حمید گل محمدی تواندشتی کارگردان پیشکسوت تئاتر در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از مازندران در نقد این نمایش «باد که می نویسد» گفت: در این نمایش مشاهده میشود که بازیگران زن توانایی پرداخت، حمل و ارایه نقش را نداشتند و نتوانستند عملکرد خوبی را از خود برجای بگذارند، میتوان گفت کارگردان یا نسبت انتخاب بازیگر مناسب نقش اشراف نداشته و یا اینکه نسبت به هدایت آن ها موفق عمل نکرده است.
وی افزود: کارگردان خود را رقیب متن قرار داده چنان متن را تقلیل داده و با حذف یک سری از دیالوگ ها منجر به ابتر شدن و لطمه وارد آمدن بر اصل نمایش شده است.
این نویسنده کتاب تصریح کرد: عدم میزان سن مطلوب، سکون، افت ضرب آهنگ، یک نواختی کار را به همراه داشت و بازی غلط شخصیت اصلی و گاها تصنعی، خاموش روشنهای بیدلیل نور و استفاد از دکور دکوری، کار را کمی ملال آور و خستگی را بر مخاطب غالب کرده بود.
وی افزود: در بخش دیگر نمایش استفاده از موسیقی روز سوم و نور موضعی در بخش هایی از کار، کمی به حال و هوای کار قوت بخشید.
گل محمدی اظهار کرد: مواجه بودن مخاطبان با ریتم کند و کسل کننده در کار به نویسنده بر میگردد یا اینکه گریبانگیر کارگردان نمایش است؟!
وی ادامه داد: پشیمانی و اشک ریختن بیدلیل مقام مدیر بنیاد شهید و فرمانده زمان جنگ در کنار همکارش پس از گذشت سال ها از جنگ به خاطر اندختن نارنجک در سنگری عراقیها و به هلاکت رساندنشان حکایت از چه دارد؟
وی افزود: کشتن دشمن متجاوزی که باعث به شهادت رسیدن هم رزمانش در جبهه شده است بایستی ندامت و پشیمانی را به همراه داشته باشد این دیالوگها با فرهنگ دفاع مقدس مغایرت دارد.
به گزارش ایکنا نمایش به ماجرای همسر شهیدی می پردازد که بیست سال با دست خط شوهرش برای خودش نامه می نویسد تا اینکه فراموش نکند که شوهرش مرده و با این کار با عشق به همسرش به ادامه زندگی می پرداخت و...
در این نمایش یونس رهبر، شیما احمدی، شبنم ساداتی، علیرضا کثیری و کیوان ورشویی به بازی می پردازند.
افسانه مختابادی و سوده مدانلو به عنوان منشی صحنه، عالمه چلنگری به عنوان مدیر صحنه، سجاد علیجانی به عنوان مسئول موسیقی، پوریا علیجانی به عنوان نور پرداز و مریم فرجی به عنوان عکاس در این نمایش همکاری دارند.
این نمایش از 21 تا 25 مرداد ماه 96 راس ساعت 20.30 در سالن آمفی تئاتر غدیر شهرستان جویبار صحنه رفت.