراین عاجزانه از مسئولان درخواست داریم چاره ای برای مردم صبور سیستان بیندیشند.